Kohët e fundit, Greqia ka shfaqur interes për burimet ujore të Shqipërisë, veçanërisht për burimin natyror të njohur si Syri i Kaltër, me synimin për të furnizuar ishullin e Korfuzit, i cili po përballet me një krizë serioze të ujit të pijshëm.
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Sipas mediave shqiptare, Greqia ka shqyrtuar mundësinë e ndërtimit të një tubacioni nënujor që do të lidhte burimin shqiptar me ishullin grek, për të siguruar furnizim të qëndrueshëm me ujë gjatë muajve të thatë të verës.
Ky projekt është diskutuar në nivel teknik, por deri më tani nuk ka pasur një marrëveshje zyrtare midis autoriteteve shqiptare dhe atyre greke për realizimin e këtij transferimi uji ndërkufitar.
Publikimi i këtij lajmi shkaktoi reagime të shumta në opinionin publik shqiptar, pasi shumë qytetarë e panë si një përpjekje të Greqisë për të përfituar nga pasuritë natyrore të Shqipërisë pa transparencë të plotë apo marrëveshje dypalëshe të qarta.
Ekspertë të mjedisit dhe politikës jashtme kanë theksuar se burime të tilla si Syri i Kaltër janë të një rëndësie strategjike për Shqipërinë dhe çdo iniciativë për shfrytëzimin e tyre duhet të kalojë nëpër institucione përkatëse dhe konsultime publike.
Nga ana tjetër, autoritetet shqiptare nuk kanë konfirmuar se janë në bisedime konkrete me Greqinë për këtë çështje, duke shtuar më tej pasigurinë dhe spekulimet rreth kësaj teme.
Në vitin 2020, Greqia shpalli zgjerimin e ujërave të saj territoriale në Detin Jon nga 6 në 12 milje detare, një veprim që në Shqipëri u pa si kërcënim ndaj interesave kombëtare dhe burimeve natyrore përfshirë ato ujore dhe nënujore.
Ky kontekst shton tensionin mbi çdo projekt që përfshin ndarjen ose përdorimin e përbashkët të burimeve natyrore, pasi ekziston një histori e ndjeshme e marrëdhënieve shqiptaro-greke në këtë drejtim.
Për momentin, projekti për marrjen e ujit nga Shqipëria për Korfuzin duket të ketë dështuar, pasi nuk është arritur asnjë marrëveshje konkrete dhe Shqipëria nuk ka dhënë ndonjë miratim zyrtar.
Media si Ekofin dhe Politiko kanë raportuar mbi këtë iniciativë, por edhe mbi reagimet e rezervuara të institucioneve shqiptare ndaj propozimeve greke.
Ky dështim i përkohshëm nuk përjashton mundësinë që tema të rikthehet në të ardhmen, sidomos nëse situata e ujit në Korfuz përkeqësohet dhe Greqia rrit presionin diplomatik për ta zgjidhur problemin përmes Shqipërisë.
Në përfundim, çështja e burimeve ujore si Syri i Kaltër duhet trajtuar me seriozitet maksimal dhe transparencë, duke garantuar interesat kombëtare të Shqipërisë dhe duke shmangur çdo marrëveshje të njëanshme apo të paqartë.