Category: VIRAL

Roman Starovoyt u gjet i vdekur brenda makinës së tij në periferi të Moskës. Trupi i tij kishte plagë të dukshme nga armë zjarri dhe asnjë shenjë jete nuk u konstatua nga mjekët në vendngjarje. Ai kishte qenë së fundmi në qendër të një stuhie politike pas largimit të papritur nga detyra si ministër i transportit.

Autoritetet ruse dhanë një deklaratë të shkurtër, duke e quajtur ngjarjen “incident i izoluar”, por shumë figura të afërta me të kanë përmendur presion dhe kërcënime që ai kishte marrë muajt e fundit. Që prej shkarkimit, Starovoyt ishte parë rrallë në publik dhe kishte reduktuar kontaktet me median.

Në javët para vdekjes, ai kishte bërë disa deklarata enigmatike mbi “pastrime të heshtura” dhe “humbjen e besimit të Kremlinit”. Shumë analistë e konsideronin atë si një njeri me dije të thella për lëvizjet financiare dhe transportin e resurseve strategjike ruse. Kjo e bënte atë një figurë të ndjeshme nëse do të dilte hapur me ndonjë informacion.

Policia gjeti armën e përdorur në makinë, por nuk pranoi të konfirmojë nëse ishte e regjistruar apo e lidhur me viktimën. Kamera të sigurisë pranë zonës kishin ndaluar së funksionuari vetëm 15 minuta para momentit të vdekjes. Askush nuk kishte parë asgjë dhe banorët përreth thonë se nuk u dëgjua asnjë e shtënë.

Brenda makinës nuk u gjet asnjë shënim lamtumire, as telefon, gjë që ngre pikëpyetje mbi natyrën e vërtetë të vdekjes së tij. Nga qarqet diplomatike është përfolur se emri i tij ishte futur në një listë të brendshme personash të dyshuar për lojalitet të dyfishtë.

Në të kaluarën, Starovoyt kishte qenë një nga bashkëpunëtorët më të afërt të elitës qeverisëse, por marrëdhëniet e tij u tendosën pas ndryshimeve të fundit në hierarkinë e pushtetit. Ai kishte mbetur pa asnjë mbështetje publike dhe nuk kishte marrë më ftesa për evente zyrtare.

Zyra për media pranë qeverisë dha një deklaratë të thatë, duke e quajtur humbjen “tragjike” dhe “pa ndikim në funksionimin e shtetit”. Asnjë nga liderët kryesorë nuk mori pjesë në ceremoninë mortore që u mbajt privatisht.

Ka dyshime se vdekja e tij lidhet me një seri ngjarjesh të ngjashme që kanë goditur ish-zyrtarë, oligarkë dhe figura të rëndësishme të sistemit rus gjatë muajve të fundit. Disa janë raportuar si vetëvrasje, të tjerë si aksidente, por asnjë hetim i thelluar nuk është bërë publik.

Të afërmit e tij kanë qëndruar të heshtur, ndërsa burime jozyrtare flasin për presion dhe survejim ndaj familjes. Të gjitha lëvizjet e tyre janë të monitoruara dhe asnjë nuk ka dhënë ndonjë deklaratë deri më sot.

Njerëz nga rrethi i tij flasin për një Roman të tensionuar, të lodhur dhe të frikësuar në javët e fundit. Ai kishte hequr dorë nga bodyguardët dhe kishte nisur të lëvizte vetëm, me arsyetimin se “i dinte tashmë rreziqet”.

Në opinionin publik rus, kjo vdekje nuk ka kaluar pa jehonë. Rrjetet sociale janë të mbushura me teori dhe ndjenja frike për atë që po ndodh nën sipërfaqe në elitën politike. Heshtja nga lart ka bërë që pyetjet vetëm të shtohen.

David Gergen, një figurë e pazëvendësueshme në jetën politike dhe publike amerikane, ndërroi jetë më 10 korrik 2025, në moshën 83-vjeçare, pas një beteje të gjatë me demencën Lewy body. Vdekja e tij shënon fundin e një epoke të shërbimit të përkushtuar, ku maturia, balanca dhe integriteti udhëhoqën rrugën e tij në katër administrata presidenciale dhe përtej.

I lindur më 9 maj 1942 në Durham, Karolina e Veriut, Gergen ndoqi Universitetin Yale dhe më pas Shkollën e Ligjit në Harvard. Ai shërbeu edhe në ushtrinë amerikane në vitet ‘60, përpara se të hynte në jetën politike në Uashington.

Karriera e tij në Shtëpinë e Bardhë nisi në vitin 1971 si ndihmës për shkrimin e fjalimeve për Presidentin Nixon. Ai më pas u bë një nga këshilltarët më të besuar për komunikimin për presidentët Gerald Ford, Ronald Reagan dhe Bill Clinton. Ndër frazat që mbajnë firmën e tij është edhe pyetja e famshme e përdorur nga Reagan në debatin presidencial të vitit 1980: “A jeni më mirë tani se sa ishit katër vjet më parë?”, që u kthye në një nga sloganet më të njohura në historinë politike amerikane.

Pasi u largua nga Shtëpia e Bardhë, Gergen u shndërrua në një zë të respektuar në media – analist për CNN, bashkëpunëtor për PBS dhe NPR, si dhe redaktor i lartë në U.S. News & World Report. Në të gjitha këto platforma, ai mbeti i paanshëm, i qartë dhe gjithmonë i përqendruar në interesin publik.

Në vitin 1999, ai iu bashkua Shkollës Kennedy të Harvardit si profesor dhe themelues i Qendrës për Liderizmin Publik. Për më shumë se dy dekada, formoi breza të tërë të liderëve të rinj, duke theksuar etikën, përgjegjësinë dhe shërbimin si shtylla të një udhëheqjeje të qëndrueshme.

Ai mori 27 diploma nderi dhe botoi dy libra me ndikim – *Eyewitness to Power* dhe *Hearts Touched With Fire* – në të cilët rrëfen jo vetëm përvojat e tij personale, por edhe filozofinë e tij mbi lidershipin dhe politikën.

Gergen mbahet mend për përpjekjet e tij për të ndërtuar ura mbi ndarjet partiake, duke besuar thellë se politika duhet t’i shërbejë njerëzve dhe jo interesave të ngushta. Ai kritikonte ekstremizmin politik dhe promovonte dialogun dhe respektin institucional.

Përveç karrierës publike, ai ishte i martuar me Anne Wilson që nga viti 1967 dhe kishte dy fëmijë e pesë nipër e mbesa. Familja ishte një themel i palëkundur në jetën e tij.

Ai do të prehet në një ceremoni private në Varrezat Mount Auburn, Massachusetts. Një shërbim publik do të mbahet në Shkollën Kennedy të Harvardit, ku trashëgimia e tij do të vazhdojë përmes Qendrës për Liderizëm që themeloi dhe frymës që la pas.

David Gergen ishte më shumë se një këshilltar presidencial – ai ishte një ndërgjegje politike për dekada me radhë, një mentor i rrallë dhe një model për shërbim të ndershëm. Trashëgimia e tij do të mbetet e gjallë në politikë, media dhe edukim për shumë gjenerata që do të vijnë.

Plani për ndryshimin e kufijve mes Kosovës dhe Serbisë ka qenë një prej temave më të diskutuara në politikën ballkanike gjatë viteve të fundit.

Shpesh ky projekt iu atribua Hashim Thaçit dhe Aleksandar Vuçiqit, duke u paraqitur si një marrëveshje e fshehtë mes tyre.

Megjithatë, burime të shumta diplomatike tregojnë se ideja nuk lindi në Beograd apo në Prishtinë, por jashtë kufijve të Ballkanit.

Ish-këshilltari për siguri kombëtare i Shtëpisë së Bardhë, John Bolton, ka qenë një nga mbështetësit më të mëdhenj të kësaj ideje.

Ai e konsideronte korrigjimin e kufijve si një mënyrë të shpejtë për ta mbyllur konfliktin e gjatë mes Kosovës dhe Serbisë.

Në atë kohë, disa qarqe të administratës amerikane dhe një pjesë e BE-së e shihnin si zgjidhje të pranueshme.

Mirëpo, reagimi i fuqishëm i Gjermanisë dhe disa shteteve tjera europiane e ndaloi këtë projekt.

Argumenti kryesor ishte se ndryshimi i kufijve do të hapte kutinë e Pandorës në gjithë Ballkanin.

Shumë analistë paralajmëronin se një precedent i tillë mund të çonte në kërkesa të ngjashme edhe në Bosnje, Maqedoni apo Mal të Zi.

Në Kosovë pati kundërshtim të madh shoqëror dhe politik, pasi shihej si rrezik për integritetin territorial.

Vuçiq dhe Thaçi në publik nuk e pranuan kurrë hapur se po punonin mbi këtë plan, por bisedimet e tyre shpesh e ushqyen këtë dyshim.

Sot, ideja e korrigjimit të kufijve shihet si një faqe e mbyllur, por debati për origjinën e saj tregon qartë ndikimin e fuqive të mëdha në rajon.

Plagosja e djalit të ayatollahut ka tronditur skenën politike në Iran dhe ka tërhequr vëmendjen e mediave ndërkombëtare. Sipas raportimeve, ai është plagosur gjatë një sulmi ajror izraelit që ka goditur objektiva të rëndësishëm në Teheran. Ngjarja ndodhi në mes të një përshkallëzimi të madh të konfliktit në Lindjen e Mesme.

Personi i plagosur është Mojtaba Khamenei, djali i liderit suprem të vrarë të Iranit, Ali Khamenei. Ai konsiderohej një nga kandidatët kryesorë për të marrë drejtimin e vendit pas vdekjes së babait të tij. Për këtë arsye, plagosja e tij ka krijuar pasiguri për të ardhmen politike të Iranit.

Sulmi ajror ku ai u plagos ishte pjesë e një operacioni të madh ushtarak kundër objektivave iraniane. Raportimet tregojnë se gjatë të njëjtës valë sulmesh u vranë edhe dhjetëra zyrtarë të lartë të regjimit iranian. Kjo e ka bërë situatën në rajon edhe më të tensionuar.

Burime mediatike thonë se në të njëjtin sulm humbi jetën edhe bashkëshortja e Mojtaba Khamenei, Zahra Haddad Adel. Ajo vinte nga një familje shumë e njohur në establishmentin fetar dhe politik iranian. Humbja e saj ka shtuar dramatikisht ndikimin e këtij sulmi.

Detajet mbi plagët e tij nuk janë bërë publike plotësisht. Disa raporte thonë se ai është plagosur rëndë, ndërsa të tjera sugjerojnë se ai mund të jetë fshehur për arsye sigurie. Autoritetet iraniane nuk kanë dhënë ende një deklaratë të plotë mbi gjendjen e tij.

Pas sulmit, besohet se Mojtaba Khamenei është larguar nga vendndodhja ku ndodhej dhe mund të jetë futur në një vend të fshehtë për mbrojtje. Kjo ndodh ndërsa sulmet dhe tensionet në rajon vazhdojnë. Situata mbetet shumë e paqartë dhe dinamike.

Brenda Iranit, ai shihej prej kohësh si kandidati i preferuar i Gardës Revolucionare për të zëvendësuar babain e tij në krye të shtetit. Megjithatë, jo të gjithë klerikët janë dakord me këtë ide. Disa fraksione brenda establishmentit fetar kanë shprehur rezerva për një pasardhje familjare.

Organi që zgjedh liderin suprem të Iranit, Asambleja e Ekspertëve, pritet të mblidhet për të diskutuar pasardhësin e ri. Megjithatë, edhe vendi i zakonshëm ku mblidhet ky organ është dëmtuar nga sulmet. Për këtë arsye, disa burime thonë se mbledhja mund të zhvillohet në mënyrë virtuale.

Ndërkohë, ushtria izraelite ka paralajmëruar se do të vazhdojë të ndjekë çdo person që mund të marrë drejtimin e Iranit. Kjo deklaratë ka rritur edhe më shumë tensionet dhe frikën për përshkallëzim të mëtejshëm të konfliktit.

Analistët ndërkombëtarë thonë se kjo situatë mund të ndryshojë balancat politike në Iran. Nëse Mojtaba Khamenei nuk është në gjendje të marrë drejtimin, mund të hapet një garë e fortë për pushtet brenda elitës iraniane. Kjo mund të sjellë përçarje të reja brenda sistemit.

Konflikti mes Iranit dhe Izraelit ka hyrë në një fazë shumë më të rrezikshme pas këtyre zhvillimeve. Sulmet, kërcënimet dhe reagimet e njëpasnjëshme po e shtyjnë rajonin drejt një përshkallëzimi të madh. Vendet e tjera në Lindjen e Mesme po e ndjekin situatën me shumë shqetësim.

Ndërkohë, bota po pret me vëmendje zhvillimet e ardhshme, pasi zgjedhja e liderit të ri të Iranit mund të ketë pasoja të mëdha për politikën globale dhe sigurinë në rajon. Gjendja e Mojtaba Khamenei dhe roli i tij në këtë proces mbeten ende të paqarta.

Rusia po përgatitet për një ofensivë të re brutale kundër Ukrainës.

Sipas autoriteteve gjermane të mbrojtjes, mbi 2 mijë dronë pritet të përdoren nga forcat ruse në muajt në vijim.

Gjenerali Christian Freuding, zyrtar i lartë në Ministrinë e Mbrojtjes së Gjermanisë, paralajmëroi për një kërcënim të përmasave të papara.

Dronët nuk do të jenë të zakonshëm — shumë prej tyre do të jenë modele të reja, më të sofistikuara, me rreze të gjatë veprimi.

Kjo lëvizje shihet si përpjekje e Rusisë për të thyer mbrojtjen ajrore të Ukrainës dhe për të çmontuar infrastrukturën strategjike.

Statistikat janë alarmante: vetëm në periudhën shtator 2022 – gusht 2023, Rusia përdori mbi 2 mijë dronë Shahed në Ukrainë.

Në vitin 2025, Kremlini synon të prodhojë mbi 2 milionë dronë luftarakë — një numër që sfidon çdo kapacitet mbrojtës.

Shërbimet sekrete ukrainase e kanë konfirmuar planin rus, duke e quajtur një “strategji të terrorit ajror”.

Gjenerali gjerman theksoi se përdorimi i raketave të shtrenjta Patriot për të ndaluar dronë të lirë është ekonomikisht i paqëndrueshëm.

Kostoja e çdo rakete Patriot mund të shkojë në mbi 3 milionë euro, ndërsa një dron Shahed kushton vetëm disa mijëra.

Freuding thotë se Perëndimi duhet të ndihmojë Ukrainën jo vetëm me pajisje, por edhe me zgjidhje më të zgjuara dhe të lira për t’u mbrojtur.

Nëse kjo ofensivë realizohet siç është planifikuar, ajo mund të shënojë një fazë të re, edhe më shkatërrimtare të luftës.

Kosova ka bërë të ditur të mërkurën se ka pranuar një ngarkesë me dronë kamikazë të tipit Skydagger, duke shënuar një zhvillim të rëndësishëm në kapacitetet e saj mbrojtëse.

Kryeministri në detyrë, Albin Kurti, e konfirmoi këtë përmes një postimi në Facebook.

Ai theksoi se pajisjet kanë mbërritur më herët nga sa ishte planifikuar dhe se pjesëtarë të Forcës së Sigurisë së Kosovës tashmë janë trajnuar për t’i përdorur.

Kurti bëri të ditur se dhjetëra ushtarakë kanë kaluar trajnimin e parë dhe se dronët janë të gatshëm për t’u vënë në funksion.

Skydagger RTF përshkruhet si një sistem i kompletuar “Ready to Fly”, që vjen i pajisur me të gjitha komponentët e nevojshëm për fluturim pa pasur nevojë për ndërhyrje teknike shtesë.

Paketa përfshin trupin e dronit, transmetuesin, marrësin dhe bateritë, duke e bërë të mundur përdorimin menjëherë pas dorëzimit.

Ky model është projektuar kryesisht për misione luftarake si dron kamikazë, por përdoret edhe në fusha civile, për shembull në misione kërkim-shpëtimi apo për vëzhgim.

Sipas të dhënave teknike, Skydagger arrin një shpejtësi deri në 130 kilometra në orë dhe ka një rreze operimi prej afërsisht 10 kilometrash.

Reagimi nga Serbia erdhi menjëherë pas këtij njoftimi. Presidenti Aleksandër Vuçiq akuzoi Turqinë se ka shkelur ligjin ndërkombëtar me këtë furnizim.

Në një reagim në rrjetin X, ai u shpreh se veprimi i Turqisë bie ndesh me Kartën e OKB-së dhe Rezolutën 1244 të Këshillit të Sigurimit.

Vuçiq tha se Ankaraja nuk është e interesuar për paqen në Ballkan, por përkundrazi po kërkon të ringjallë ndikimin e saj historik.

Sipas tij, Serbia edhe pse e vogël, e kupton qartë qëllimin e këtyre hapave.

Nga ana tjetër, Radio Evropa e Lirë njoftoi se ka kërkuar qëndrim nga autoritetet turke dhe është në pritje të një përgjigjeje, ndërkohë që kjo temë pritet të ndezë më tej tensionet politike dhe debatin mbi armatimin në rajon.

Dhimbje në botën e artit: Luiz Ejlli njofton ndarjen nga jeta të mikut të tij të afërt, Ervin Hoti

Në rrugëtimin e tij muzikor, Luiz Ejlli ka mësuar të ndajë me publikun çaste gëzimi e suksesi, por këtë herë, këngëtari ka zgjedhur të bëjë publik një lajm të trishtë që e ka prekur thellë në aspektin personal.

Përmes një postimi në Instagram, Ejlli njoftoi ndarjen nga jeta të mikut të tij të afërt, kameramanit Ervin Hoti, duke shprehur dhimbjen dhe tronditjen për humbjen e tij.

“Lajmi për ndarjen nga jeta të Ervin Hotit më ka trishtuar pa masë,” shkroi ai, duke theksuar lidhjen e fortë dhe miqësinë e veçantë që kishte me të. Mesazhi i tij ka ngjallur emocione të mëdha tek ndjekësit, të cilët menjëherë nisën të shprehnin ngushëllimet dhe mbështetjen për këngëtarin dhe familjen e Hotit.

Ervin Hoti do të mbahet mend si një profesionist i përkushtuar dhe një njeri i dashur, i cili ndërtoi marrëdhënie të sinqerta dhe të forta me artistë dhe bashkëpunëtorë. Humbja e tij ka prekur jo vetëm miqtë dhe familjarët, por edhe komunitetin artistik dhe publikun që e njeh dhe e vlerëson.

Për Luiz Ejllin, kjo humbje është e veçantë, pasi Hoti nuk ishte thjesht një koleg i ngushtë, por edhe një shok i rrallë, një person që la gjurmë të thella në jetën e tij personale dhe profesionale. Humbja e një njeriu të afërt rikujton gjithmonë brishtësinë e jetës dhe rëndësinë e marrëdhënieve të vërteta njerëzore.

Ngushëllimet e shumta që kanë mbërritur për familjen e Ervin Hotit tregojnë respektin dhe dashurinë që ai la pas, duke lënë një kujtim të paharrueshëm për të gjithë ata që e njohën.

Ndarja nga jeta e Milorad Mirçiç: Humbje për politikën nacionaliste në Serbi

Milorad Mirčić, një nga figurat më të njohura të politikës nacionaliste në Serbi, ka ndërruar jetë më 9 maj 2025, në moshën 69-vjeçare. Ai la pas një karrierë të gjatë politike dhe një ndikim të ndarë në opinionin publik.

Mirčić ishte një anëtar i vjetër dhe zëdhënës i Partisë Radikale Serbe (SRS), e udhëhequr për dekada nga Vojislav Sheshelj, një nga politikanët më kontroversë të Ballkanit. Ai shërbeu si deputet për disa mandate në Kuvendin e Serbisë dhe për një kohë të shkurtër si ministër për Diasporën në qeverinë federale të ish-Jugosllavisë.

Në karrierën e tij, Mirčić njihej si një zë i fuqishëm i krahut të djathtë nacionalist, shpesh duke përfaqësuar qëndrime të ashpra ndaj Perëndimit, Kosovës dhe fqinjëve të tjerë të rajonit. Gjatë viteve ’90, gjatë shpërbërjes së Jugosllavisë, ai mbrojti publikisht pozicione të ashpra që lidhnin me vizionin e “Serbisë së Madhe”.

Megjithëse shpesh u kritikua për retorikën nacionaliste, Mirčiç ruajti përkrahje të konsiderueshme, veçanërisht në krahinat veriore si Vojvodina. Ai shërbeu gjithashtu si kryetar i Kuvendit të qytetit të Novi Sadit dhe si këshilltar komunal, duke u angazhuar në politika lokale dhe çështje kulturore.

Pavarësisht ndryshimeve në skenën politike serbe dhe zvogëlimit të ndikimit të Partisë Radikale, Mirčić mbeti besnik ndaj saj dhe nuk iu bashkua fraksioneve të reja që dolën nga kjo parti, duke mbajtur pozicionin e tij tradicional dhe konservator.

Figura e tij shkaktoi ndarje të opinionit publik: për disa ishte një patriot që mbrojti idetë nacionaliste serbe, ndërsa për të tjerë ishte një politikan që shpesh promovonte përçarje dhe retorikë të ashpër ndëretnike. Emri i tij përmendet shpesh në kontekste të debatueshme gjatë luftërave në Bosnje dhe Kroaci, megjithëse ai nuk u përball kurrë me drejtësinë ndërkombëtare.

Pas vdekjes së tij, Partia Radikale Serbe publikoi një komunikatë duke theksuar se “kombit serb i mungon një njeri i madh dhe një luftëtar i vërtetë për të vërtetën serbe”.

Ceremonia e varrimit u mbajt në Novi Sad dhe u ndoq nga figura politike, mbështetës të partisë, veteranë të luftës dhe përfaqësues të qarqeve konservatore të Serbisë, duke shprehur respekt dhe nderim për karrierën dhe ndikimin e Mirçiçit.

Hashim Thaçi ka lindur më 24 prill 1968 në fshatin Burojë, komuna e Skënderajt në rajonin e Drenicës, një zonë e njohur për rezistencë gjatë periudhave historike.

Ai vjen nga një familje bujqësore e thjeshtë, me tradita të forta patriotike dhe lidhje të thella me tokën dhe luftën për çlirim.

Që në moshë të re ishte i interesuar për historinë dhe politikën, duke u angazhuar në aktivitete studentore dhe patriotike.

Pas shkollës së mesme në Skënderaj, vazhdoi studimet në Universitetin e Prishtinës, në degën e historisë.

Gjatë viteve ’90, Thaçi u bë pjesë e lëvizjeve të fshehta që punonin për pavarësinë e Kosovës nga regjimi i Serbisë.

Në vitin 1993, shkoi në Zvicër për të studiuar dhe për të forcuar lidhjet me mërgatën shqiptare dhe rrjetet ndërkombëtare.

Në atë kohë, u përfshi në Lëvizjen Popullore të Kosovës dhe më pas ishte një nga themeluesit e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Gjatë luftës së viteve 1998–1999, ai u bë një nga drejtuesit kryesorë politikë të UÇK-së dhe përfaqësues në bisedimet ndërkombëtare.

Në Konferencën e Rambujesë në 1999, Thaçi përfaqësoi delegacionin e Kosovës dhe nënshkroi marrëveshjen në emër të UÇK-së.

Pas luftës, u kthye në Kosovë dhe themeloi Partinë Demokratike të Kosovës, duke u angazhuar në jetën politike të vendit.

Shërbeu si Kryeministër i Kosovës nga viti 2008 deri në vitin 2014, periudhë gjatë së cilës Kosova shpalli pavarësinë.

Në vitin 2016, u zgjodh President i Republikës së Kosovës, një detyrë që e mbajti deri në vitin 2020 kur dha dorëheqje për t’u përballur me drejtësinë ndërkombëtare në Hagë.

Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, ka marrë një vendim të ri për zgjerimin e ndalimit të udhëtimeve drejt SHBA-së, duke përfshirë edhe shtetasit e gjashtë vendeve të tjera, mes tyre Siria dhe personat që posedojnë pasaporta të lëshuara nga Autoriteti Palestinez.

Ky vendim u bë publik përmes një njoftimi në rrjetet sociale nga Shtëpia e Bardhë, ku u theksua se masa synon mbrojtjen e sigurisë kombëtare të Shteteve të Bashkuara.

Administrata Trump ka qenë prej kohësh e fokusuar në politika të ashpra ndaj migrimit dhe kontrollit të hyrjes në territorin amerikan, duke e konsideruar këtë si një çështje kyçe për sigurinë e vendit.

Vendimi i fundit vjen pas një incidenti të rëndë sigurie, ku një shtetas afgan u arrestua si i dyshuar për të shtënat ndaj dy pjesëtarëve të Gardës Kombëtare gjatë fundjavës së Falënderimeve.

Sipas autoriteteve amerikane, ky rast ka forcuar bindjen se nevojiten masa më të rrepta për kontrollin e hyrjeve dhe verifikimin e udhëtarëve që vijnë nga vende me rrezik të lartë.

Përveç ndalimit për personat me pasaporta të Autoritetit Palestinez, hyrja në SHBA do t’u ndalohet edhe shtetasve të Burkina Fasos, Malit, Nigerit, Sudanit të Jugut dhe Sirisë.

Këto vende janë cilësuar nga administrata amerikane si shtete që paraqesin shqetësime serioze në aspektin e sigurisë, dokumentacionit dhe bashkëpunimit ndërkombëtar.

Ndërkohë, administrata republikane ka vendosur që një numër më i madh shtetesh të përballen me kufizime të pjesshme për udhëtime dhe imigrim.

Në listën e vendeve me kufizime të pjesshme janë shtuar Angola, Antigua dhe Barbuda, Benini, Kepi i Fildishtë dhe Dominika.

Po ashtu, kufizime të reja do të aplikohen edhe për Gabonin, Gambian, Malavin, Mauritaninë dhe Nigerinë.

Lista vazhdon me Senegalin, Tanzaninë, Tongën, Zambian dhe Zimbabvenë, të cilat do të përballen me masa të shtuara kontrolli dhe verifikimi për hyrje në SHBA.

Sipas Shtëpisë së Bardhë, këto masa janë pjesë e një strategjie më të gjerë për të rritur standardet e sigurisë kufitare dhe për të parandaluar rreziqet potenciale për vendin.

Vendimi ka ngjallur reagime të ndryshme në arenën ndërkombëtare, ndërsa pritet që politikat e reja të migrimit të vazhdojnë të jenë temë debati si brenda SHBA-së ashtu edhe jashtë saj.