Publikimi i një videoje nga Lirim Mehmetaj ka rikthyer në vëmendje zhvillimet politike rreth Vjosa Osmani, duke e paraqitur situatën si një lloj “tërmeti politik”.

VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!

Në vitin 2019, kur ajo u përkrah nga Lidhja Demokratike e Kosovës për postin e kryeministres, u krijua përshtypja se partia kishte arritur stabilitet dhe unitet të brendshëm.

Megjithatë, ajo që dukej si një periudhë bashkimi, rezultoi të ishte vetëm një fazë e përkohshme para përçarjeve të mëdha që do të pasonin.

Osmani më pas u largua nga partia që e kishte ngritur politikisht, duke ndjekur një drejtim të ri që lidhej ngushtë me Albin Kurti.

Ky ndryshim u konsiderua si goditje për trashëgiminë politike të Ibrahim Rugova dhe për vetë LDK-në, e cila përjetoi rënie të mbështetjes.

Pas disa vitesh, zhvillimet politike duket se po rikthehen në një cikël të ngjashëm, me Osmanin që sinjalizon afrimin e mundshëm me strukturat e vjetra politike.

Kjo ndodh në një kohë kur ajo nuk shihet më si pjesë e planeve për një mandat të ri presidencial në rrethin e afërt të Kurtit.

Ndërkohë, LDK vazhdon të përballet me sfida të brendshme dhe mungesë suksesi elektoral, çka lidhet edhe me ndasitë e mëparshme politike.

Në vitin 2020, përplasjet mes Kurtit dhe LDK-së kulmuan me rrëzimin e qeverisë së përbashkët.

Në atë periudhë, Osmani u pozicionua në anën e Kurtit dhe kundërshtoi mocionin e mosbesimit ndaj qeverisë.

Ky veprim shënoi një kthesë të qartë në orientimin e saj politik, duke e larguar nga LDK dhe duke e afruar me Vetëvendosje.

Edhe pse më parë kishte kritikuar Kurtin për qasje autoritare, ajo më pas ndryshoi qëndrimet e saj.

Osmani kishte deklaruar se kishte të drejtë morale të përfaqësonte elektoratin e LDK-së, pavarësisht tensioneve me strukturat e partisë.

Më vonë, ajo pranoi se përjashtimi i saj nga LDK shënoi fundin e marrëdhënies me këtë parti.

Në përpjekje për të justifikuar ndryshimet në qëndrime, ajo argumentoi se perceptimet e saj të mëparshme për Kurtin ishin ndikuar nga faktorë të brendshëm partiakë.

Në raport me zhvillimet ndërkombëtare, ajo mbajti qëndrime kritike ndaj Marrëveshja e Uashingtonit, duke e konsideruar problematike për rendin kushtetues.

Në skenën rajonale, ajo pati përplasje retorike edhe me Edi Rama, në kontekst të marrëdhënieve Shqipëri–Kosovë.

Me kalimin e kohës, qëndrimet e saj ndaj figurave dhe zhvillimeve politike kanë ndryshuar ndjeshëm.

Sot, disa prej figurave që dikur i kritikonte, i konsideron më të pranueshme në kontekstin e ri politik.

Kritikët e saj e interpretojnë këtë si lëvizje të motivuara nga interesat personale për pushtet.

Sipas këtyre vlerësimeve, veprimet e saj politike shihen si të luhatshme dhe të diktuara nga rrethanat.

Rikthimi i mundshëm në LDK shihet nga disa si një tjetër hap strategjik në karrierën e saj politike, në një skenë që vazhdon të jetë e paqëndrueshme.