Dhomat e Specializuara në Hagë kanë refuzuar sërish kërkesat për lirim të përkohshëm të ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, duke ua vazhduar masën e paraburgimit edhe për nga dy muaj të tjerë.

Pas vendimit për Jakup Krasniqin, i njëjti trajtim është aplikuar edhe ndaj Kadri Veselit dhe Rexhep Selimit. Ndërkohë, paraburgimi është vazhduar edhe për ish-presidentin Hashim Thaçi, i cili këtë herë nuk ka paraqitur kërkesë për lirim të përkohshëm.

Sipas Trupit Gjykues, vendimi është marrë për shkak të shqetësimeve lidhur me rrezikun e mundshëm të pengimit të drejtësisë dhe ndikimit mbi dëshmitarët, edhe pse nuk është konstatuar rrezik i arratisjes.

Në arsyetimin e gjykatës thuhet se, për shkak të roleve dhe pozitave të mëparshme publike, të pandehurit mund të kenë ende ndikim që mund të cenojë zhvillimin e rregullt të procesit gjyqësor.

Avokati mbrojtës Ardian Bajraktari e ka cilësuar këtë vendim si të padrejtë dhe të pambështetur në ligj. Ai ka deklaruar se janë përmbushur të gjitha kushtet ligjore për zëvendësimin e paraburgimit me masa më të lehta.

Sipas tij, ish-krerët e UÇK-së kanë treguar bashkëpunim të plotë me Dhomat e Specializuara dhe i janë përgjigjur çdo ftese të autoriteteve gjyqësore.

Bajraktari ka theksuar gjithashtu se dëgjimi i dëshmitarëve të Prokurorisë ka përfunduar, çka sipas tij e zvogëlon ndjeshëm çdo rrezik për ndërhyrje në proces.

Ai ka komentuar edhe marrëveshjen e fundit të Dhomave të Specializuara me Belgjikën për mbajtjen e të dënuarve, duke theksuar se kjo përbën një praktikë të zakonshme dhe të paraparë me ligj.

Në këtë kontekst, ai ka përmendur Nenin 50 të Ligjit për Dhomat e Specializuara, i cili lejon nënshkrimin e marrëveshjeve me shtete të treta për pranimin e personave të dënuar.

Mbrojtja e Kadri Veselit kishte propozuar një sërë masash alternative sigurie, përfshirë dorëzimin e dokumenteve të udhëtimit, mbikëqyrje nga Policia e Kosovës dhe kufizim të kontakteve të paautorizuara.

Megjithatë, Gjykata ka vlerësuar se, pavarësisht përmirësimit të kapaciteteve institucionale në Kosovë, këto masa nuk janë të mjaftueshme për të garantuar mbrojtjen e dëshmitarëve dhe integritetin e procesit gjyqësor.

Slobodan Millosheviq lindi më 20 gusht 1941 në Pozharevc të Serbisë, në një periudhë kur vendi ishte pjesë e Mbretërisë së Jugosllavisë. Fëmijëria dhe rinia e tij u shënjuan nga rrethana të vështira familjare dhe një ambient i ngarkuar ideologjikisht, që do të ndikonin më vonë në formimin e karakterit dhe bindjeve të tij politike.

Ai vinte nga një familje me prapavijë të ndërlikuar. Babai i tij, Vlladan Millosheviq, ishte profesor i teologjisë ortodokse dhe kreu vetëvrasje kur Slobodani ishte ende i ri. Edhe nëna e tij, Stanislava Millosheviq, e cila ishte mësuese dhe e përfshirë në rrymat marksiste dhe Partinë Komuniste, përfundoi jetën në të njëjtën mënyrë disa vite më vonë. Këto ngjarje lanë gjurmë të thella psikologjike në jetën e tij personale.

Millosheviqi u arsimua në Universitetin e Beogradit, ku studioi drejtësi. Gjatë kësaj periudhe u njoh edhe me Mirjana Markoviqin, e cila më vonë u bë bashkëshortja e tij dhe një figurë me ndikim të madh në orientimin e tij ideologjik dhe politik.

Karrierën profesionale fillimisht e nisi në sektorin bankar shtetëror, përpara se të përfshihej drejtpërdrejt në strukturat e Partisë Komuniste të Jugosllavisë. Me kalimin e kohës, ai u ngjit në hierarkinë politike, duke përfituar nga ndryshimet e mëdha që po ndodhnin në fundin e viteve 1980.

Pas shpërbërjes së sistemit të vjetër jugosllav, Millosheviqi u bë kryetar i Partisë Socialiste të Serbisë dhe shpejt konsolidoi pushtetin e tij. Ai u shqua për përdorimin e fortë të retorikës nacionaliste dhe kontrollin e mediave shtetërore, duke ndikuar në rritjen e tensioneve etnike në rajon.

Gjatë viteve 1990, ai udhëhoqi Serbinë në një periudhë të mbushur me konflikte të armatosura në Kroaci, Bosnje dhe Kosovë. Regjimi i tij akuzohet se mbështeti forcat serbe në veprime që përfshinin spastrim etnik, krime lufte dhe shkelje të rënda të të drejtave të njeriut ndaj popullsive jo-serbe.

Në periudhën 1997–1999, refuzimi i tij për të pranuar marrëveshje ndërkombëtare për Kosovën çoi në përshkallëzimin e konfliktit dhe ndërhyrjen ushtarake të NATO-s, e cila përfundoi me bombardime ndaj Serbisë.

Pas humbjes së mbështetjes politike dhe ekonomike, në vitin 2000 Millosheviqi u rrëzua nga pushteti pas protestave masive popullore. Një vit më vonë, ai u arrestua dhe u ekstradua në Tribunalin Ndërkombëtar për Krime Lufte në Hagë.

Atje u përball me akuza për krime kundër njerëzimit dhe shkelje të rënda të ligjit ndërkombëtar humanitar. Megjithatë, procesi gjyqësor nuk arriti të përfundojë, pasi Slobodan Millosheviq vdiq në qelinë e tij në mars të vitit 2006.

Figura e tij mbetet një nga më kontraverset në historinë e Ballkanit modern, e lidhur ngushtë me luftërat, vuajtjet njerëzore dhe shpërbërjen e dhunshme të Jugosllavisë.

Ish-presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, ka reaguar ashpër lidhur me tensionet në rritje mes Iranit dhe Izraelit, duke lëshuar një paralajmërim të fortë për situatën e sigurisë në Teheran.

Në një deklaratë publike, Trump sugjeroi se ekziston rreziku i një përshkallëzimi të madh ushtarak dhe se një sulm ajror nga Izraeli mund të jetë i afërt, duke theksuar se qytetarët duhet të jenë të vetëdijshëm për rrezikun e mundshëm.

Ky reagim vjen në një moment delikat, kur përplasjet mes Iranit dhe Izraelit po intensifikohen dhe frika për një konflikt më të gjerë rajonal po rritet ndjeshëm.

Trump theksoi se një marrëveshje bërthamore me Iranin do të kishte shmangur situatën aktuale, duke e quajtur refuzimin e saj nga Teherani një gabim me pasoja serioze.

Sipas tij, mospajtimi për të nënshkruar marrëveshjen ka çuar në humbje jete dhe tensione që, sipas vlerësimit të tij, mund të ishin parandaluar përmes diplomacisë.

“Irani duhet ta kishte pranuar marrëveshjen. Çfarë humbjeje dhe çfarë pasojash njerëzore,” shkroi Trump në një postim në rrjetin e tij social Truth Social.

Ai shtoi se situata aktuale nuk është thjesht rezultat i dështimeve diplomatike, por pasojë e drejtpërdrejtë e vendimeve politike të udhëheqjes iraniane.

Paralajmërimet e tij janë ndjekur me shqetësim nga komuniteti ndërkombëtar, pasi çdo sulm i madh ndaj Teheranit do të përbënte një hap serioz drejt një konflikti të hapur.

Analistët e sigurisë vlerësojnë se një përshkallëzim i tillë mund të çojë në destabilizim të mëtejshëm të Lindjes së Mesme, me pasoja të rënda për paqen rajonale dhe globale.

Një lajm i rëndësishëm ka tronditur sot Turqinë dhe ka shkaktuar reagime të menjëhershme në qarqet politike dhe mediatike. Yiğit Bulut, këshilltar i lartë dhe figurë shumë e afërt me presidencën turke, ka ndërruar jetë në mënyrë të papritur në moshën 53-vjeçare.

Lajmi ka shkaktuar shqetësim për shkak të afërsisë që Bulut kishte me presidentin Recep Tayyip Erdoğan dhe për rolin e tij të rëndësishëm në vendimmarrjet strategjike të qeverisë. Media turke dhe ndërkombëtare kanë raportuar ngjarjen me një ton të kujdesshëm dhe të ndjeshëm.

Yiğit Bulut shërbeu gjatë viteve si editorialist, analist dhe më pas si këshilltar presidencial, duke qenë pjesë e ngushtë e strukturave të vendimmarrjes në Ankara. Ai ishte i njohur për deklaratat e tij të fuqishme dhe shpesh kontraverse, por gjithmonë besnik ndaj presidencës dhe politikave të qeverisë.

Vdekja e tij ka krijuar një boshllëk të dukshëm në kabinetin presidencial. Deri më tani nuk ka të dhëna të detajuara mbi shkaqet e vdekjes, gjë që ka nxitur spekulime të ndryshme në rrjetet sociale. Disa burime përmendin probleme shëndetësore të papritura, ndërsa të tjera flasin për lodhje dhe stres si pasojë e detyrave intensive dhe presionit politik.

Figura e Bulut kishte ndikim të konsiderueshëm në opinionin publik dhe në formësimin e agjendës politike të Turqisë, duke qenë gjithashtu e njohur edhe në arenën ndërkombëtare.

Reagimet kanë qenë të shumta, me ministra dhe drejtues mediatikë që kanë shprehur ngushëllimet e tyre dhe respektin për kontributin e tij ndaj vendit. Ende nuk ka një njoftim zyrtar për ceremoninë mortore, por burime nga Presidenca njoftojnë se po planifikohet një homazh shtetëror në nder të tij.

Populli turk e kujton Bulut ndryshe: disa si një figurë të përkushtuar dhe të besueshme, të tjerë si përfaqësues të një linje të fortë ideologjike. Megjithatë, vdekja e tij ka ngjallur trishtim në të gjitha spektrat politike dhe shënon mbylljen e një kapitulli të rëndësishëm në afërsinë e tij me presidencën.

Në letrën që Donald Trump i ka dërguar presidentes Vjosa Osmani, ai fillon duke e falënderuar për përkushtimin e saj ndaj marrëdhënieve me Shtetet e Bashkuara, duke e cilësuar atë si një mike të vërtetë të Amerikës .

Ai thekson lidership‑in e saj të guximshëm dhe shprehet se aspiron për të thelluar bashkëpunimin mes dy vendeve në vitet e ardhshme .

Trump vlerëson vendimin e Kosovës për të pranuar qytetarë nga vende të tjera si një shenjë të qartë të gatishmërisë për bashkëpunim dhe solidaritet ndërkombëtar .

Ai përmend se Shtetet e Bashkuara dhe Kosova ndajnë një lidhje të thellë, të bazuar në respekt të ndërsjellë, vlera demokratike dhe një vizion për një të ardhme paqësore dhe prosperuese .

Në letër shprehet mirënjohje ndaj Osmanit për angazhimin e saj në forcimin e këtij partneriteti, duke theksuar shpresën se bashkë do të arrijnë qëllimet e përbashkëta me sukses .

Në fund të mesazhit, Trump përcjell urimet më të mira nga Zonja e Parë e SHBA‑së, Melania Trump, si një përshëndetje zyrtare dhe personale për Osmanin dhe popullin e Kosovës .

Letra përbën një reflektim të qartë të mbështetjes amerikane ndaj Kosovës si një partner të rëndësishëm rajonal dhe koherent në krijimin e institucioneve demokratike  .

Trump nënvizon gjithashtu përkushtimin e SHBA‑ve për avancimin e një mjedisi të drejtë ekonomik dhe stabil në Kosovë, që të sjellë prosperitet për të dy kombet .

Ai shpreh optimizëm se mund të zhvillohen mundësi të reja për investime dhe shkëmbime ekonomike që do të forcojnë më tej lidhjet midis vendeve .

Letra fokusohet edhe në rëndësinë e bashkëpunimit për forcimin e demokracisë në Kosovë, duke vlerësuar përpjekjet për ndërtimin e institucioneve demokratike që respektojnë të drejtat e qytetarëve .

Në esencë, Trump paraqet një vizion të përbashkët me Kosovën për një të ardhme të bazuar në paqe, tolerancë dhe drejtësi, duke e pozicionuar partneritetin SHBA–Kosovë si një model i marrëdhënieve që mund të kontribuojë për stabilitet më të madh .

Letra, e publikuar nga Insajderi më 5 muaj më parë lidhur me përvjetorin e pavarësisë së Kosovës, shërben si dëshmi e respektit dhe mbështetjes simbolike të SHBA‑ve ndaj vendit dhe institucioneve të tij udhëheqëse .

Në përmbledhje, mesazhi i Trump ka tone mirënjohjeje, vlerësimi institucional dhe shpresë për intensifikim të bashkëpunimit në nivel politik dhe ekonomik në periudha që vijnë.

Prej vitesh, Albin Kurti ka qenë në qendër të vëmendjes politike në Kosovë dhe më gjerë, por një pjesë e publikut mbeti gjithmonë e kureshtur për jetën e tij private dhe partneren që e shoqëron.

Gruaja e tij, Rita Augestad Knudsen, është një emër që pak shqiptarë e njihnin më parë, megjithëse ajo vjen nga Norvegjia, një prej vendeve më të zhvilluara dhe stabile në botë. Prejardhja dhe karriera e saj u bënë më të njohura për publikun pasi Kurti mori postin e kryeministrit dhe disa media nisën të hetojnë më shumë për jetën private të liderit.

Rita Augestad Knudsen ka një profil akademik të lartë dhe karrierë të pavarur në kërkime shkencore. Ajo është e specializuar në çështje të sigurisë dhe politikës ndërkombëtare, dhe punon si hulumtuese në Institutin Norvegjez për Çështje Ndërkombëtare (NUPI).

Lidhja e saj me Kosovën filloi gjatë një periudhe studimesh për politikën ballkanike, ku u njoh edhe me Albin Kurtin. Ata ndanë interesa të përbashkëta në drejtësi, politikë shtetërore dhe siguri, dhe marrëdhënia e tyre u zhvillua në mënyrë private dhe me respekt të ndërsjellë.

Rita njihet në Norvegji për qëndrimet e saj të forta ndaj çështjeve të radikalizmit dhe ekstremizmit të dhunshëm. Ajo ka marrë pjesë në debate dhe panele ndërkombëtare dhe ka publikuar artikuj akademikë me ndikim në Evropë.

Edhe pse është bashkëshorte e një lideri politik, ajo ka zgjedhur të mos ekspozohet shpesh në skenën publike në Kosovë. Zëri i saj është i pranishëm më shumë në raportet shkencore sesa në media, duke e bërë atë figurë interesante dhe të respektueshme për publikun shqiptar.

Ata jetojnë në Prishtinë me vajzën e tyre, duke ruajtur një profil të thjeshtë dhe modest, pa luks apo ekspozim të madh në rrjetet sociale. Rita, pavarësisht origjinës nga një vend me mirëqenie të lartë, ka zgjedhur një jetë më të thjeshtë dhe të përkushtuar pranë bashkëshortit të saj në Kosovë.

Historia e tyre është një shembull i rrallë i lidhjes ndërkombëtare, që bashkon inteligjencën, kulturën dhe përkushtimin ndaj shoqërisë. Për publikun shqiptar, prejardhja e Ritës mund të duket “papritur”, por ajo përfaqëson qetësi, dije dhe mbështetje të heshtur pas një lideri në qendër të vëmendjes politike.

Rita Augestad Knudsen është më shumë se “gruaja e dikujt” – ajo është një grua me identitet të fortë, karrierë të pavarur dhe vlera të qëndrueshme që pasqyrojnë dijen, demokracinë dhe angazhimin shoqëror.

Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiç, u shtrua më 15 nëntor në Spitalin Ushtarak të Beogradit për shkak të shqetësimeve me zemrën.

Sipas zyrtarëve të presidencës, gjendja e tij është stabilizuar pas trajtimit fillestar dhe ai do të vazhdojë të mbahet nën vëzhgim nga stafi mjekësor për të siguruar rikuperim të plotë.

Vuçiç udhëheq Serbinë që nga viti 2017 dhe është kreu i Partisë Progresive Serbe, e cila ka mbajtur pushtetin për më shumë se një dekadë dhe ka pasur ndikim të gjerë në jetën politike të vendit.

Ai është njohur për qëndrime të ashpra kombëtare, por gjithashtu ka shfaqur interes për afrimin e Serbisë me strukturat evropiane, duke kombinuar retorikën kombëtare me integrimin ndërkombëtar.

Gjatë mandatit të tij, Vuçiç ka përballur kritika të brendshme dhe ndërkombëtare për mënyrën e qeverisjes, përfshirë kufizimin e mediave dhe ndikimin mbi institucionet demokratike.

Lajmi për shtrimin e tij në spital ka shkaktuar shqetësim në opinionin publik dhe mes aktorëve politikë në vend, për shkak të rolit të tij qendror në jetën politike të Serbisë.

Autoritetet kanë theksuar se funksionimi i shtetit vazhdon normalisht dhe nuk ka rrezik për ndërprerje të udhëheqjes politike.

Vuçiç ka qenë shumë aktiv në skenën publike dhe politike, me pjesëmarrje të rregullt në ngjarje kombëtare dhe ndërkombëtare, dhe për këtë arsye gjendja e tij shëndetësore është ndjekur me interes të madh nga publiku.

Mediat vendase dhe ndërkombëtare po raportojnë vazhdimisht për çdo zhvillim në gjendjen e presidentit.

Ngjarja ndodh në një periudhë me sfida të rëndësishme politike dhe ekonomike për Serbinë, dhe shëndeti i Vuçiç shihet si një faktor kyç për stabilitetin dhe drejtimin e ardhshëm të vendit.

Departamenti i Shtetit Amerikan ka marrë vendim për ngrirjen e përkohshme të vizave për emigrantë nga Kosova dhe mbi shtatëdhjetë shtete të tjera, duke shkaktuar reagime dhe pasiguri tek mijëra aplikantë.

Sipas një dokumenti të brendshëm të Departamentit të Shtetit, të siguruar fillimisht nga “Fox News Digital”, zyrtarët konsullorë janë udhëzuar që të refuzojnë aplikimet për viza gjatë kohës që po zhvillohet një rishikim i plotë i procedurave të kontrollit dhe verifikimit.

Vendimi përfshin një numër të madh shtetesh nga rajone të ndryshme të botës, përfshirë Ballkanin, Afrikën, Azinë dhe Evropën Lindore, duke e bërë këtë masë një nga më të gjerat e viteve të fundit.

Përveç Kosovës, në listën e shteteve të prekura përfshihen edhe Shqipëria, Bosnja dhe Hercegovina, Mali i Zi, Somalia, Rusia, Afganistani dhe disa vende të tjera me nivele të ndryshme emigrimi drejt Shteteve të Bashkuara.

Në dokumentin e publikuar nga “Fox News Digital” bie në sy fakti se Serbia nuk figuron në listën e vendeve për të cilat është vendosur ngrirja e vizave, çka ka nxitur diskutime dhe spekulime në opinionin publik.

Pezullimi i vizave pritet të nisë më njëzet e një janar dhe do të zgjasë pa një afat të caktuar përfundimi, deri në momentin kur Departamenti i Shtetit të përfundojë rishqyrtimin e plotë të procesit të lëshimit të vizave.

Autoritetet amerikane nuk kanë dhënë ende detaje të plota mbi kriteret e reja që do të aplikohen pas përfundimit të këtij rishikimi, duke lënë hapësirë për pasiguri tek aplikantët.

Sipas burimeve zyrtare, kjo masë është pjesë e një strategjie më të gjerë të administratës së presidentit Donald Trump për të forcuar politikat e emigracionit dhe kontrollit kufitar.

Qëllimi kryesor i kësaj nisme është identifikimi dhe ndalimi i aplikantëve që konsiderohen si persona që mund të përfundojnë si barrë për sistemin social dhe ekonomik të Shteteve të Bashkuara.

Administrata amerikane ka theksuar vazhdimisht se sistemi i emigracionit duhet të favorizojë individë që kontribuojnë ekonomikisht dhe profesionalisht në shoqërinë amerikane.

Nga ana tjetër, ky vendim ka shkaktuar shqetësim tek familjet që kishin nisur procedurat për bashkim familjar apo migrim për arsye pune dhe studimi.

Ekspertët e emigracionit paralajmërojnë se ngrirja e vizave mund të sjellë vonesa të gjata dhe pasoja të ndjeshme për aplikantët nga vendet e prekura.

Pritet që në javët në vijim Departamenti i Shtetit të japë sqarime shtesë mbi hapat e ardhshëm dhe kushtet e reja që do të përcaktojnë rifillimin e procesit të lëshimit të vizave.

Presidenti rus Vladimir Putin mbajti një fjalim të rëndësishëm para kombit, ku lëshoi paralajmërime të ashpra ndaj atyre që i cilësoi si provokime të huaja.

Ai u shpreh se Rusia nuk do të tolerojë kërcënime ndaj sigurisë së saj dhe premtoi një reagim të fortë ndaj çdo veprimi që kalon “vijat e kuqe”. Megjithatë, ai nuk specifikoi se cilat janë këto vija.

Fjalimi i tij u mbajt në një moment të ndjeshëm, teksa Rusia përballet me tensione të larta në marrëdhëniet ndërkombëtare.

Marrëdhëniet me SHBA-në dhe Bashkimin Evropian janë acaruar për shkak të zhvillimeve në Ukrainën lindore dhe krizës politike në Bjellorusi, që nisi pas zgjedhjeve të kontestuara në gusht të vitit të kaluar.

Ndërkohë, në të njëjtën ditë me adresimin e tij televiziv, opozita ruse kishte paralajmëruar protesta masive në mbështetje të Aleksei Navalny.

Kritiku i njohur i Kremlinit ndodhet në burg dhe ka nevojë për trajtim urgjent shëndetësor, çka ka shkaktuar shqetësim në publik dhe ndërkombëtarisht.

Putin deklaroi se Rusia ka punuar për të ndërtuar marrëdhënie të mira me shtetet tjera, por sipas tij, disa vende nuk e kanë vlerësuar këtë qasje.

Ai theksoi se askush nuk duhet të mendojë se mund të kërcënojë pa pasoja stabilitetin dhe sigurinë e Rusisë.

Në fjalën e tij, ai iu referua edhe situatës me pandeminë, duke shprehur besimin se popullsia ruse do të arrijë imunitet kolektiv në vjeshtën e këtij viti.

Ai u bëri thirrje qytetarëve që të vaksinohen dhe të kontribuojnë në përballimin e krizës shëndetësore.

Sipas të dhënave zyrtare, mbi 106,000 njerëz kanë vdekur nga COVID-19 në Rusi. Megjithatë, një agjenci shtetërore e statistikave ka raportuar një numër dukshëm më të lartë – mbi 225,000 viktima deri në fund të shkurtit 2021, duke nxjerrë në pah një mospërputhje të dukshme në statistikat zyrtare.

Ndërkohë që Putin mbante fjalimin, policia ruse ka ndërhyrë kundër aktivistëve opozitarë duke arrestuar shumë prej tyre.

Në mesin e të ndaluarve janë edhe figura të njohura pranë Aleksei Navalnyt, vetëm pak orë para fillimit të protestave të planifikuara.

Këto protesta vijnë si reagim ndaj mënyrës se si po trajtohet Navalny në burg dhe për të kërkuar që ai të ketë qasje në kujdes të pavarur mjekësor. Situata ka rritur tensionin mes opozitës dhe pushtetit, dhe ka tërhequr vëmendjen ndërkombëtare.

Në këtë klimë tensioni të brendshëm dhe të jashtëm, fjalimi i Putinit synon të japë një mesazh force dhe vendosmërie.

Megjithatë, mënyra se si do të zhvillohen ngjarjet në ditët në vijim, do të përcaktojë më shumë për drejtimin që do të marrë Rusia në këtë fazë të ndjeshme.

Ish-i dërguari i posaçëm i presidentit amerikan për dialogun Kosovë–Serbi, Richard Grenell, ka reaguar ashpër ndaj presidentes së Kosovës, Vjosa Osmani, pas komenteve të saj në lidhje me marrëveshjen e Uashingtonit.

Grenell e akuzoi Osmanin për mungesë të ideve konkrete gjatë kohës kur ai ndërmjetësonte bisedimet dhe i kërkoi të ndalojë së kritikuari pa ofruar zgjidhje.

Ai tha se marrëveshja e vitit 2020, e nënshkruar në prani të presidentit Donald Trump, kishte për qëllim zhvillimin ekonomik dhe krijimin e vendeve të punës, jo simbolikën politike.

Sipas tij, kritikat e Osmanit janë të pabazuara dhe vijnë nga një qasje politike që s’ka ndihmuar në procesin e paqes apo bashkëpunimit ekonomik në Ballkanin Perëndimor.

Grenell theksoi se administrata Trump u përpoq të ofrojë një zgjidhje pragmatike për rajonin, e cila përfshinte projekte të mëdha infrastrukturore dhe energjetike.

Ai kritikoi faktin që Osmani nuk kishte dhënë asnjë alternativë konkrete gjatë kohës së dialogut, duke lënë të nënkuptohet se kritikat e saj janë të vonuara dhe jo produktive.

Në reagimin e tij, Grenell shprehu zhgënjimin ndaj udhëheqësve që, sipas tij, merren më shumë me propagandë politike sesa me përmirësimin e jetës së qytetarëve.

Ai e konsideroi të papranueshme që marrëveshja të nënvlerësohet, duke rikujtuar përfitimet e saj të drejtpërdrejta për Kosovën dhe Serbinë.

Sipas Grenell, diplomacia amerikane e asaj kohe ishte e përqendruar në ekonomi, për të shmangur përplasjet politike që kishin bllokuar dialogun për vite me radhë.

Ai paralajmëroi se mungesa e lidershipit vizionar në rajon mund të shkatërrojë shanset për paqe afatgjate dhe rritje të qëndrueshme.

Grenell përfundoi reagimin e tij me thirrjen që liderët të veprojnë në mënyrë konstruktive, duke ofruar alternativa dhe duke punuar për rezultate konkrete.

Përmendja e Donald Trump nuk u shoqërua me citime të manipuluara nga ana e Osmanit, siç pretendohet në disa media, por me një mbrojtje të asaj çfarë administrata e tij përfaqësonte në raport me Kosovën.