Jam 36 vjeçe dhe prej njëmbëdhjetë vitesh jam e martuar. Me burrin tim, Albanin, kemi dy fëmijë, një djalë nëntëvjeçar dhe një vajzë gjashtëvjeçare. Kemi kaluar edhe periudha të vështira, por gjithmonë kam besuar se ai ishte i sinqertë me mua. Prandaj nuk dyshova aspak kur një të premte më tha se duhej të udhëtonte për tri ditë në Gjermani për një takim pune.

VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!

Atë mëngjes e përcolla deri te makina. Më përqafoi, i puthi fëmijët dhe më premtoi se do të kthehej të hënën. Gjatë ditës më dërgoi disa mesazhe duke më thënë se gjithçka po shkonte mirë. Të shtunën në mbrëmje, pasi i vura fëmijët në gjumë, u ula të shikoja Facebook-un. Aty filloi gjithçka.

Kunata ime kishte publikuar disa fotografi nga një festë familjare në një restorant. Në fillim mendova se ishte ditëlindja e ndonjë të afërmi. Por kur hapa fotografinë e tretë, pashë burrin tim me kostum të zi, duke qëndruar pranë një vajze që nuk e njihja. Në fotografinë tjetër, vjehrra po i vendoste asaj një byzylyk floriri. Poshtë fotografisë, një familjare kishte shkruar: “Urime, më në fund u bë ajo që prisnim!”

E telefonova menjëherë Albanin. E pyeta ku ishte dhe ai më tha se ndodhej në Gjermani, në hotel. Nuk i tregova menjëherë çfarë kisha parë. E pyeta nëse ishte i sigurt për atë që po më thoshte. Ai filloi të nervozohej dhe më pyeti pse po e kontrolloja. Atëherë ia dërgova fotografinë. Pas disa sekondash më shkroi vetëm një mesazh: “Të lutem, mos i telefono prindërit e mi.”

Më dukej sikur po shihja një ëndërr të keqe. Telefonova kunatën, por nuk m’u përgjigj. Pas pak fotografitë u zhdukën nga profili i saj. Fatmirësisht, unë i kisha ruajtur. Më vonë më telefonoi një kushërirë e burrit, me të cilën kisha marrëdhënie të mira. Ajo më pyeti nëse e dija çfarë kishte ndodhur atë mbrëmje. Kur i thashë se nuk dija asgjë, ajo heshti dhe më kërkoi të takoheshim.

Të nesërmen në mëngjes u takuam në një kafene. Kushërira më tregoi se festa kishte qenë një fejesë. Vajza në fotografi quhej Melisa, ishte njëzet e tetë vjeçe dhe prej disa muajsh kishte qenë në lidhje me Albanin. Ajo që më tronditi më shumë ishte fakti se familja e saj besonte se Albani ishte i divorcuar. Ai u kishte thënë se martesa e mëparshme kishte përfunduar dhe se kishte mbetur vetëm të rregullonte disa dokumente.

Nuk mund ta besoja. Unë vazhdoja të jetoja me të, t’ia laja rrobat, të përgatisja ushqimin dhe të kujdesesha për fëmijët tanë. Ndërkohë ai kishte krijuar një histori tjetër për jetën e tij. Kushërira më shpjegoi se disa familjarë të burrit kishin qenë kundër asaj feste, por të tjerët kishin pranuar shpjegimin e tij se ne ishim ndarë dhe po jetonim bashkë vetëm përkohësisht për shkak të fëmijëve.

Atë pasdite Albani u kthye në shtëpi. Nuk kishte qenë fare në Gjermani. Kishte qëndruar në një hotel në qytetin ku ishte organizuar fejesa. Kur hyri, i kërkova të ulej dhe të më tregonte gjithçka. Pas shumë përpjekjesh për ta minimizuar situatën, pranoi se kishte nisur një lidhje tjetër gjashtë muaj më parë. Më tha se kishte menduar të ndahej nga unë, por nuk kishte pasur guxim të ma thoshte.

E pyeta si kishte mundur të organizonte një fejesë ndërsa ishte ende i martuar. Ai u përgjigj se ishte përfshirë shumë në lidhjen e re dhe se gjithçka kishte ecur më shpejt nga sa kishte menduar. Pastaj më kërkoi të mos bëja skandal për hir të fëmijëve. Ato fjalë më zemëruan edhe më shumë. Ai kishte gënjyer dy gra dhe dy familje, ndërsa tani po më kërkonte mua ta mbaja sekretin.

Më vonë arrita të flisja me Melisën. Ajo ishte po aq e tronditur sa unë. Më tregoi se Albani i kishte thënë se jetonte vetëm dhe se i takonte fëmijët gjatë fundjavës. Kur i tregova se ne vazhdonim të jetonim së bashku, ajo filloi të qante. Më tha se nuk kishte pasur dijeni për gënjeshtrën dhe se kishte vendosur ta ndërpriste fejesën. Nuk patëm asnjë arsye të grindeshim me njëra-tjetrën. Të dyja kishim besuar të njëjtin njeri.

Pas disa ditësh kontaktova një avokat për t’u informuar për ndarjen dhe kujdesin ndaj fëmijëve. Albani u largua nga banesa jonë. Vjehrra më telefonoi dhe u përpoq të më bindte të mos e shkatërroja familjen. I thashë se familja nuk ishte shkatërruar nga fotografitë në Facebook, por nga vendimet që djali i saj kishte marrë për muaj të tërë. Me kunatën fola më vonë. Ajo më tregoi se kishte publikuar fotografitë sepse nuk pranonte më të ishte pjesë e gënjeshtrës, edhe pse më pas familjarët i kishin kërkuar t’i fshinte.

Sot kanë kaluar disa muaj dhe unë po përpiqem të ndërtoj një jetë të qetë për vete dhe fëmijët. Nuk e di nëse Albani dhe Melisa kanë folur përsëri dhe as nuk më intereson më. Ndonjëherë më kujtohet ajo e shtunë kur isha ulur në divan, duke menduar se burri im ndodhej në Gjermani për punë. Një fotografi e zakonshme në Facebook më tregoi se ai nuk kishte gënjyer vetëm për vendndodhjen e tij. Ai kishte shpikur një jetë të tërë ku unë, gruaja e tij prej njëmbëdhjetë vitesh, nuk ekzistoja më.

Shënim: Kjo histori është e trilluar dhe është krijuar vetëm për qëllime argëtimi. Personazhet dhe ngjarjet e përshkruara nuk janë reale.