Sali Berisha lindi më 15 tetor 1944 në fshatin Viçidol të Tropojës, një zonë malore dhe e izoluar, larg qendrave politike të Shqipërisë. Për shumëkënd, fakti që një djalë nga një skaj i vendit do të arrinte të bëhej figura më e rëndësishme politike e tranzicionit shqiptar dukej thuajse i pabesueshëm.
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Rrjedh nga një familje e thjeshtë, ku kushtet e jetesës ishin modeste dhe e vetmja pasuri e vërtetë ishte këmbëngulja për arsim. Pikërisht kjo e çoi Berishën drejt shkollimit, duke u dalluar si nxënës i zoti dhe me ambicie të qeta, por të pandalshme.
Në rininë e tij të hershme, askush nuk e mendonte se ky djalë i qetë e i përkushtuar ndaj mjekësisë do të përfundonte në qendër të politikës shqiptare. Ai u regjistrua në Fakultetin e Mjekësisë në Tiranë, ku shkëlqeu në studime dhe më vonë u bë kardiolog.
Në vitet ’70 dhe ’80, Berisha u njoh si një kardiolog elitë, duke punuar në QSUT dhe duke u bërë pjesë e disa prej rrymave intelektuale të kohës. Karriera e tij shkencore po rritej në mënyrë të natyrshme, ndërsa politika dukej shumë larg horizontit të tij publik.
Megjithatë, fillimi i viteve ’90 solli një moment historik në Shqipëri. Ndërsa regjimi komunist po lëkundej, Berisha, i cili dukej i pozicionuar fort në botën e mjekësisë, hyri papritur në skenën politike. Shumë e panë këtë si një kthesë të menjëhershme dhe të papritur në jetën e tij.
Ai u bë një ndër zërat kryesorë të lëvizjes opozitare dhe mori pjesë në themelimin e Partisë Demokratike në vitin 1990. Aftësia e tij për të artikuluar ide dhe për të komunikuar me publikun e bëri qendër gravitacioni në rrethet opozitare.
Në vitin 1992, si pasojë e valës së ndryshimeve demokratike, Berisha u zgjodh President i Shqipërisë. Për një njeri që vinte nga një zonë e largët malore dhe një profesion shkencor, kjo rrugë drejt majës së shtetit dukej thuajse si një ngjitje e pamundur.
Mandati i tij presidencial ishte i ngarkuar me transformime të mëdha, por edhe me sfida të thella. Shqipëria po kalonte nga sistemi komunist në një ekonomi të tregut dhe ndryshimet shpesh ishin të dhimbshme. Berisha u gjend në qendër të çdo debati.
Kriza e vitit 1997 shënoi një kthesë të fortë për të dhe për vendin. Humbja e kontrollit të situatës dhe rënia e skemave piramidale sollën rrëzimin e qeverisë së tij dhe e lanë vendin në kaos. Megjithatë, Berisha nuk u tërhoq nga politika.
Në vitet që pasuan, ai mbeti figurë qendrore e Partisë Demokratike, duke vazhduar betejat politike dhe duke ruajtur ndikim të fortë. Pavarësisht goditjeve, ai e rindërtoi pozicionin e tij me këmbëngulje tipike për formimin e tij nga një zonë ku fortësia e karakterit vlerësohej lart.
Në vitin 2005, Berisha u rikthye në pushtet, këtë herë si kryeministër. Për të, ky rikthim ishte dëshmi se rrugët që duken të papritura mund të çojnë në majë më shumë se një herë, nëse ambicia dhe rrjetet politike mbeten aktive.
Më pas, pas vitit 2013, edhe pse humbi pushtetin ekzekutiv, ai vazhdoi të jetë një figurë e rëndësishme dhe shpesh polemike në politikën shqiptare. Edhe sot, emri i tij mbetet i lidhur me debatet më të mëdha të vendit.
Historia e Sali Berishës, pavarësisht bindjeve politike të secilit, është rrëfimi i një ngritjeje që shumë herë është perceptuar si e paparashikuar: nga një fshat i thellë malor, në sallat e mjekësisë, e më pas në qendër të politikës shqiptare për më shumë se tre dekada.