Category: VIRAL

Në shoqërinë tonë, shpesh thuhet se “halla është si nëna”, por kur vjen puna te pronat dhe paratë, inatet e vjetra mund të shkatërrojnë edhe gjakun e pastër. Kjo është historia e familjes sime, ku xhelozia e një grueje gati sa nuk na la në rrugë të madhe mua dhe nënën time të moshuar.

Gjithçka nisi shumë vite më parë. Halla ime ishte martuar në një fshat tjetër, por gjithmonë kishte pasur një xhelozi të fshehtë ndaj nënës sime. Ajo mendonte se nëna ime po shijonte pasurinë e prindërve të saj dhe se im atë po i jepte nuses më shumë rëndësi sesa të motrës. Kjo xhelozi u kthye në inat të hapur dhe halla i shkëputi marrëdhëniet me ne për gati dy dekada.

Kur im atë ndërroi jetë papritur, unë dhe nëna mbetëm vetëm në shtëpinë tonë të vjetër. Ende pa na u tharë lotët e mërzisë, një mëngjes dëgjuam trokitje të forta në portë. Kur e hapëm, mbetëm pa fjalë. Ishte halla. Pa na shprehur as ngushëllime, ajo përplasi një dokument mbi tavolinë.

Me një zë plot urrejtje, ajo iu drejtua nënës sime: “Kjo shtëpi dhe kjo tokë ku jetoni nuk janë tuajat. Para se të vdiste, baba (gjyshi im) ma ka shkruar mua gjysmën e kësaj prone sepse thoshte që djali nuk u kujdes për të. Tani që vëllai im nuk është më, unë dua pjesën time. Keni një javë kohë të mblidhni rrobat e të dilni jashtë”.

Nëna ime, një grua e urtë dhe me shëndetin e rënduar nga stresi, shpërtheu në lot. Dokumenti që halla kishte në dorë dukej i rregullt dhe i vjetër, me firmën e gjyshit. Ligjërisht, ajo kishte të drejtë të na nxirrte në rrugë ose të na detyronte t’i paguanim një vlerë parash që ne nuk i kishim. Për shtatë ditë me radhë, shtëpia jonë u kthye në një ferr ankthi dhe lotësh.

Ditën e shtatë, halla erdhi sërish, e shoqëruar nga dy djemtë e saj, e gatshme për të marrë çelësat. Nëna ime ishte ulur në cep të dhomës duke qarë në heshtje. Por, saktësisht disa orë para se ajo të vinte, unë kisha hipur në tavanin e shtëpisë për të kontrolluar sendet e vjetra të babait tim të ndjerë, me shpresën se do të gjeja ndonjë dokument që mund të na shpëtonte.

Aty, nën një batanije të vjetër, gjeta një kuti druri të mbyllur me çelës. E thava me forcë dhe brenda saj gjeta diçka që më ngriu gjakun. Nuk ishin dokumente gjyqi, por një letër e shkruar nga im atë dhe një llogari bankare.
Sapo halla hyri brenda me arrogancë, unë nuk i dhashë çelësat, por i zgjata letrën e babait tim. I thashë: “Lexoje këtë para se të na nxjerrësh jashtë”. Halla filloi ta lexonte letrën me përbuzje, por sapo kaloi rreshtat e parë, fytyra e saj u zbehtë tërësisht.

Në letër, im atë shpjegonte se ai e dinte shumë mirë që gjyshi ia kishte lënë gjysmën e pronës hallës nga inati. Por, im atë, për të mos e lënë të motrën në baltë dhe për të shmangur sherrin, kishte punuar dy punë gjatë gjithë jetës së tij në fshehtësi. Ai kishte hapur një llogari bankare në emër të hallës dhe çdo muaj kishte depozituar para aty, me qëllim që kur ajo të kishte nevojë, t’ia jepte si dëmshpërblim për pjesën e shtëpisë, pa pasur nevojë të prishnin familjen.

Im atë shkruante: “Motër, unë e di që je e mërzitur me ne, por unë kurrë nuk të kam harruar. Paratë në këtë llogari janë sa vlera e plotë e gjysmës së shtëpisë. I kam mbledhur me gjak e me djersë që t’i kesh ti për fëmijët e tu, por të lutem mos e prek shtëpinë e prindërve tanë dhe mos e mërzit nusen time, sepse ajo nuk të ka asnjë faj”.

Kur halla pa librezën bankare me shumën e madhe të parave që vëllai i saj i kishte mbledhur me sakrifica për 20 vite me radhë, ajo ra në gjunjë në mes të dhomës. Shpërtheu në një vajtim të fortë, duke goditur gjoksin me grushte nga faji i madh.

Ajo kuptoi se inati dhe xhelozia e saj e kishin verbuar, ndërsa vëllai që ajo e urrente, kishte menduar për të deri në ditën e fundit të jetës.
Ajo kërkoi falje me lot në sy, përqafoi nënën time dhe gris dokumentin e pronës para nesh. Që nga ajo ditë, halla ndryshoi plotësisht dhe shtëpia jonë u bashkua sërish, por u desh sakrifica e fshehtë e babait tim që të shkrihej ai akull 20-vjeçar.

Pas vdekjes së burrit, zbulova se një grua e panjohur e kishte vizituar fshehurazi në spital: Ajo që më la pas më përloti

Pas vdekjes së burrit tim, një infermiere më tregoi pa dashje se një grua e kishte vizituar Xhekin për disa javë para se të ndërronte jetë. Në fillim nuk i kushtova shumë rëndësi, por kur kuptova se nuk e njihja atë grua, dyshimet filluan të më mundonin. Disa ditë më vonë, ajo u shfaq para derës sime me një zarf në dorë dhe më pyeti nëse e dija çfarë më kishte lënë burri im.

Në atë kohë isha gjashtë muajshe shtatzënë dhe kisha një vajzë vetëm katërvjeçare. Xheki ishte diagnostikuar me kancer në fazë terminale dhe muajt e fundit të jetës së tij kishin qenë një luftë e dhimbshme për të gjithë familjen. Bëmë gjithçka që mundëm për ta shpëtuar, duke shpenzuar kursimet, shitur bizhuteritë e mia dhe marrë edhe kredi mbi shtëpinë tonë.

Fatkeqësisht, asnjë nga përpjekjet tona nuk arriti ta ndryshonte përfundimin. Xheki ndërroi jetë pa pasur mundësinë të shihte lindjen e fëmijës sonë të dytë. Për mua, humbja e tij ishte shkatërruese, sepse kishim qenë bashkë që nga shkolla e mesme dhe ai kishte qenë dashuria e jetës sime. Papritur, duhej të përballesha e vetme me rritjen e fëmijëve dhe me një të ardhme të mbushur me pasiguri financiare.

Kur shkova në spital për të marrë sendet e tij personale, infermierja më dorëzoi një çantë ku gjithçka ishte paketuar me kujdes. Mes sendeve vura re një triko gruaje që nuk më përkiste. Kur e pyeta infermieren për të, ajo më tha se trikoja ndoshta i përkiste gruas që e kishte vizituar Xhekin shpesh gjatë javëve të fundit të jetës së tij.

Lajmi më tronditi, pasi Xheki ishte rritur jetim dhe, me sa dija unë, nuk kishte familje që mund ta vizitonte. Edhe nga ana ime nuk kishte asnjë grua që mund të ishte paraqitur në spital pa dijeninë time. Megjithatë, nuk doja të nxitoja në përfundime, ndaj kërkova të më ndihmonin të zbuloja identitetin e vizitores së panjohur.

Pas kontrollimit të pamjeve nga kamerat e sigurisë së spitalit, pashë një grua që nuk e kisha takuar kurrë më parë. Nuk dija asgjë për të dhe as arsyen pse kishte kaluar kaq shumë kohë pranë burrit tim. Për ditë të tëra, pyetjet nuk më lanë të qetë: Pse ma kishte fshehur Xheki ekzistencën e saj dhe çfarë marrëdhënieje kishte mes tyre?

Një mbrëmje, ndërsa isha në shtëpi, dikush trokiti në derë. Kur e hapa, pashë pikërisht gruan nga pamjet e spitalit. Ajo dukej e lodhur dhe e brishtë, ndërsa sytë i kishte të mbushur me lot. Pa humbur kohë, më zgjati një zarf dhe më shpjegoi se Xheki i kishte kërkuar t’ia dorëzonte vetëm pas vdekjes së tij.

Me duar që më dridheshin, hapa zarfin dhe nisa të lexoja letrën. Fjalët e para ishin një mesazh dashurie drejtuar gruas së tij, ndërsa më pas Xheki shpjegonte se vizitorja nuk ishte dashnorja e tij, por një person që kishte pritur gjithë jetën ta takonte përsëri. Në rreshtat pasues erdhi zbulimi që nuk do ta kisha imagjinuar kurrë: gruaja e panjohur ishte nëna e tij biologjike.

Xheki kishte zbuluar identitetin e saj pak para se të sëmurej rëndë. Ajo e kishte lënë në një jetimore kur ishte foshnjë dhe ai kishte kaluar shumë vite pa e ditur arsyen e vërtetë. Kur u takuan përsëri, nëna e tij kërkoi falje për të kaluarën dhe ai vendosi ta falte. Ai nuk ma kishte treguar këtë histori, sepse kishte frikë se mund ta keqkuptoja situatën dhe të mendoja se po më fshihte një lidhje tjetër.

Por letra përmbante edhe një zbulim tjetër. Xheki shpjegonte se nuk donte të më linte të përballesha vetëm me borxhet dhe vështirësitë financiare pas vdekjes së tij. Sipas letrës, ai kishte rënë dakord që pasuria që do t’i takonte nga nëna e tij të kalonte tek unë dhe fëmijët tanë. Kur pashë dokumentet që gruaja më dorëzoi, mësova se përfshinin informacione për shtëpinë, kursimet dhe fondet e destinuara për fëmijët. Historia ime mori një kthesë që nuk do ta kisha parashikuar kurrë.

Tre muaj më vonë, solla në jetë djalin tim dhe i vura emrin Ardit, një emër që Xheki e kishte zgjedhur para se të vdiste. Gruaja që fillimisht e kisha parë si një të panjohur u bë pjesë e jetës sonë. Kur erdhi të takonte nipin e saj, e prita me zemër të hapur. Atë ditë kuptova se trashëgimia më e madhe e Xhekit nuk ishte vetëm ajo që kishte lënë pas në dokumente, por edhe mundësia për të ndërtuar një familje të bashkuar. Edhe pse ai nuk ishte më pranë nesh, dashuria e tij vazhdonte të jetonte përmes fëmijëve tanë dhe lidhjeve të reja që kishim krijuar.

Protesta në Tiranë/ Protestuesi qëllohet me plumb gome në bark, dërgohet me urgjencë në Spitalin e Traumës

Një protestues ka mbetur i plagosur gjatë protestës në Tiranë, pasi është qëlluar me plumb gome në zonën e barkut. Ngjarja ka ndodhur gjatë zhvillimit të protestës, ndërsa i plagosuri ka pasur nevojë për ndihmë të menjëhershme mjekësore.

Sipas informacionit të raportuar nga Top Channel, protestuesi është transportuar me urgjencë drejt Spitalit të Traumës në Tiranë, ku është marrë në kujdes nga mjekët. Për shkak të dëmtimit të pësuar, ai i është nënshtruar një ndërhyrjeje kirurgjikale.

Burimet e cituara në raportimin mediatik bëjnë me dije se i plagosuri ka kaluar me sukses operacionin. Pas ndërhyrjes mjekësore, gjendja e tij shëndetësore është përshkruar si e mirë, duke sjellë një zhvillim pozitiv pas momentit të plagosjes.

Ngjarja ka shtuar shqetësimin për situatën e krijuar gjatë protestës, ku përplasjet dhe ndërhyrjet e forcave të rendit mund të sjellin pasoja për pjesëmarrësit. Megjithatë, informacioni i publikuar nuk jep hollësi të plota mbi rrethanat konkrete në të cilat protestuesi është qëlluar.

Ende nuk janë bërë të ditura në detaje momenti i saktë i plagosjes dhe rrethanat që çuan në përdorimin e plumbit të gomës. Po ashtu, raportimi nuk specifikon se kush e ka qëlluar protestuesin apo nëse ka persona të tjerë të plagosur nga i njëjti incident.

Transportimi i menjëhershëm në spital dhe ndërhyrja kirurgjikale tregojnë se rasti ka kërkuar trajtim të specializuar mjekësor. Sipas të dhënave paraprake të publikuara, operacioni është përfunduar me sukses dhe i plagosuri ndodhet në gjendje të mirë shëndetësore.

Për momentin, informacioni kryesor i konfirmuar nga raportimi është plagosja e protestuesit në bark, dërgimi i tij në Spitalin e Traumës dhe përfundimi me sukses i ndërhyrjes kirurgjikale. Detaje të tjera mbi incidentin pritet të bëhen të ditura nëse do të ketë njoftime të reja nga autoritetet ose burime të tjera.

FOTO+VIDEO/ Zjarr i fuqishëm në një pallat në Tiranë, banorët largohen në panik, nëna shpëton me foshnjën në krahë

Një zjarr i përmasave të mëdha ka përfshirë një pallat në Tiranë, duke shkaktuar panik dhe frikë te banorët e ndërtesës dhe qytetarët që ndodheshin pranë vendngjarjes. Pamjet e publikuara tregojnë një situatë dramatike, teksa flakët kanë përfshirë ndërtesën dhe banorët janë detyruar të largohen me nxitim nga banesat e tyre.

Ngjarja ka ndodhur pasditen e së martës, më 14 prill 2026, pranë spitalit “Nënë Tereza”, në kryeqytet. Sipas raportimit, zjarri ka përfshirë një pallat të tërë, duke krijuar një situatë shqetësuese për banorët e kompleksit dhe duke kërkuar ndërhyrjen e menjëhershme të shërbimeve zjarrfikëse.

Sapo kanë vënë re flakët, banorët kanë nisur të largohen nga ndërtesa për t’i shpëtuar rrezikut. Situata është shoqëruar me panik, ndërsa njerëzit janë përpjekur të dalin sa më shpejt nga apartamentet e tyre, pa e ditur se si do të zhvillohej më tej ngjarja.

Ndër pamjet më prekëse nga vendngjarja është ajo e një nëne, e cila largohet nga pallati duke mbajtur foshnjën e saj në krahë. Në një moment të tillë, largimi i sigurt nga ndërtesa bëhet përparësi për çdo familje, veçanërisht për prindërit që duhet të mbrojnë fëmijët e tyre nga rreziku.

Zjarri ka shkaktuar shqetësim të madh në zonën përreth, ndërsa banorët janë përballur me një situatë të papritur dhe të rrezikshme. Përhapja e flakëve në një ndërtesë banimi krijon rrezik jo vetëm për apartamentet e përfshira drejtpërdrejt nga zjarri, por edhe për banorët e tjerë që mund të ndodhen brenda pallatit.

Pas marrjes së njoftimit, forcat zjarrfikëse kanë mbërritur në vendngjarje për të ndërhyrë dhe për të vënë situatën nën kontroll. Ekipet e emergjencës janë përballur me detyrën e vështirë të përballimit të flakëve dhe të kufizimit të rrezikut për personat që ndodheshin në ndërtesë.

Paralelisht me ndërhyrjen e zjarrfikësve, ka nisur edhe evakuimi i banorëve të kompleksit. Largimi i tyre nga ndërtesa ka qenë një nga masat kryesore për të shmangur ekspozimin ndaj flakëve dhe tymit, ndërsa situata në vendngjarje ka mbetur shqetësuese për shkak të përmasave të zjarrit.

Sipas informacionit të publikuar në artikull, në momentin e raportimit nuk kishte njoftime për persona të lënduar. Ky informacion ishte një element lehtësues mes situatës dramatike, por gjendja e plotë e të gjithë banorëve nuk është detajuar më tej në materialin e publikuar.

Pavarësisht mungesës së raportimeve për të lënduar, zjarri ka shkaktuar dëme të konsiderueshme materiale. Përmasat e sakta të dëmeve nuk janë bërë të ditura, ndërsa nuk ka informacion të hollësishëm për numrin e apartamenteve të prekura apo për gjendjen e ndërtesës pas ndërhyrjes së shërbimeve të emergjencës.

Një nga çështjet kryesore që mbetet ende e paqartë është shkaku i rënies së zjarrit. Sipas raportimit, në momentin e publikimit nuk dihej se çfarë kishte shkaktuar flakët që përfshinë pallatin. Për këtë arsye, nuk mund të thuhet nëse zjarri ka nisur nga një apartament i caktuar, nga një problem elektrik apo nga ndonjë shkak tjetër.

Pamjet e publikuara nga vendngjarja, së bashku me momentet e evakuimit të banorëve, kanë përcjellë dimensionin dramatik të situatës. Largimi i familjeve nga banesat, veçanërisht i prindërve me fëmijë të vegjël, tregon vështirësitë me të cilat përballen banorët kur një zjarr shpërthen papritur në një ndërtesë ku jetojnë shumë familje.

Deri në përfundim të informacionit të publikuar, autoritetet nuk kishin bërë të ditur shkakun e zjarrit, ndërsa nuk raportohej për persona të lënduar dhe konfirmoheshin dëme të konsiderueshme materiale. Pritet që verifikimet përkatëse të ndihmojnë në sqarimin e rrethanave të ngjarjes dhe të përcaktojnë se si nisi zjarri që shkaktoi panik te banorët në Tiranë.

Shënim: Artikulli burimor nuk jep një shkak të konfirmuar të zjarrit dhe as informacion për persona të lënduar përtej asaj që raportohej në momentin e publikimit.

Kryeministri Edi Rama pritet të udhëtojë drejt Malit të Zi më 22 tetor, në një kohë kur në Shqipëri po zhvillohen protesta kundër qeverisë.

Sipas informacionit të publikuar, vizita lidhet me pjesëmarrjen në Samitin e Liderëve të Procesit të Berlinit, i parashikuar të mbahet në Miloçer, pranë Budvës.

Në këtë takim pritet të marrë pjesë edhe kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, së bashku me drejtues të vendeve të rajonit dhe përfaqësues evropianë.

Mes pjesëmarrësve të paralajmëruar janë kancelari gjerman Friedrich Merz, kryeministri i Maqedonisë së Veriut Hristijan Mickoski dhe kryeministri kroat Andrej Plenkoviq.

Agjenda paraprake parashikon që mbërritja e delegacioneve dhe deklaratat për mediat të fillojnë në orën 09:30. Hapja e punimeve të samitit është planifikuar për në orën 10:20.

Në samit pritet të jetë e pranishme edhe komisionarja evropiane për Zgjerimin, Marta Kos.

Gjatë qëndrimit në Mal të Zi, Kos pritet të zhvillojë takime me zyrtarë të vendit. Bisedimet do të përqendrohen te procesi i integrimit në Bashkimin Evropian dhe reformat e nevojshme për avancimin e tij.

**Nga vjen familja e Edi Ramës? Historia pas mbiemrit dhe lidhjet me Beratin, Durrësin e Vunoin**

Prejardhja familjare e Edi Ramës përfshin disa zona të Shqipërisë. Për të kuptuar rrënjët e tij, duhet dalluar vendlindja nga origjina e prindërve dhe historia e brezave të mëparshëm.

Edi Rama ka lindur në Tiranë më 4 korrik 1964. Kryeqyteti është vendlindja e tij, ndërsa historia familjare shtrihet edhe përtej Tiranës.

Ai është djali i skulptorit Kristaq Rama dhe i stomatologes Aneta Rama, e cila mbante mbiemrin Koleka përpara martesës.

Babai i tij, Kristaq Rama, lindi në Durrës më 31 korrik 1932. Ai u bë i njohur për veprimtarinë në skulpturë dhe për krijimtarinë monumentale.

Megjithatë, sipas rrëfimit të vetë Edi Ramës, rrënjët më të hershme nga ana e babait lidhen me Beratin. Ai e ka shpjeguar këtë në një intervistë të pasqyruar nga KOHA në qershor të vitit 2017.

Në atë rrëfim, Rama ka thënë se paraardhësit e tij nga dega atërore ishin zhvendosur nga Berati drejt Durrësit, ku familja më pas ishte vendosur.

Rama ka përmendur edhe stërgjyshin, i cili gjithashtu quhej Kristaq Rama. Sipas tij, ai ishte angazhuar për hapjen e shkollave në gjuhën shqipe.

Kjo e bën të rëndësishëm dallimin mes dy brezave: Kristaq Rama, babai skulptor, dhe paraardhësi me të njëjtin emër, për të cilin Rama ka folur në historinë e familjes.

Nga ana e nënës, prejardhja e afërt familjare lidhet me Vunoin e Himarës. Aneta Koleka lindi në këtë fshat të bregdetit jugor.

Aneta ndoqi studimet në Poloni dhe u formua në fushën e stomatologjisë. Ajo përmendet ndër gratë e para stomatologe në Shqipëri.

Për kontributin e saj profesional, në vitin 2018 u nderua me titullin “Nderi i Stomatologjisë Shqiptare”.

Në shpjegimin e tij për pemën familjare, Rama ka treguar edhe për një prejardhje më të hershme të paraardhësve nga ana e nënës, të cilën e ka lidhur me Mirditën.

Sipas rrëfimit të tij, kjo degë e familjes ishte zhvendosur nga Mirdita në Vuno. Ky është një pohim i Ramës për historinë familjare, jo një përfundim i një studimi gjenealogjik të paraqitur këtu.

Prandaj, përmendja e Tiranës, Durrësit, Beratit dhe Vunoit nuk përbën domosdoshmërisht kundërthënie. Secili vend lidhet me një brez ose me një degë të ndryshme të familjes.

Vendlindja tregon ku ka lindur një person. Origjina familjare përshkruan prejardhjen e prindërve dhe paraardhësve, ndaj këto dy të dhëna nuk duhen ngatërruar.

Përtej prejardhjes, formimi fillestar i Edi Ramës ishte artistik. Ai ndoqi studimet për arte dhe më pas punoi si pedagog në Akademinë e Arteve.

Në rininë e tij, Rama u angazhua edhe në basketboll. Ai luajti me Dinamon e Tiranës dhe ishte pjesë e ekipit kombëtar shqiptar.

Karriera e tij institucionale përfshiu detyrën e ministrit të Kulturës në vitet 1998–2000 dhe drejtimin e Bashkisë së Tiranës nga viti 2000 deri në vitin 2011.

Në vitin 2005 mori drejtimin e Partisë Socialiste, ndërsa në shtator të vitit 2013 nisi mandatin e parë si kryeministër i Shqipërisë.

Historia e prejardhjes së tij mbetet pjesë e biografisë. Ajo nuk është provë për akuzat politike apo për përgjegjësitë lidhur me protestat, të cilat duhen shqyrtuar mbi bazën e veprimeve dhe fakteve konkrete.

**Aktivistët kallëzojnë në SPAK Edi Ramën dhe Skënder Hitën: Çfarë pretendojnë për ndërhyrjet e policisë**

Dhjetë aktivistë të shoqërisë civile kanë paraqitur, sipas informacionit të publikuar, një kallëzim penal në SPAK ndaj kryeministrit Edi Rama dhe drejtorit të Përgjithshëm të Policisë së Shtetit, Skënder Hita.

Kallëzimi është dorëzuar në orën 11:00 dhe lidhet me veprimet e policisë ndaj protestuesve gjatë shtatë ditëve të fundit.

Në të janë renditur gjashtë pretendime, përmes të cilave kallëzuesit kërkojnë shqyrtimin e përgjegjësive për mënyrën e trajtimit të pjesëmarrësve në protesta.

Aktivistët e cilësojnë si “gjenocid ndaj një pjese të shoqërisë” atë që, sipas tyre, përbën veçim të protestuesve përmes etiketimit, diskriminimit, linçimit dhe zhvlerësimit. Ata pretendojnë se këto veprime janë shoqëruar me dhunë, përndjekje dhe dëme të mëdha fizike e psikologjike.

Një tjetër pretendim lidhet me ushtrimin e ndikimit për veprime të paligjshme, përmes premtimit të parave për punonjësit e rendit.

Në kallëzim përmendet gjithashtu shpërdorimi i detyrës, me pretendimin se veprime të caktuara kanë cenuar interesat e qytetarëve.

Aktivistët ngrenë dyshime edhe për dhënien e urdhrave të paligjshëm që, sipas tyre, kanë cenuar lirinë dhe integritetin e individit.

Po ashtu, ata pretendojnë se nuk janë marrë masat e nevojshme për të ndërprerë gjendjen që e konsiderojnë të paligjshme.

Pika e fundit e kallëzimit lidhet me veprime që, sipas kallëzuesve, kanë penguar lirinë e shprehjes dhe të organizimit.

Këto janë pretendime të paraqitura nga aktivistët. Materiali i publikuar nuk përmban informacion mbi një vendimmarrje të SPAK-ut apo mbi qëndrimin e personave të kallëzuar.

Protestat në Tiranë/ Karamuço zbulon pretendimet për persona të armatosur dhe një dron shpërthyes

Përfshirja e forcave speciale RENEA gjatë protestave në Tiranë ka nxitur diskutime të shumta, ndërsa për arsyet e pranisë së tyre pranë Kryeministrisë ka folur profesori i kriminalistikës, Ervin Karamuço.

Gjatë një interviste në emisionin “Now me Erla Mëhillin”, Karamuço u shpreh se, sipas tij, mbrojtja e Kryeministrisë është përgjegjësi e Gardës dhe vuri në pikëpyetje përfshirjen e RENEA-s në këtë situatë.

Megjithatë, ai deklaroi se, sipas informacioneve që përmendi, autoritetet kishin pasur të dhëna për persona të armatosur mes protestuesve.

Karamuço tha gjithashtu se, sipas këtyre informacioneve, ishte gjetur një karikator me fishekë. Ky pretendim nuk shoqërohet në materialin e publikuar me një konfirmim zyrtar nga policia.

Një tjetër çështje e ngritur prej tij lidhet me dyshimet për një dron që mund të përdorej për të shkaktuar shpërthim pranë Kryeministrisë.

Sipas profesorit, dyshimet për këtë skenar bazoheshin në përgjime telefonike mes disa personave. Megjithatë, në deklaratën e publikuar nuk paraqiten prova të verifikueshme që konfirmojnë ekzistencën e një plani të tillë.

Karamuço theksoi se këto informacione duhet të bëhen publike nga institucionet përgjegjëse, në mënyrë që qytetarët të kuptojnë arsyet e masave të marra gjatë protestës.

Ai kërkoi transparencë nga policia edhe lidhur me personat që, sipas tij, mund të kenë organizuar grupet e përfshira në përplasjet e fundit.

Gjatë reagimit të tij, profesori ngriti gjithashtu shqetësimin për praninë e të miturve në protestë, duke kërkuar vëmendje ndaj sigurisë së tyre.

Protestat në kryeqytet janë shoqëruar me tensione dhe përplasje, ndërsa ndërhyrja e forcave të policisë dhe prania e njësive speciale kanë qenë në qendër të debatit publik.

Deri në konfirmimin e këtyre pretendimeve nga autoritetet përkatëse, informacionet për personat e armatosur, karikatorin dhe dronin e dyshuar duhet të trajtohen si deklarata të bëra nga Karamuço, jo si fakte të konfirmuara zyrtarisht.

Pritet që një reagim i institucioneve përgjegjëse të sqarojë nëse këto informacione janë verifikuar dhe cilat ishin arsyet konkrete që çuan në angazhimin e forcave RENEA gjatë protestës.

Ja përmbajtja e artikullit të ri e shkruar në 12 paragrafë pa numra dhe pa linka:

Tronditet opinioni ndërkombëtar nga deklaratat e një prej figurave më të njohura konservatore amerikane lidhur me qasjen e politikës së Uashingtonit ndaj konfliktit në Lindjen e Mesme.

Komentatori dhe ish-prezantuesi i televizionit amerikan ka shprehur kritika të ashpra ndaj politikave të Shteteve të Bashkuara, duke theksuar se kritikat ndaj një kreu shteti nuk duhet të etiketohen menjëherë si antisemitizëm.

Në podcastin e tij, ai ka argumentuar se reagimet ndaj vendimeve politike duhet të jenë të pranueshme si pjesë e debatit publik, veçanërisht kur ato vendime sipas tij kanë pasoja serioze për qytetarët amerikanë.

Ai ka paralajmëruar se vendimet e udhëheqjes izraelite po “po vrasin amerikanë” dhe po ndikojnë në të ardhmen e politikës së jashtme të SHBA-së, duke sjellë pasoja negative për pozicionin ndërkombëtar të vendit.

Fjala e tij vjen në një kohë kur debati mbi rolin dhe angazhimin e forcave amerikane në konfliktet rajonale është bërë më i ashpër se kurrë.

Në fjalimin e tij ai ka insistuar se Shtetet e Bashkuara duhet të bëjnë të qartë se marrëdhëniet me qeverinë izraelite nuk mund të jenë të njëanshme dhe se vendimet duhet të merreshin me më shumë kujdes.

Ai ka kujtuar takimet e zhvilluara me zyrtarë të lartë amerikanë dhe përpjekjet e tij për të bindur udhëheqjen që të shmangë ndërhyrjen ushtarake kundër vendeve të tjera në rajon.

Kritikat e tij kanë nxitur reagime nga figurat kryesore politike amerikane. Disa udhëheqës e kanë mbrojtur rolin e politikës së jashtme, duke argumentuar se ato masa janë të nevojshme për sigurinë kombëtare.

Kryetari i Dhomës së Përfaqësuesve ka deklaruar se vendimet e qeverisë qenë të justifikuara nga informacioni që dispononin për kërcënimet e mundshme.

Nga ana tjetër, udhëheqës të tjerë kanë shprehur qëndrime më të moderuara, duke theksuar nevojën për dialog dhe bashkëpunim në përballje me sfidat globale.

Debati mbi rolin e Shteteve të Bashkuara në konfliktin aktual është bërë një prej temave më të diskutuara në qarqet politike dhe mediatike, me pozicione të forta nga të dyja anët e spektarit politik.

Ndërkohë, tensionet në Lindjen e Mesme vazhdojnë të jenë të larta, duke bërë që diskursi mbi politikat e jashtme të mbetet në qendër të vëmendjes së opinionit publik.

Roman Starovoyt u gjet i vdekur brenda makinës së tij në periferi të Moskës. Trupi i tij kishte plagë të dukshme nga armë zjarri dhe asnjë shenjë jete nuk u konstatua nga mjekët në vendngjarje. Ai kishte qenë së fundmi në qendër të një stuhie politike pas largimit të papritur nga detyra si ministër i transportit.

Autoritetet ruse dhanë një deklaratë të shkurtër, duke e quajtur ngjarjen “incident i izoluar”, por shumë figura të afërta me të kanë përmendur presion dhe kërcënime që ai kishte marrë muajt e fundit. Që prej shkarkimit, Starovoyt ishte parë rrallë në publik dhe kishte reduktuar kontaktet me median.

Në javët para vdekjes, ai kishte bërë disa deklarata enigmatike mbi “pastrime të heshtura” dhe “humbjen e besimit të Kremlinit”. Shumë analistë e konsideronin atë si një njeri me dije të thella për lëvizjet financiare dhe transportin e resurseve strategjike ruse. Kjo e bënte atë një figurë të ndjeshme nëse do të dilte hapur me ndonjë informacion.

Policia gjeti armën e përdorur në makinë, por nuk pranoi të konfirmojë nëse ishte e regjistruar apo e lidhur me viktimën. Kamera të sigurisë pranë zonës kishin ndaluar së funksionuari vetëm 15 minuta para momentit të vdekjes. Askush nuk kishte parë asgjë dhe banorët përreth thonë se nuk u dëgjua asnjë e shtënë.

Brenda makinës nuk u gjet asnjë shënim lamtumire, as telefon, gjë që ngre pikëpyetje mbi natyrën e vërtetë të vdekjes së tij. Nga qarqet diplomatike është përfolur se emri i tij ishte futur në një listë të brendshme personash të dyshuar për lojalitet të dyfishtë.

Në të kaluarën, Starovoyt kishte qenë një nga bashkëpunëtorët më të afërt të elitës qeverisëse, por marrëdhëniet e tij u tendosën pas ndryshimeve të fundit në hierarkinë e pushtetit. Ai kishte mbetur pa asnjë mbështetje publike dhe nuk kishte marrë më ftesa për evente zyrtare.

Zyra për media pranë qeverisë dha një deklaratë të thatë, duke e quajtur humbjen “tragjike” dhe “pa ndikim në funksionimin e shtetit”. Asnjë nga liderët kryesorë nuk mori pjesë në ceremoninë mortore që u mbajt privatisht.

Ka dyshime se vdekja e tij lidhet me një seri ngjarjesh të ngjashme që kanë goditur ish-zyrtarë, oligarkë dhe figura të rëndësishme të sistemit rus gjatë muajve të fundit. Disa janë raportuar si vetëvrasje, të tjerë si aksidente, por asnjë hetim i thelluar nuk është bërë publik.

Të afërmit e tij kanë qëndruar të heshtur, ndërsa burime jozyrtare flasin për presion dhe survejim ndaj familjes. Të gjitha lëvizjet e tyre janë të monitoruara dhe asnjë nuk ka dhënë ndonjë deklaratë deri më sot.

Njerëz nga rrethi i tij flasin për një Roman të tensionuar, të lodhur dhe të frikësuar në javët e fundit. Ai kishte hequr dorë nga bodyguardët dhe kishte nisur të lëvizte vetëm, me arsyetimin se “i dinte tashmë rreziqet”.

Në opinionin publik rus, kjo vdekje nuk ka kaluar pa jehonë. Rrjetet sociale janë të mbushura me teori dhe ndjenja frike për atë që po ndodh nën sipërfaqe në elitën politike. Heshtja nga lart ka bërë që pyetjet vetëm të shtohen.