Është ndarë nga jeta piktori i njohur shqiptar Koço Ristani, duke lënë pas një trashëgimi të pasur artistike dhe kulturore. Lajmi i hidhur ka prekur familjarët, miqtë, kolegët dhe dashamirësit e artit në mbarë vendin.

Koço Ristani lindi më 8 maj të vitit 1943. Që në moshë të vogël ai tregoi interes dhe talent të veçantë për pikturën, një pasion që do ta shoqëronte gjatë gjithë jetës së tij.

Fëmijëria dhe rinia e tij u karakterizuan nga dashuria për artin dhe krijimtarinë. Ai kalonte orë të tëra duke vizatuar dhe duke eksperimentuar me forma të ndryshme shprehjeje artistike.

Për të zhvilluar më tej talentin e tij, Ristani ndoqi studimet në Liceun Artistik “Jordan Misja”, një nga institucionet më të rëndësishme të arsimit artistik në Shqipëri. Aty ai fitoi njohuritë dhe aftësitë që do ta ndihmonin të ndërtonte një karrierë të suksesshme.

Përveç pikturës, Koço Ristani u dallua edhe si skenograf, kostumograf dhe grafist. Kontributi i tij në këto fusha e bëri një artist shumëdimensional dhe të vlerësuar nga kolegët.

Një tjetër aspekt i rëndësishëm i veprimtarisë së tij ishte restaurimi i veprave të artit mesjetar. Përmes këtij angazhimi, ai kontribuoi në ruajtjen dhe mbrojtjen e trashëgimisë kulturore shqiptare.

Gjatë karrierës së tij artistike, Ristani mori pjesë në një numër të madh ekspozitash kombëtare. Veprat e tij tërhoqën vëmendjen e kritikëve dhe publikut për stilin e veçantë dhe mesazhet që përcillnin.

Piktori korçar ishte i njohur për aftësinë e tij në paraqitjen e figurës njerëzore. Ai arrinte të shprehte emocione dhe karaktere përmes një gjuhe artistike të pasur dhe origjinale.

Krijimet e tij nuk mbetën vetëm brenda kufijve të Shqipërisë. Veprat e Koço Ristanit janë ekspozuar edhe në vende të ndryshme të botës, duke përfshirë Rusinë, Suedinë, Gjermaninë, Greqinë dhe Maqedoninë.

Përmes pjesëmarrjes në ekspozita ndërkombëtare, ai kontribuoi në promovimin e artit shqiptar dhe kulturës kombëtare në arenën ndërkombëtare. Punimet e tij u vlerësuan për cilësinë artistike dhe autenticitetin e tyre.

Kolegët dhe miqtë e kujtojnë Koço Ristanin si një njeri të përkushtuar ndaj artit, me një personalitet të qetë dhe frymëzuese. Ai konsiderohej një nga figurat më të rëndësishme të pikturës në Korçë dhe më gjerë.

Me ndarjen e tij nga jeta, arti shqiptar humbet një prej përfaqësuesve të tij më të respektuar. Megjithatë, veprat dhe kontributi i Koço Ristanit do të vazhdojnë të jetojnë, duke frymëzuar brezat e ardhshëm të artistëve dhe dashamirësve të artit.

Departamenti i Shtetit Amerikan ka marrë vendim për ngrirjen e përkohshme të vizave për emigrantë nga Kosova dhe mbi shtatëdhjetë shtete të tjera, duke shkaktuar reagime dhe pasiguri tek mijëra aplikantë.

Sipas një dokumenti të brendshëm të Departamentit të Shtetit, të siguruar fillimisht nga “Fox News Digital”, zyrtarët konsullorë janë udhëzuar që të refuzojnë aplikimet për viza gjatë kohës që po zhvillohet një rishikim i plotë i procedurave të kontrollit dhe verifikimit.

Vendimi përfshin një numër të madh shtetesh nga rajone të ndryshme të botës, përfshirë Ballkanin, Afrikën, Azinë dhe Evropën Lindore, duke e bërë këtë masë një nga më të gjerat e viteve të fundit.

Përveç Kosovës, në listën e shteteve të prekura përfshihen edhe Shqipëria, Bosnja dhe Hercegovina, Mali i Zi, Somalia, Rusia, Afganistani dhe disa vende të tjera me nivele të ndryshme emigrimi drejt Shteteve të Bashkuara.

Në dokumentin e publikuar nga “Fox News Digital” bie në sy fakti se Serbia nuk figuron në listën e vendeve për të cilat është vendosur ngrirja e vizave, çka ka nxitur diskutime dhe spekulime në opinionin publik.

Pezullimi i vizave pritet të nisë më njëzet e një janar dhe do të zgjasë pa një afat të caktuar përfundimi, deri në momentin kur Departamenti i Shtetit të përfundojë rishqyrtimin e plotë të procesit të lëshimit të vizave.

Autoritetet amerikane nuk kanë dhënë ende detaje të plota mbi kriteret e reja që do të aplikohen pas përfundimit të këtij rishikimi, duke lënë hapësirë për pasiguri tek aplikantët.

Sipas burimeve zyrtare, kjo masë është pjesë e një strategjie më të gjerë të administratës së presidentit Donald Trump për të forcuar politikat e emigracionit dhe kontrollit kufitar.

Qëllimi kryesor i kësaj nisme është identifikimi dhe ndalimi i aplikantëve që konsiderohen si persona që mund të përfundojnë si barrë për sistemin social dhe ekonomik të Shteteve të Bashkuara.

Administrata amerikane ka theksuar vazhdimisht se sistemi i emigracionit duhet të favorizojë individë që kontribuojnë ekonomikisht dhe profesionalisht në shoqërinë amerikane.

Nga ana tjetër, ky vendim ka shkaktuar shqetësim tek familjet që kishin nisur procedurat për bashkim familjar apo migrim për arsye pune dhe studimi.

Ekspertët e emigracionit paralajmërojnë se ngrirja e vizave mund të sjellë vonesa të gjata dhe pasoja të ndjeshme për aplikantët nga vendet e prekura.

Pritet që në javët në vijim Departamenti i Shtetit të japë sqarime shtesë mbi hapat e ardhshëm dhe kushtet e reja që do të përcaktojnë rifillimin e procesit të lëshimit të vizave.

Presidenti rus Vladimir Putin mbajti një fjalim të rëndësishëm para kombit, ku lëshoi paralajmërime të ashpra ndaj atyre që i cilësoi si provokime të huaja.

Ai u shpreh se Rusia nuk do të tolerojë kërcënime ndaj sigurisë së saj dhe premtoi një reagim të fortë ndaj çdo veprimi që kalon “vijat e kuqe”. Megjithatë, ai nuk specifikoi se cilat janë këto vija.

Fjalimi i tij u mbajt në një moment të ndjeshëm, teksa Rusia përballet me tensione të larta në marrëdhëniet ndërkombëtare.

Marrëdhëniet me SHBA-në dhe Bashkimin Evropian janë acaruar për shkak të zhvillimeve në Ukrainën lindore dhe krizës politike në Bjellorusi, që nisi pas zgjedhjeve të kontestuara në gusht të vitit të kaluar.

Ndërkohë, në të njëjtën ditë me adresimin e tij televiziv, opozita ruse kishte paralajmëruar protesta masive në mbështetje të Aleksei Navalny.

Kritiku i njohur i Kremlinit ndodhet në burg dhe ka nevojë për trajtim urgjent shëndetësor, çka ka shkaktuar shqetësim në publik dhe ndërkombëtarisht.

Putin deklaroi se Rusia ka punuar për të ndërtuar marrëdhënie të mira me shtetet tjera, por sipas tij, disa vende nuk e kanë vlerësuar këtë qasje.

Ai theksoi se askush nuk duhet të mendojë se mund të kërcënojë pa pasoja stabilitetin dhe sigurinë e Rusisë.

Në fjalën e tij, ai iu referua edhe situatës me pandeminë, duke shprehur besimin se popullsia ruse do të arrijë imunitet kolektiv në vjeshtën e këtij viti.

Ai u bëri thirrje qytetarëve që të vaksinohen dhe të kontribuojnë në përballimin e krizës shëndetësore.

Sipas të dhënave zyrtare, mbi 106,000 njerëz kanë vdekur nga COVID-19 në Rusi. Megjithatë, një agjenci shtetërore e statistikave ka raportuar një numër dukshëm më të lartë – mbi 225,000 viktima deri në fund të shkurtit 2021, duke nxjerrë në pah një mospërputhje të dukshme në statistikat zyrtare.

Ndërkohë që Putin mbante fjalimin, policia ruse ka ndërhyrë kundër aktivistëve opozitarë duke arrestuar shumë prej tyre.

Në mesin e të ndaluarve janë edhe figura të njohura pranë Aleksei Navalnyt, vetëm pak orë para fillimit të protestave të planifikuara.

Këto protesta vijnë si reagim ndaj mënyrës se si po trajtohet Navalny në burg dhe për të kërkuar që ai të ketë qasje në kujdes të pavarur mjekësor. Situata ka rritur tensionin mes opozitës dhe pushtetit, dhe ka tërhequr vëmendjen ndërkombëtare.

Në këtë klimë tensioni të brendshëm dhe të jashtëm, fjalimi i Putinit synon të japë një mesazh force dhe vendosmërie.

Megjithatë, mënyra se si do të zhvillohen ngjarjet në ditët në vijim, do të përcaktojë më shumë për drejtimin që do të marrë Rusia në këtë fazë të ndjeshme.

Një nga personat më të kërkuar ndërkombëtarisht, Zhi Dong Zhang, është arrestuar dhe tashmë është ekstraduar në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku do të përballet me drejtësinë.

Zhang, i njohur edhe me pseudonimet “Vëllai Wang”, “Pancho” dhe “HeHe”, akuzohet për organizimin e një rrjeti të gjerë ndërkombëtar të trafikimit të fentanilit, si dhe për veprimtari të paligjshme të lidhura me pastrimin e parave.

Sipas autoriteteve, rrjeti që ai dyshohet se drejtonte shtrihej në disa vende, përfshirë Kinën, Meksikën dhe Shtetet e Bashkuara, duke e bërë çështjen një nga hetimet më të rëndësishme në luftën kundër krimit të organizuar ndërkombëtar.

Arrestimi i tij u krye fillimisht në Kubë, pas së cilës Zhang u ekstradua në Meksikë. Nga aty, autoritetet meksikane e dorëzuan atë tek autoritetet amerikane, në kuadër të bashkëpunimit ndërkombëtar për zbatimin e ligjit.

Zyrtarët amerikanë e kanë cilësuar këtë arrestim si një sukses të rëndësishëm në luftën kundër trafikut të drogës dhe krimit ndërkombëtar, duke theksuar rolin vendimtar të koordinimit mes shteteve.

Autoritetet kanë bërë të ditur se procesi ligjor ndaj Zhang do të vijojë me hetime të mëtejshme dhe procedura gjyqësore, në përputhje me ligjin amerikan.

Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, ka zbuluar në një takim privat me donatorët vitin e kaluar se kishte kërcënuar të “bombardonte Moskën” për të penguar Presidentin rus Vladimir Putin që të pushtonte Ukrainën.

CNN raporton se ka siguruar një seri regjistrimesh audio nga takimet e vitit 2024, ku Trump, si kandidat republikan për zgjedhjet presidenciale, diskutonte këtë dhe tema të tjera.

Në një nga regjistrimet, Trump thotë se i kishte thënë Putinit: “Nëse hyn në Ukrainë, do ta bombardoj Moskën. Nuk kam zgjidhje tjetër.”

Ai shtoi se Putini fillimisht nuk e besonte, por i kishte dhënë besim vetëm 10 përqind.

Gjithashtu, Trump deklaroi se kishte kërcënuar edhe Presidentin kinez Xi Jinping se do të urdhëronte bombardimin e Pekinit nëse Kina do të pushtonte Tajvanin.

Ai tha se Xi e kishte konsideruar këtë si një shenjë çmendurie, por se nuk pati asnjë problem mes tyre.

Këto deklarata janë pjesë e një libri të titulluar “2024”, që do të publikohet së shpejti dhe janë bazuar në ngjarje të klasifikuara që kanë ndodhur në Florida dhe Nju Jork.

Regjistrimet zbulojnë një anë më agresive dhe të drejtpërdrejtë të Trump, i cili përpiqej të tregonte për donatorët se vetëm ai mund të shmangte konflikte si ato në Ukrainë dhe Rripin e Gazës.

Ai kritikoi edhe ish-Presidentin Joe Biden gjatë këtyre takimeve.

Trump foli edhe për protestat pro-palestineze në universitetet amerikane, duke premtuar se nëse rizgjidhej, do të përjashtonte studentët e huaj të përfshirë në këto lëvizje.

“Ata që protestojnë duhet të dëbohen nga Shtetet e Bashkuara,” tha ai, duke shtuar se kjo do të përfundonte këtë fenomen.

Në një tjetër moment, Trump tregoi sesi kishte bindur një donator të rrisë kontributin nga 1 milion dollarë në 25 milionë dollarë në këmbim të një dreke.

Ai tha: “Ai më dha 25 milionë dollarë. Ai është i çmendur,” duke vlerësuar aftësinë e tij për të bindur donatorët e mëdhenj.

“Duhet të kesh guximin të kërkosh,” përfundoi Trump.

Një lajm i rëndë ka tronditur dje opinionin publik në Turqi. Një figurë e lartë, e lidhur ngushtë me rrethin presidencial, është ndarë papritur nga jeta, duke lënë pas shumë pikëpyetje dhe reagime të forta.

Njoftimi i parë zyrtar ishte i shkurtër dhe pa shumë detaje, gjë që vetëm sa shtoi dyshimet dhe zërat që nisën të qarkullojnë në rrjete sociale e media. Për pak orë, vëmendja u përqendrua në pyetjen se kush ishte i ndjeri.

U konfirmua më pas se bëhej fjalë për Yiğit Bulut, një nga këshilltarët më të afërt të presidentit Recep Tayyip Erdoğan dhe një emër mjaft i njohur në skenën politike dhe mediatike të Turqisë.

Bulut ka ndërruar jetë në moshën 53-vjeçare, duke lënë pas një karrierë të gjatë si gazetar, analist dhe më pas si zyrtar i lartë në presidencë. Për shumë vite, ai ka qenë një nga zërat më të fortë të politikës së brendshme dhe asaj të jashtme turke.

I njohur për deklaratat e drejtpërdrejta dhe stilin e tij të prerë, Bulut ka qenë një figurë që ka ngjallur debat, por edhe respekt, sidomos mes mbështetësve të linjës nacionaliste dhe konservatore.

Gjatë shërbimit të tij si këshilltar presidencial, ai ka pasur rol kyç në shumë vendime strategjike dhe shpesh ka qenë interpretuesi publik i qëndrimeve të qeverisë në momente të ndjeshme.

Vdekja e tij ka hapur diskutime për shëndetin dhe presionin që përjetojnë figurat e ekspozuara politike në nivele të larta. Megjithëse ende nuk ka një raport mjekësor zyrtar, flitet për komplikacione shëndetësore të papritura.

Reagimet e para pasuan shpejt. Politikanë, analistë dhe figura mediatike kanë shprehur ngushëllimet e tyre dhe kanë vlerësuar kontributin e Bulut në politikën e vendit.

Ceremonia mortore pritet të jetë shtetërore, por detajet zyrtare ende nuk janë bërë publike. Sipas burimeve pranë presidencës, një homazh në Ankara është në përgatitje.

Humbja e tij vjen në një moment të ndjeshëm për skenën politike turke, ku tensionet e brendshme dhe sfidat e jashtme kanë intensifikuar klimën e debatit publik.

Yiğit Bulut do të mbahet mend si një figurë që nuk kaloi pa lënë gjurmë. Përkrahësit e kujtojnë si një mbrojtës të fortë të vizionit shtetëror, ndërsa kritikët e panë si zëdhënësin më të devotshëm të pushtetit.

Pavarësisht ndarjeve, lajmi i ndarjes së tij nga jeta është pritur me trishtim dhe reflektim. Një epokë përreth presidencës së Turqisë duket se ka hyrë në një fazë të re sot.

-Një zhvillim i pazakontë dhe tronditës ka goditur skenën politike shqiptare, pasi Gjykata e Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar ka urdhëruar SPAK-un që të regjistrojë dhe të nisë hetime penale ndaj Kryeministrit Edi Rama. Vendimi lidhet me procesin e shpronësimeve në zonën “5 Maji”, një ndër projektet më të debatuara të viteve të fundit.

Ky është rasti i parë që prej rënies së komunizmit ku një Kryeministër në detyrë përballet me hetim penal të detyruar nga vetë gjykata. Një situatë që ka tronditur opinionin publik dhe e ka vendosur drejtësinë përballë një prove të madhe të pavarësisë së saj.

Në qendër të hetimit është VKM-ja nr. 533, e cila sipas kallëzimit penal të qytetarit Ledion Mziu, është përdorur si bazë për shpronësime që nuk kishin asnjë interes publik real. Përkundrazi, pretendohet se vendimi është shfrytëzuar për të favorizuar ndërtimet shumëkatëshe të kompanive të lidhura me pushtetin.

-Kallëzimi vë në shënjestër Kryeministrin Edi Rama dhe ish-kryebashkiakun e Tiranës, Erion Veliaj, të cilët akuzohen për tejkalim kompetencash dhe shpërdorim të funksionit publik. Mosndërhyrja e Kryeministrit për të ndalur procesin, sipas kallëzimit, interpretohet si miratim i heshtur apo bashkëpunim me shkeljet.

Çështja ka kaluar në disa duar brenda sistemit të drejtësisë. Fillimisht u depozitua në SPAK, por u spostua në Prokurorinë e Tiranës, e cila pas tre vitesh kërkoi pushimin e saj. Argumenti ishte se mungonte vepra penale, një qëndrim që u pranua nga gjykata e shkallës së parë.

Avokatët e banorëve e kundërshtuan vendimin, duke pretenduar se rasti ka natyrë korrupsioni të zyrtarëve të lartë dhe për këtë arsye duhet të hetohet nga SPAK. Kjo çoi çështjen në Apel, ku u vendos rikthimi i saj në kompetencën e gjykatës speciale.

Pas analizës së provave dhe argumenteve, më 30 shtator 2025, GJKKO vendosi të urdhërojë SPAK-un që të regjistrojë procedimin penal dhe të nisë hetime të plota për rastin. Ky vendim u konsiderua një kthesë historike në drejtimin e çështjes.

Për qindra familjet e zhvendosura nga zona “5 Maji”, të cilat prej vitesh kanë protestuar dhe kërkuar transparencë, ky është momenti i parë ku drejtësia duket se po u jep zë ankesave të tyre. Pas shumë premtimesh të pambajtura, tani topi është në fushën e SPAK-ut.

Ky hetim i hapur ndaj Kryeministrit ka rëndësi shumëdimensionale. Politikisht, ai sfidon imunitetin moral të qeverisë dhe shtron pyetje të reja mbi mënyrën se si janë marrë vendimet kryesore urbane të kryeqytetit.

Institucionalisht, ai përfaqëson një provë të madhe për drejtësinë e re, që duhet të tregojë se ligji zbatohet njësoj për të gjithë, pavarësisht pozicionit që mbajnë individët në pushtet. Çdo vonesë apo shmangie do të dëmtonte besimin e publikut në reformën në drejtësi.

Nga ana tjetër, për vetë SPAK-un, ky është një test që mund ta rrisë besueshmërinë e institucionit ose ta ekspozojë ndaj kritikave të ashpra. Hapat e ardhshëm do të tregojnë se sa i gatshëm është institucioni të hetojë figurat më të fuqishme të shtetit.

Nëse hetimet avancojnë dhe marrin trajtë konkrete, rasti “5 Maji” mund të shndërrohet në simbolin më të fuqishëm të llogaridhënies në Shqipëri. Por nëse ngecin, ai rrezikon të mbetet një tjetër dosje e bujshme që shuhet në heshtje, duke lënë pas vetëm zhgënjim dhe dyshime.

Në këtë pikë, Shqipëria ndodhet përballë një momenti të rrallë: një përballje direkte midis ligjit dhe pushtetit ekzekutiv. Se cili do të triumfojë, mbetet të shihet në muajt që vijnë.

Ish-presidenti amerikan Bill Clinton është emocionuar deri në lot në një restorant në New York. Ai po darkonte së bashku me Zonjën e Parë në një lokal kur një kamarier shqiptar i afrohet tavolinës dhe i bie në gjunjë për ta falënderuar.

Kamarieri, një emigrant që kishte përjetuar luftën në Kosovë në moshën 16-vjeçare, i tha Clintonit se nëse nuk do të ishte për ndërhyrjen e ushtrisë amerikane, ai nuk do të ishte gjallë sot. Ai rrëfeu se familja e tij kishte pësuar tortura gjatë konfliktit dhe se ai kishte ikur nga lufta pa asnjë drejtim të qartë.

Ish-presidenti dëgjoi me vëmendje historinë prekëse dhe u ndje shumë i prekur. Ai ia shtrëngoi dorën kamarierit dhe nuk arriti të mbante lotët.

Kamarieri, tani 32 vjeç dhe që ka arritur në SHBA në vitin 1999, u shpreh se falë ndërhyrjes amerikane, e autorizuar nga Clinton, forcat serbe u larguan nga Kosova, duke sjellë paqe dhe shpresë për të dhe familjen e tij.

Për shkak të situatës aktuale mbi emigracionin në SHBA, kamarieri kishte frikë të bëhej i njohur publikisht dhe kërkoi që as emri e as fotografia e tij të mos publikoheshin.

Restoranti ku ai punon ka një staf kryesisht shqiptar, dhe pas darkës, Clintonët kaluan kohë duke përshëndetur personelin një nga një me dorë.

Këshilli i Ministrave i Shqipërisë ka miratuar indeksimin e pensioneve në masën 6.4 përqind, një vendim që pritet të ndikojë në llogaritjen e pensioneve të reja nga viti 2026 e në vazhdim.

Sipas vendimit, indeksimi aplikohet për bazën e vlerësuar individuale vjetore të kontributeve të sigurimeve shoqërore, duke përfshirë të gjitha pagat dhe rivlerësimet e tyre deri në vitin 2024.

Ky koeficient i ri do të përdoret për llogaritjen e masës fillestare të pensioneve për qytetarët që fitojnë të drejtën e pensionit duke nisur nga data 1 janar 2026.

Vendimi përcakton gjithashtu se indekset akumulative të pagave për periudhën 1994–2024 do të rillogariten sipas rregullave të përcaktuara në ligjin për sigurimet shoqërore dhe vendimet përkatëse të qeverisë.

Në dokument theksohet se pas aplikimit të indeksimit, baza e pensionit nuk mund të tejkalojë kufijtë e përcaktuar ligjorë, përfshirë trefishin e pagës minimale për periudhat e hershme dhe pagën maksimale të përcaktuar për vitet pas 2002.

Efektet financiare të këtij vendimi do të përfshihen brenda buxhetit vjetor të Instituti i Sigurimeve Shoqërore dhe do të zbatohen vetëm për pensionet e reja që caktohen nga viti 2026.

Qeveria thekson se qëllimi i këtij ndryshimi është përshtatja e pensioneve me zhvillimet ekonomike dhe ruajtja e qëndrueshmërisë së sistemit të sigurimeve shoqërore.

Vendimi hyn në fuqi pas botimit në Fletoren Zyrtare dhe do të zbatohet në mënyrë automatike nga institucionet përgjegjëse.

Aleksandar Vučić deklaroi se NIS — industria naftës së Serbisë — ka tri mundësi për të “shpëtuar”, por në të njëjtën kohë paralajmëroi se koha për t’i shfrytëzuar ato afatet është e kufizuar dhe se afati i fundit është më 15 janari.

Sipas Vuçiçit, mundësia e parë do të ishte që Shtetet e Bashkuara t’i japin një licencë NIS-it — ose t’i heqin sanksionet — por ai vetë e konsideroi këtë opsion “të pamundur”.

Si alternativë të dytë, ai tha se është më i mundshëm skenari që aksionet ruse në NIS të shiten — pra që pronarët rusë t’ua shesin ato ndonjë kompanie tjetër; Vuçiç ka shprehur shpresë se kjo do të ndodhë.

Por nëse as kjo nuk realizohet, atëherë opsioni i tretë mbetet një ndërhyrje nga shteti: “ne do të duhet të veprojmë si shtet” — domethënë që qeveria serbe të marrë masa për të garantuar funksionimin e NIS-it.

Vuçiç bëri me dije se ky vendim duhet të merret brenda 37 ditësh — duke caktuar datën 15 janar si “afatin e fundit” për të gjetur një zgjidhje për kompaninë.

Ai paralajmëroi se në rast se situata mbetet e pazgjidhur, Serbia mund të përballet me pasoja serioze — si rrezik për furnizimin me karburant për qytetarët dhe ekonominë, dhe me pasoja për sistemin financiar dhe bankar si dhe për vlerësimin e investimeve në vend.

Sipas tij, zgjidhja kërkohet për të ruajtur stabilitetin ekonomik dhe për t’u siguruar që NIS–i të mos shkarkojë numër të madh punonjësish — duke minimizuar ndikimin social dhe ekonomik.

Ai gjithashtu theksoi se “nuk ka zgjatje të afatit” — domethënë se data e 15 janarit është pak a shumë e patjetërsueshme, duke lënë pak hapësirë për vonesa apo negociata shtesë.

Sipas deklaratave, në rast se pronarët rusë të NIS–it e shesin kompaninë, kjo do të jetë mënyra më e besueshme për të shmangur ndërhyrjen shtetërore ose kolapsin ekonomik.

Megjithatë, Vuçiç paralajmëroi se nëse as kjo opsion nuk realizohet — dhe nuk hiqen sanksionet — Serbia mund të jetë e detyruar të ndërhyjë si shtet për të mbrojtur interesat kombëtare dhe ekonomike.

Duke folur në forumin GLOBSEC BELTALKS, ai nënvizoi rëndësinë e zgjidhjes së çështjes përpara fundit të janarit, për të shmangur pasojat negative në furnizimin me energji, stabilitetin financiar dhe besueshmërinë e investimeve në Serbi.

Ai gjithashtu paralajmëroi se sanksionet nga SHBA për NIS — të vendosura sipas tij për shkak të pronësisë ruse të kompanisë — përbëjnë një sfidë serioze për Serbinë dhe se rruga përpara nuk është e lehtë.

Në përmbledhje: Vuçiç ka propozuar tre alternativa për të shpëtuar NIS-in — licencë amerikane, shitje të aksioneve ruse, ose ndërhyrje shtetërore — por i ka vënë në epërsi opsionet që përjashtojnë ndërhyrjen direkte dhe ka vënë datën 15 janar si ultimatum për një zgjidhje. Përtej kësaj date, sipas tij, rruga politike dhe ekonomike për kompaninë dhe vendin mund të jetë e vështirë.