Vëllai i Rexhep Selimit, Ramandani Selimi, ka reaguar publikisht ndaj mënyrës se si po trajtohen protestat dhe veprimet simbolike kundër Dhomave të Specializuara në Hagë. Ai vë re se në këto aktivitete po përmenden dhe përfaqësohen vetëm disa ish-krerë të UÇK-së.
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Në një shkrim të publikuar së fundmi, Selimi shpreh shqetësimin për atë që e quan “diferencim të çlirimtarëve”. Ai i referohet veçanërisht ngritjes së një flamuri gjigant në Drenicë, që sipas tij i kushtohet vetëm Hashim Thaçit dhe Kadri Veselit, duke lënë jashtë Rexhep Selimin dhe Jakup Krasniqin.
Selimi thekson se ky veprim hap pyetje serioze morale dhe politike. Ai kujton se të gjithë ish-krerët e UÇK-së që përballen me të njëjtën aktakuzë duhet të trajtohen njësoj, pa dallime të padrejta mes tyre.
Ai kritikon ndarjen në “më të merituar” dhe “më pak të merituar”, duke theksuar se kjo e dëmton kauzën e luftës çlirimtare dhe krijon një ndarje të panevojshme mes përpjekjeve historike të luftëtarëve të UÇK-së.
Ramandani rikujton se Hashim Thaçi, Rexhep Selimi, Jakup Krasniqi dhe Kadri Veseli përbëjnë një emër të vetëm në histori: UÇK-ja. Sipas tij, kontributi i secilit për çlirimin e Kosovës është i pandashëm dhe nuk mund të hierarkizohet.
Ai shprehet se çdo përpjekje për të veçuar apo për të dhënë përparësi njërit mbi tjetrin përbën padrejtësi historike dhe politike, që cenon vlerat e luftës çlirimtare.
Në reagimin e tij, Selimi ngre edhe çështjen e përfaqësimit politik. Ai tregon se ndjeshmëria ndaj familjeve të të akuzuarve duhet të jetë e barabartë dhe gjithëpërfshirëse.
Ai përmend rastin e djalit të Jakup Krasniqit, i cili është nominuar për deputet, dhe vëren se mbështetja publike dhe simbolike po përqendrohet vetëm tek dy emra, duke injoruar të tjerët.
Selimi thekson mospërputhjen mes deklaratave publike dhe veprimeve konkrete. Ai nënvizon se drejtësia për luftën çlirimtare nuk mund të mbrohet me simbolikë selektive, pasi kjo krijon një perceptim të padrejtë.
Ai argumenton se nëse gjykimi në Hagë konsiderohet padrejtësi ndaj luftës çlirimtare, atëherë mbështetja duhet të jetë e barabartë dhe pa dallime.
“Mbështetja duhet të jetë e sinqertë dhe e drejtë, pa dallime mes individëve. Historia nuk i ndan ata, as ne nuk duhet t’i ndajmë,” shkruan Ramandani Selimi.
Ai përfundon duke insistuar se veprimet simbolike dhe protestat duhet të reflektojnë respekt dhe barazi ndaj të gjithë ish-krerëve të UÇK-së, dhe jo të përqendrohen vetëm tek dy emra të