Filip Çakulli reagoi ashpër pasi kryetari i PD-së, Sali Berisha, gjatë një komunikimi me qytetarët në rrjetet sociale, e cilësoi atë si “manipulator dhe bixhozxhi të sëmurë”.

VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!

Në një postim publik, Çakulli iu kundërpërgjigj me tone të forta, duke e akuzuar Berishën për gjuhë të ulët dhe sjellje të papërshtatshme.

Ai ironizon faktin se Berisha merret me akuza të tilla, duke e krahasuar me thashethemet e dikurshme të lagjeve.

Në reagimin e tij, Çakulli rikujton akuza të rënda historike ndaj Berishës, duke e cilësuar atë përgjegjës për ngjarje tragjike në vend.

Sipas tij, bëhet fjalë për një figurë që ka ndikuar negativisht në periudha të ndryshme të historisë shqiptare.

Ai përmend edhe periudhën komuniste, duke pretenduar se Berisha ka përfituar privilegje në atë kohë.

Çakulli e përshkruan atë si një njeri që sot sulmon të tjerët, ndërkohë që vetë ka një të kaluar të diskutueshme.

Ai kritikon edhe ndërhyrjen e Berishës në çështje biznesi dhe sporti, duke mbrojtur investimet private.

Sipas tij, akuzat për prona dhe përfshirje të figurave të tjera janë të pabazuara dhe të nxitura nga halucinacione politike.

Në vijim, ai e përshkruan Berishën si një njeri që përhap shpifje dhe ndot figurën e kujtdo që i del përballë.

Çakulli shton se shumë prej akuzave të tij janë të pabazuara dhe do të përballen në gjykatë.

Ai rikujton gjithashtu sulmet që Berisha ka bërë ndër vite ndaj figurave të njohura politike dhe publike.

Sipas tij, këto deklarata kanë qenë të rënda dhe shpesh kontradiktore me qëndrimet e mëvonshme.

Çakulli thekson se nëse edhe një pjesë e këtyre akuzave do të ishte e vërtetë, pasojat ligjore do të ishin të mëdha.

Ai citon edhe mendime filozofike për të theksuar absurditetin e situatës dhe mënyrën si perceptohet realiteti.

Në vazhdim, ai e përshkruan Berishën si një figurë të urryer, që mbështetet më shumë te frika sesa te respekti.

Sipas tij, ekziston një kontrast i fortë mes akuzave që ai bën dhe veprimeve të veta ndër vite.

Ai përdor metafora të forta për të përshkruar këtë kontradiktë dhe për të theksuar hipokrizinë që sheh.

Në fund, Çakulli shprehet se është turp që një figurë e tillë ka qenë pjesë e rëndësishme e shtetit, duke lënë pas një trashëgimi të errët.