Këngëtari i njohur Shpat Kasapi mori sot në Tetovë lamtumirën e fundit — vendlindja ku ai u rrit dhe do të prehet përgjithmonë. Një numër i madh miqsh, të afërm, kolegë të skenës muzikore dhe personalitete arti u mblodhën për ta përcjellë me nder një humbje kaq të papritur.
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Mbi atmosferën e kësaj ceremonie mbizotëronte dhimbja — njerëz të shumtë nuk u përmbajtën dot, sy më lot, në çastin kur këngëtari u finalizua në varrin e tij. Humbja e tij la një boshllëk që ndihej thellë në zemrat e atyre që e njohën dhe e donin.
Me rastin e lamtumirës, miku i tij i afërt — Ermal Fejzullahu — ndau një postim prekës në rrjete sociale. Një mesazh i thjeshtë por i rëndë: “Lamtumirë Shpat”.
Ky postim u shndërrua në përkushtim personal dhe publik — Ermali i dha nder atij që e konsideronte si mik i vërtetë, duke shprehur dhembje për humbjen e papritur.
Vdekja e Shpatit ndodhi më parë, si pasojë e një sulmi në zemër, ndërsa ai ndodhej jashtë vendit — në Itali. Ky informacion e bëri lajmin edhe më të trishtueshëm për familjarët, fansat dhe kolegët.
Varrosja u zhvillua në qytetin e tij, ku rrënjët dhe kujtimet ishin të forta. Me këtë, mbyllet një fazë jete — por fillon përkushtimi i përjetshëm për kujtimin që la pas.
Shpat Kasapi do të mbahet mend jo vetëm për zërin e tij dhe kontributin në skenën muzikore, por edhe për njerëzoren që transmetonte me personalitetin dhe stilin e tij. Skena shqiptare humbi një artist — dhe shumë njerëz humbën një mik e doramak.
Postimi i Ermalit u përhap dhe preku zemrat e shumë njerëzve — jo vetëm kolegë, por edhe fansa që u rritën me muzikën e Shpatit dhe e ndjejnë humbjen si personale.
Ngushëllime u shprehën drejtpërdrejt dhe përmes rrjeteve sociale — komentet, përqafimet, lotët e ndarë bënë që edhe ata që nuk mund të ishin fizikisht në varrim të ndihen pjesë e përjetësimit.
Ky lamtumirë, megjithatë, nuk është thjesht një fund — është nderim për karrierën, jetën dhe trashëgiminë që la pas Shpat Kasapi. Është një konfirmim se artistë si ai nuk harrohen lehtë.
Për Ermal Fejzullahun — dhe për të gjithë ata që e deshën — shoqëria muzikore ka humbur diçka të çmuar. Por në kujtimin e përbashkët, zëri dhe figura e Shpatit do të vazhdojnë të jetojnë.
Sot, kur u thanë fjalët e fundit për të në prani të atyre që e nderuan, u përforcua një realitet i trishtë — se jeta është e brishtë, por vlera e një artisti nuk vdes kurrë.