Alaudin Hamiti ka zgjuar kureshtjen e ndjekësve të tij me një sjellje misterioze së fundmi. Në rrjetet sociale, ai ka deklaruar se pranon mesazhe të paditura nga persona të panjohur, duke hapur një hap drejt komunikimit të papritura. Ky vendim ka nxitur të shumtë që të spekulojnë për qëllimin prapa tij.
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Moderatorit i pëlqen të luajë me elementin e misterit: ai nuk jep detaje se çfarë lloj mesazhesh pranon apo si planifikon t’i përdorë ato, dhe kjo gjeneron shumë hamendësime. Një pjesë e ndjekësve mendojnë se mund të jetë një strategji për të rritur angazhimin në Instagram dhe për të nxitur më shumë ndërveprime me publikun. Të tjerë besojnë se ai synon të përdorë mesazhet për përmbajtje në emisionet që modëron, duke e kthyer këtë komunikim në pjesë të punës së tij televizive.
Ka nga ata që e shohin këtë si një mënyrë të zgjuar për të krijuar afërsi me audiencën: duke pranuar mesazhe anonime, Alaudini mund të tregojë se vlerëson mendimet e njerëzve, pavarësisht se kush janë. Kjo mund të krijojë një imazh më “njerëzor” dhe më të arritshëm për të, larg nga figura një moderator elitar që nuk komunikon me ndjekësit.
Por misteri nuk është pa kosto. Një komunikim anonim ka rreziqe – nuk ka garanci që çdo mesazh është i sinqertë, dhe mund të ketë përçarje apo keqinterpretim. Ndjekës të tjerë shqetësohen se kjo hapësirë anonime mund të përdoret për kritika të padobishme, abuzime verbale ose për komente që janë thjesht për provokim.
Megjithatë, Alaudini duket i përgatitur për këtë. Duke mos zbuluar shumë rreth asaj çfarë pranon të ndajë me publikun, ai ruan kontrollin mbi narrativën dhe vendos vetë se cilat mesazhe mund të bëhen publike. Kjo i lejon atij të filtrojë përmbajtjen që mund të jetë interesante ose e rëndësishme për audiencën e tij.
Ky lloj komunikimi krijon gjithashtu një ndjesi komuniteti. Disa ndjekës ndihen të inkurajuar të dërgojnë mendimet e tyre, sepse ndjehen se kanë një rrugë të hapur për t’u dëgjuar nga një figurë publike. Kjo mund të forcojë lidhjen mes moderatorit dhe fansave të tij, duke e bërë Instagram-in jo vetëm një platformë për imazhe, por edhe për dialog.
Angle tjetër është se Hamiti përdor këtë strategji si marketing personal. Duke krijuar disa komponente të pasigurta – “më dërgo mesazhin anonim, unë po lexoj” – ai nxit njerëzit të angazhohen më shumë, të spekulojnë dhe të flasin për të. Kjo rrit vëmendjen mediatike dhe mund të sjellë më shumë “buzz” rreth projekteve të tij televizive.
Për disa, ky sjellje përfaqëson edhe një përpjekje për autenticitet. Duke lejuar mesazhe anonime, Alaudini po demonstron që nuk e përdor Instagram-in vetëm si vitrinë, por si mjet për komunikim real – edhe me ata që nuk guxojnë t’i identifikojnë veten. Kjo mund të jetë pjesë e një identiteti publik që ai po ndërton: jo vetëm moderator, por edhe dëgjues.
Në anën tjetër, mbetet e paqartë se sa prej mesazheve anonime do të qëndrojnë të fshehura dhe sa do t’i bëjë publike. Kjo lë vend për pritshmëri – ndjekësit duan të dinë nëse ai do të publikojë mesazhet më interesantë, apo nëse janë vetëm një lojë me “teatër digital”.
Ka mundësi që Alaudini planifikon të përdorë disa prej mesazheve anonime brenda emisioneve televizive të tij, duke i përfshirë ato në monologë, segmente interaktive, apo sondazhe me publikun. Kjo nuk do të ishte hera e parë që një figurë publike përdor rrjetet sociale për të krijuar përmbajtje televizive.
Nga ana tjetër, disa ekspertë të rrjeteve sociale mund të vlerësojnë që kjo sjellje është një formë moderne e marrëdhënies me publikun: komunikim i dyanshëm, në të cilin figura publike nuk është vetëm dërgues, por edhe marrës. Kjo mund të jetë një strategji e mençur për të ruajtur relevancën në epokën digjitale.
Në fund, ajo që është më e sigurt është se kjo sjellje misterioze ka arritur qëllimin e parë: të krijojë zhurmë dhe kureshti. Ndjekësit janë më aktivë, flasin më shumë dhe spekulojnë rreth asaj se çfarë fshihet pas mesazheve anonime. Dhe për Alaudinin Hamiti, kjo është një fitore – sepse kur njerëzit flasin për ty, ti je përsëri në qendër.