Një takim historik është zhvilluar në Shtëpinë e Bardhë, ku Donald Trump ka pritur përzemërsisht liderin sirian Ahmed al‑Sharaa, vizitën e të cilit në Uashington e përshkruan si hap të rëndësishëm diplomatik.
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Gjatë mikpritjes, Trump e ka befasuar al-Sharaan me një dhuratë të pazakontë – parfumin e tij personal – të cilin e ka përdorur vetë për ta spërkatur mbi mysafirin.
Ai ka shprehur se parfumi është “më i miri”, ndërsa pa hezitim e ka ofruar al-Sharaan edhe një tjetër për zonjën e tij, duke bërë një koment për numrin e mundshëm të bashkëshorteve të udhëheqësit sirian.
Al-Sharaa është shfaqur i qetë në këtë situatë jo-konvencionale, duke pranuar dhuratën dhe shaka pa kundërshtuar në publik, gjë që s’ka munguar të tërheqë vëmendje mediatike.
Ky takim vjen në një periudhë kur SHBA-ja ka bërë ndryshime në politikën drejt Sirisë, duke përfshirë pezullimin apo zbutjen e sanksioneve dhe një përpjekje të re për normalizim marrëdhëniesh.
Takimi ka shërbyer si simbol i një “lirimi” diplomatik – që nga një vend i izoluar, Sirisë po i jepet mundësia të hyjë në një rrjet marrëdhëniesh ndërkombëtare në riformatim.
Ndërkohë, kritika kanë thënë se gjesti i Trump me parfumin duket më shumë si shfaqje simbolike sesa si diplomaci serioze, duke lënë në hije temat më të rëndësishme të bisedimeve.
Në fjalimin e tij, Trump e ka përshkruar al-Sharaan si “djalosh tërheqës”, “njeri të fortë”, madje e ka bërë publike simpatinë për të, duke treguar se nuk ka as dyshim për rëndësinë që ky lider mund të ketë në rajon.
Megjithatë, përkundër atmosferës tërheqëse, në fokus janë çështjet serioze – përfshirë marrëveshjet e përbashkëta ekonomike, sigurinë rajonale dhe integrimin e strukturave të trazivuara ushtarakisht.
Takimi ka nxjerrë në pah ndryshimin e kursit të Uashingtonit ndaj Sirisë, që nga pozicioni i mos-komunikimit deri tek pritja zyrtare dhe miqësore e një presidenti sirian.
Mbartja e këtij takimi me kaq pompë dhe elemente të paparashikuara (si sprucimi me parfum) ngroh diskutimin për rolin që SHBA-ja dëshiron të luajë në Lindjen e Mesme dhe për ndikimin që udhëheqësi sirian mund të ketë në stilin dhe kursin e tij politik.
Për momentin, mbetet për t’u parë nëse pjesa ceremoniale – si dhurata dhe përshëndetja e hapur – do të përkthehet edhe në veprime konkrete diplomatike dhe në ndryshim të realitetit në terren.