Mijëra ushtarë amerikanë nga divizioni elitë ajror kanë filluar të mbërrijnë në Lindjen e Mesme.

VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!

Kjo lëvizje vjen në një moment kur administrata e Presidentit Donald Trump po shqyrton hapat e radhës në përballjen me Iranin.

Trupat e dislokuara janë pjesë e Divizionit të 82-të Ajror të ushtrisë amerikane.

Ky divizion është i specializuar për ndërhyrje të shpejta dhe operacione në terrene të rrezikshme.

Ato i shtohen mijëra forcave të tjera që tashmë janë në rajon, përfshirë marinsat, forcat speciale dhe elementë detarë.

Vetëm gjatë fundjavës, rreth 2500 marinsa amerikanë kanë mbërritur në Lindjen e Mesme.

Dislokimet e reja përfshijnë gjithashtu një brigadë luftarake, staf komandues dhe mbështetje logjistike.

Zyrtarët amerikanë, që folën në kushte anonimiteti, nuk kanë bërë të ditur vendndodhjen e saktë të trupave.

Megjithatë, ata theksojnë se kjo lëvizje synon rritjen e kapaciteteve për operacione të mundshme në të ardhmen.

Aktualisht nuk ka vendim për dërgimin e trupave tokësore brenda territorit iranian.

Skenarët që po diskutohen brenda administratës përfshijnë opsione shumë më të gjera për veprim.

Një prej tyre lidhet me mundësinë e marrjes nën kontroll të ishullit strategjik Kharg.

Ky ishull është kyç pasi përmes tij kalon rreth 90% e eksporteve të naftës së Iranit.

Një operacion i tillë konsiderohet me rrezik të lartë për shkak të sulmeve të mundshme me raketa dhe dronë nga Teherani.

Diskutohen edhe skenarë të tjerë, si përdorimi i forcave tokësore për të siguruar materiale bërthamore.

Një tjetër opsion është garantimi i kalimit të sigurt të anijeve cisternë në Ngushticën e Hormuzit.

Presidenti Trump ka deklaruar se SHBA është në kontakte për të arritur një zgjidhje me atë që ai e quajti një “regjim më të arsyeshëm” në Iran.

Ai ka paralajmëruar Teheranin që të mos bllokojë Ngushticën e Hormuzit, duke lënë të hapur mundësinë e sulmeve ndaj infrastrukturës energjetike.

Çështja e përfshirjes së trupave tokësore mbetet shumë e ndjeshme politikisht, duke pasur parasysh mbështetjen e ulët publike për një konflikt të zgjeruar dhe premtimet për shmangien e luftërave të reja në Lindjen e Mesme.