Në fushatën zgjedhore, Trump premtoi se do të shkatërronte “luftërat pa fund” dhe do të ndërtonte paqe të qëndrueshme, por realiteti politik ka ndjekur një rrugë krejtësisht të kundërt.
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Në vend që konfliktet të shmangeshin, administrata e tij ka intensifikuar veprime ushtarake, duke përfshirë bombardime në Yemen për të rimëkëmbur rrugët detare dhe duke rritur mbështetjen për Izraelin në konfliktin me Palestinën  .
Në rastin e Ukrainës, premtimi për paqe të shpejtë doli i paplotësuar: Rusia refuzoi ofertat për armëpushim, dhe Trump hoqi dorë nga afati fillestar prej 50 ditësh, duke e shkurtuar në vetëm 10–12 ditë dhe kërcënuar me sanksione të reja ndaj Rusisë    .
Kjo qasje e ashpër provoi të ketë kundërpërgjigje: zyrtarë rusë dhe ish-zyrtarë, si Dmitry Medvedev, paralajmëruan se një ultimatum i ri mund të çojë drejt një konflikti më të gjerë, duke përfshirë SHBA-në vetë .
Ndërkohë që u tha se do të negocionte paqen, administrata e Trump po vazhdon me një tranzicion drejt një politike “America First” – taksa globale nga 15–20 %, goditje të forta tregtare dhe kërkesa për marrëveshje shumë afatshkurtra  .
Ndërsa mbështetësit e Trump shpresonin për normalizim në Lindjen e Mesme përmes marrëveshjeve Abraham Accords, negotiation-i me Iranin dhe Arabinë Saudite ngeci për shkak të një qasjeje heshtëse ndaj lobimit në Izrael  .
Madje, Trump udhëhoqi një sulm energjik ajror mbi targete iraniane – qendra bërthamore në Fordow, Natanz dhe Esfahan – duke prishur një linjë çizur mes politikës diplomatike dhe sulmit ushtarak .
Në rastin ukrainas, ndërmjetësuesit e Trump-i dukeshin të hapur për kompromis që mund të favorizonte Rusinë — përfshirë pranimin e kufijve të tanishëm të luftës, pa u tërhequr nga territori i pushtuar  .
Këto lëvizje, si nga ana e raportimeve ashtu edhe nga analiza politike, kanë ndikuar në dobësimin e besimit ndërkombëtar ndaj SHBA-së si aleat stabil dhe të besueshëm  .
Në Lindjen e Mesme, mbështetja e SHBA-së për ofensivën izraelite në Gaza dhe genocidin e përshkruar si rezultat, ka krijuar krizë humanitare dhe ka shkaktuar pakënaqësi edhe brenda bazës së zgjedhuesve konservatorë të Trump-it  .
Ndarjet në arenën politike amerikane po bëhen më të thella: demokracia amerikane sfidohet nga përpjekjet për redistërtingun dhe përdorimi të politikave të jashtme të kufizuara për përfitime elektorale .
Konfliktet janë përshkallëzuar pikërisht sepse Trump ka tentuar t’i zgjidhë me një qasje mes sulmit ushtarak dhe diplomacisë kërcënuese – në vend që të çonte drejt paqes që kishte premtuar.
Në kohën që shkurtimin e afatit për Rusinë përarmëpushim deri në vetëm 10–12 ditë nga Trump, autoritetet kanë intensifikuar diskutimet për sanksione dytësore dhe masa ekonomike drastike, duke rritur tensionet globale  .
Ajo që ishte premtuar si epoka e paqes po përkthehet në një seri tensionesh diplomatike, ekonomike dhe ushtarake – duke bërë që “luftërat pa fund” të thellohen përkundër premtimeve elektorale.