Artikulli flet për një debat të madh që po zhvillohet në Gjermani lidhur me orarin tradicional të punës prej 8 orësh.

Prej dekadash, ky model ka qenë standardi kryesor i organizimit të punës, jo vetëm në Gjermani por në shumë vende të botës.

Megjithatë, zhvillimet e fundit ekonomike dhe sociale kanë shtyrë autoritetet dhe kompanitë të mendojnë për ndryshime të rëndësishme.

Ideja kryesore që po diskutohet është largimi gradual nga orari klasik ditor.

Në vend të tij, po shqyrtohen modele më fleksibile që fokusohen më shumë tek produktiviteti sesa tek koha e kaluar në punë.

Një nga alternativat është reduktimi i orëve ditore, duke ruajtur ose madje rritur efikasitetin.

Disa kompani kanë eksperimentuar me javë pune më të shkurtra dhe rezultatet kanë qenë inkurajuese.

Punonjësit raportojnë më pak stres dhe më shumë motivim në këto kushte.

Nga ana tjetër, bizneset kanë vënë re rritje të performancës dhe cilësisë së punës.

Megjithatë, jo të gjithë janë dakord me këtë ndryshim të mundshëm.

Ka shqetësime se ulja e orëve mund të ndikojë negativisht në ekonomi në disa sektorë.

Veçanërisht industritë që kërkojnë prezencë fizike mund të kenë vështirësi në zbatimin e këtij modeli.

Për këtë arsye, ndryshimet nuk pritet të jenë të menjëhershme apo të njëjta për të gjithë.

Diskutimet përfshijnë edhe mundësinë e orareve fleksibël, ku punonjësit zgjedhin vetë kohën e punës.

Kjo do të lejonte një balancë më të mirë mes jetës personale dhe asaj profesionale.

Një tjetër ide është fokusimi tek rezultatet konkrete dhe jo tek orët e qëndrimit në vendin e punës.

Kjo qasje shihet si më moderne dhe më e përshtatshme për kohët aktuale.

Në përgjithësi, qëllimi është krijimi i një sistemi më të drejtë dhe më efikas për punonjësit dhe punëdhënësit.

Gjermania duket se po lëviz drejt një epoke të re në organizimin e punës.

Megjithatë, mbetet për t’u parë se si dhe kur do të zbatohen konkretisht këto ndryshime në praktikë.

Albin Kurti lindi më 24 mars 1975 në Prishtinë, atëherë pjesë e Federatës Jugosllave.

Babai i tij, Zaim Kurti, ishte inxhinier dhe familja ka rrënjë në Sukobin të Ulqinit, sot në Mal të Zi.

Nëna e tij, Arife Kurti (Tahiraj), ishte mësuese në shkollën fillore në Prishtinë.
Albin ka dy vëllezër, Arianit dhe Taulant, të cilët gjithashtu jetojnë e veprojnë në Kosovë.

Ai kreu shkollën fillore dhe të mesme në Prishtinë dhe më pas vazhdoi studimet në Universitetin e Prishtinës.

Në vitin 2003, Kurti përfundoi studimet në dege të inxhinierisë së telekomunikacioneve dhe kompjuterave.

Gjatë kohës së studimeve, u aktivizua në të drejtat civile dhe udhëhoqi protesta studentore kundër pushtimit serb në universitet.

Në korrik të vitit 1998, iu bashkua zyrës politike të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, duke mbështetur përfaqësuesin Adem Demaçi.

Gjatë prillit 1999, u arrestua nga forcat jugosllave dhe u mbajt në burgun e Dubravës dhe më pas në Požarevac.

Ai u akuzua për minimin e territorit dhe përfundimisht u lirua për shkak të ndryhimeve pas rënies së regjimit më 2001.

Pas lirimit, themeloi lëvizjen Vetëvendosje, me fokus te autonomi, demokraci dhe drejtësi sociale.

Kurti mbart shtetësinë e Kosovës dhe ka edhe shtetësi shqiptare, flet anglisht dhe serbisht, dhe është i martuar me një norvegjeze me të cilën kanë një vajzë.

Irina Podnosova, një emër i njohur në sistemin gjyqësor të Federatës Ruse dhe ish-gjyqtare e Gjykatës Supreme, ka ndërruar jetë më 22 korrik 2025 në qytetin e Moskës.

Në momentin e vdekjes, Podnosova ishte 71 vjeç dhe, sipas burimeve zyrtare, ajo kishte kohë që vuante nga një formë agresive e kancerit.

Lajmi për ndarjen e saj nga jeta u bë i ditur nga mediat ruse, por shumë shpejt u përhap edhe në mediat ndërkombëtare, duke ngjallur interes të gjerë publik dhe mediatik.

Sipas një raporti të publikuar nga tabloidi britanik The Sun, Podnosova kishte qenë shoqe klase me presidentin aktual të Rusisë, Vladimir Putin, gjatë viteve të hershme të edukimit të tij në Shën Petersburg.

Kjo lidhje e hershme personale me një nga figurat më të fuqishme të botës e bëri lajmin për vdekjen e saj tërheqës për opinionin publik, duke e vendosur atë në qendër të vëmendjes më shumë se zakonisht për një zyrtare të drejtësisë.

Në vitet e fundit, Rusia është përballur me një sërë vdekjesh të papritura apo të dyshimta në radhët e elitës politike, ekonomike dhe institucionale të vendit, çka ka ngritur shqetësime për një trend të frikshëm që nuk mund të anashkalohet.

Shumë analistë ndërkombëtarë, por edhe ish-zyrtarë rusë të larguar në mërgim, shprehen të alarmuar për atë që e përshkruajnë si një model të qëllimshëm eliminimesh apo heshtjesh në nivelet e larta të shtetit.

Irina Podnosova njihej si një profesioniste me integritet dhe një gjykatëse me përvojë shumëvjeçare, e cila kishte fituar respekt në qarqet ligjore për vendosmërinë dhe korrektësinë e saj në interpretimin e ligjit.

Pavarësisht se nuk kishte mbajtur poste politike, roli i saj në sistemin gjyqësor rus e kishte bërë një figurë me ndikim në vendimmarrjen ligjore dhe në strukturën e drejtësisë.

Ajo ishte e njohur për mbrojtjen e vijës zyrtare shtetërore dhe shpesh konsiderohej si një ndër figurat kyçe në ruajtjen e stabilitetit institucional juridik në vend.

Vdekja e saj ka hapur diskutime për sigurinë fizike dhe shëndetësore të figurave të larta të lidhura me Kremlinin, veçanërisht duke parë rastet e mëparshme të ngjashme që janë regjistruar në periudhën pas vitit 2022.

Edhe pse autoritetet ruse kanë deklaruar se vdekja e saj ka ndodhur për arsye natyrore, konkretisht për shkak të kancerit, zëra kritikë dhe vëzhgues të pavarur kanë ngritur pikëpyetje mbi rrethanat e vërteta dhe kanë kërkuar më shumë transparencë rreth ngjarjes.

Vendi ynë ka përjetuar ditët e fundit mot të keq me reshje të dendura.

Parashikimet tregojnë se reshjet do të vazhdojnë edhe gjatë ditës së nesërme.

Meteorologu Hakil Osmani ka njoftuar se reshjet më të dukshme do të jenë në Jug.

Sipas tij, reshjet në këtë zonë do të jenë herë pas here me intensitet mesatar dhe të lartë.

Edhe dita e enjte mbetet nën ndikimin e motit të paqëndrueshëm.

Vranësirat e dendura do të sjellin reshje shiu kryesisht në zonat jugore dhe qendrore.

Në zonat veriore reshjet pritet të jenë më të pakta.

Jugu i vendit do të vijojë të jetë zona më e prekshme nga reshjet me intensitet të lartë.

Hakil Osmani ka theksuar se reshjet nuk do të mungojnë edhe nesër, por pritet një përmirësim gradual.

Dita e premte parashikohet të sjellë rënie të intensitetit të reshjeve, veçanërisht në pjesën perëndimore.

Gradualisht reshjet do të ulen edhe në pjesën lindore të vendit.

Kjo nuk do të thotë se do të ketë diell, por reshjet pritet të jenë më të pakta dhe moti më i qetë.

Roman Starovoyt u gjet i vdekur brenda makinës së tij në periferi të Moskës. Trupi i tij kishte plagë të dukshme nga armë zjarri dhe asnjë shenjë jete nuk u konstatua nga mjekët në vendngjarje. Ai kishte qenë së fundmi në qendër të një stuhie politike pas largimit të papritur nga detyra si ministër i transportit.

Autoritetet ruse dhanë një deklaratë të shkurtër, duke e quajtur ngjarjen “incident i izoluar”, por shumë figura të afërta me të kanë përmendur presion dhe kërcënime që ai kishte marrë muajt e fundit. Që prej shkarkimit, Starovoyt ishte parë rrallë në publik dhe kishte reduktuar kontaktet me median.

Në javët para vdekjes, ai kishte bërë disa deklarata enigmatike mbi “pastrime të heshtura” dhe “humbjen e besimit të Kremlinit”. Shumë analistë e konsideronin atë si një njeri me dije të thella për lëvizjet financiare dhe transportin e resurseve strategjike ruse. Kjo e bënte atë një figurë të ndjeshme nëse do të dilte hapur me ndonjë informacion.

Policia gjeti armën e përdorur në makinë, por nuk pranoi të konfirmojë nëse ishte e regjistruar apo e lidhur me viktimën. Kamera të sigurisë pranë zonës kishin ndaluar së funksionuari vetëm 15 minuta para momentit të vdekjes. Askush nuk kishte parë asgjë dhe banorët përreth thonë se nuk u dëgjua asnjë e shtënë.

Brenda makinës nuk u gjet asnjë shënim lamtumire, as telefon, gjë që ngre pikëpyetje mbi natyrën e vërtetë të vdekjes së tij. Nga qarqet diplomatike është përfolur se emri i tij ishte futur në një listë të brendshme personash të dyshuar për lojalitet të dyfishtë.

Në të kaluarën, Starovoyt kishte qenë një nga bashkëpunëtorët më të afërt të elitës qeverisëse, por marrëdhëniet e tij u tendosën pas ndryshimeve të fundit në hierarkinë e pushtetit. Ai kishte mbetur pa asnjë mbështetje publike dhe nuk kishte marrë më ftesa për evente zyrtare.

Zyra për media pranë qeverisë dha një deklaratë të thatë, duke e quajtur humbjen “tragjike” dhe “pa ndikim në funksionimin e shtetit”. Asnjë nga liderët kryesorë nuk mori pjesë në ceremoninë mortore që u mbajt privatisht.

Ka dyshime se vdekja e tij lidhet me një seri ngjarjesh të ngjashme që kanë goditur ish-zyrtarë, oligarkë dhe figura të rëndësishme të sistemit rus gjatë muajve të fundit. Disa janë raportuar si vetëvrasje, të tjerë si aksidente, por asnjë hetim i thelluar nuk është bërë publik.

Të afërmit e tij kanë qëndruar të heshtur, ndërsa burime jozyrtare flasin për presion dhe survejim ndaj familjes. Të gjitha lëvizjet e tyre janë të monitoruara dhe asnjë nuk ka dhënë ndonjë deklaratë deri më sot.

Njerëz nga rrethi i tij flasin për një Roman të tensionuar, të lodhur dhe të frikësuar në javët e fundit. Ai kishte hequr dorë nga bodyguardët dhe kishte nisur të lëvizte vetëm, me arsyetimin se “i dinte tashmë rreziqet”.

Në opinionin publik rus, kjo vdekje nuk ka kaluar pa jehonë. Rrjetet sociale janë të mbushura me teori dhe ndjenja frike për atë që po ndodh nën sipërfaqe në elitën politike. Heshtja nga lart ka bërë që pyetjet vetëm të shtohen.

David Gergen, një figurë e pazëvendësueshme në jetën politike dhe publike amerikane, ndërroi jetë më 10 korrik 2025, në moshën 83-vjeçare, pas një beteje të gjatë me demencën Lewy body. Vdekja e tij shënon fundin e një epoke të shërbimit të përkushtuar, ku maturia, balanca dhe integriteti udhëhoqën rrugën e tij në katër administrata presidenciale dhe përtej.

I lindur më 9 maj 1942 në Durham, Karolina e Veriut, Gergen ndoqi Universitetin Yale dhe më pas Shkollën e Ligjit në Harvard. Ai shërbeu edhe në ushtrinë amerikane në vitet ‘60, përpara se të hynte në jetën politike në Uashington.

Karriera e tij në Shtëpinë e Bardhë nisi në vitin 1971 si ndihmës për shkrimin e fjalimeve për Presidentin Nixon. Ai më pas u bë një nga këshilltarët më të besuar për komunikimin për presidentët Gerald Ford, Ronald Reagan dhe Bill Clinton. Ndër frazat që mbajnë firmën e tij është edhe pyetja e famshme e përdorur nga Reagan në debatin presidencial të vitit 1980: “A jeni më mirë tani se sa ishit katër vjet më parë?”, që u kthye në një nga sloganet më të njohura në historinë politike amerikane.

Pasi u largua nga Shtëpia e Bardhë, Gergen u shndërrua në një zë të respektuar në media – analist për CNN, bashkëpunëtor për PBS dhe NPR, si dhe redaktor i lartë në U.S. News & World Report. Në të gjitha këto platforma, ai mbeti i paanshëm, i qartë dhe gjithmonë i përqendruar në interesin publik.

Në vitin 1999, ai iu bashkua Shkollës Kennedy të Harvardit si profesor dhe themelues i Qendrës për Liderizmin Publik. Për më shumë se dy dekada, formoi breza të tërë të liderëve të rinj, duke theksuar etikën, përgjegjësinë dhe shërbimin si shtylla të një udhëheqjeje të qëndrueshme.

Ai mori 27 diploma nderi dhe botoi dy libra me ndikim – *Eyewitness to Power* dhe *Hearts Touched With Fire* – në të cilët rrëfen jo vetëm përvojat e tij personale, por edhe filozofinë e tij mbi lidershipin dhe politikën.

Gergen mbahet mend për përpjekjet e tij për të ndërtuar ura mbi ndarjet partiake, duke besuar thellë se politika duhet t’i shërbejë njerëzve dhe jo interesave të ngushta. Ai kritikonte ekstremizmin politik dhe promovonte dialogun dhe respektin institucional.

Përveç karrierës publike, ai ishte i martuar me Anne Wilson që nga viti 1967 dhe kishte dy fëmijë e pesë nipër e mbesa. Familja ishte një themel i palëkundur në jetën e tij.

Ai do të prehet në një ceremoni private në Varrezat Mount Auburn, Massachusetts. Një shërbim publik do të mbahet në Shkollën Kennedy të Harvardit, ku trashëgimia e tij do të vazhdojë përmes Qendrës për Liderizëm që themeloi dhe frymës që la pas.

David Gergen ishte më shumë se një këshilltar presidencial – ai ishte një ndërgjegje politike për dekada me radhë, një mentor i rrallë dhe një model për shërbim të ndershëm. Trashëgimia e tij do të mbetet e gjallë në politikë, media dhe edukim për shumë gjenerata që do të vijnë.

Plani për ndryshimin e kufijve mes Kosovës dhe Serbisë ka qenë një prej temave më të diskutuara në politikën ballkanike gjatë viteve të fundit.

Shpesh ky projekt iu atribua Hashim Thaçit dhe Aleksandar Vuçiqit, duke u paraqitur si një marrëveshje e fshehtë mes tyre.

Megjithatë, burime të shumta diplomatike tregojnë se ideja nuk lindi në Beograd apo në Prishtinë, por jashtë kufijve të Ballkanit.

Ish-këshilltari për siguri kombëtare i Shtëpisë së Bardhë, John Bolton, ka qenë një nga mbështetësit më të mëdhenj të kësaj ideje.

Ai e konsideronte korrigjimin e kufijve si një mënyrë të shpejtë për ta mbyllur konfliktin e gjatë mes Kosovës dhe Serbisë.

Në atë kohë, disa qarqe të administratës amerikane dhe një pjesë e BE-së e shihnin si zgjidhje të pranueshme.

Mirëpo, reagimi i fuqishëm i Gjermanisë dhe disa shteteve tjera europiane e ndaloi këtë projekt.

Argumenti kryesor ishte se ndryshimi i kufijve do të hapte kutinë e Pandorës në gjithë Ballkanin.

Shumë analistë paralajmëronin se një precedent i tillë mund të çonte në kërkesa të ngjashme edhe në Bosnje, Maqedoni apo Mal të Zi.

Në Kosovë pati kundërshtim të madh shoqëror dhe politik, pasi shihej si rrezik për integritetin territorial.

Vuçiq dhe Thaçi në publik nuk e pranuan kurrë hapur se po punonin mbi këtë plan, por bisedimet e tyre shpesh e ushqyen këtë dyshim.

Sot, ideja e korrigjimit të kufijve shihet si një faqe e mbyllur, por debati për origjinën e saj tregon qartë ndikimin e fuqive të mëdha në rajon.

Plagosja e djalit të ayatollahut ka tronditur skenën politike në Iran dhe ka tërhequr vëmendjen e mediave ndërkombëtare. Sipas raportimeve, ai është plagosur gjatë një sulmi ajror izraelit që ka goditur objektiva të rëndësishëm në Teheran. Ngjarja ndodhi në mes të një përshkallëzimi të madh të konfliktit në Lindjen e Mesme.

Personi i plagosur është Mojtaba Khamenei, djali i liderit suprem të vrarë të Iranit, Ali Khamenei. Ai konsiderohej një nga kandidatët kryesorë për të marrë drejtimin e vendit pas vdekjes së babait të tij. Për këtë arsye, plagosja e tij ka krijuar pasiguri për të ardhmen politike të Iranit.

Sulmi ajror ku ai u plagos ishte pjesë e një operacioni të madh ushtarak kundër objektivave iraniane. Raportimet tregojnë se gjatë të njëjtës valë sulmesh u vranë edhe dhjetëra zyrtarë të lartë të regjimit iranian. Kjo e ka bërë situatën në rajon edhe më të tensionuar.

Burime mediatike thonë se në të njëjtin sulm humbi jetën edhe bashkëshortja e Mojtaba Khamenei, Zahra Haddad Adel. Ajo vinte nga një familje shumë e njohur në establishmentin fetar dhe politik iranian. Humbja e saj ka shtuar dramatikisht ndikimin e këtij sulmi.

Detajet mbi plagët e tij nuk janë bërë publike plotësisht. Disa raporte thonë se ai është plagosur rëndë, ndërsa të tjera sugjerojnë se ai mund të jetë fshehur për arsye sigurie. Autoritetet iraniane nuk kanë dhënë ende një deklaratë të plotë mbi gjendjen e tij.

Pas sulmit, besohet se Mojtaba Khamenei është larguar nga vendndodhja ku ndodhej dhe mund të jetë futur në një vend të fshehtë për mbrojtje. Kjo ndodh ndërsa sulmet dhe tensionet në rajon vazhdojnë. Situata mbetet shumë e paqartë dhe dinamike.

Brenda Iranit, ai shihej prej kohësh si kandidati i preferuar i Gardës Revolucionare për të zëvendësuar babain e tij në krye të shtetit. Megjithatë, jo të gjithë klerikët janë dakord me këtë ide. Disa fraksione brenda establishmentit fetar kanë shprehur rezerva për një pasardhje familjare.

Organi që zgjedh liderin suprem të Iranit, Asambleja e Ekspertëve, pritet të mblidhet për të diskutuar pasardhësin e ri. Megjithatë, edhe vendi i zakonshëm ku mblidhet ky organ është dëmtuar nga sulmet. Për këtë arsye, disa burime thonë se mbledhja mund të zhvillohet në mënyrë virtuale.

Ndërkohë, ushtria izraelite ka paralajmëruar se do të vazhdojë të ndjekë çdo person që mund të marrë drejtimin e Iranit. Kjo deklaratë ka rritur edhe më shumë tensionet dhe frikën për përshkallëzim të mëtejshëm të konfliktit.

Analistët ndërkombëtarë thonë se kjo situatë mund të ndryshojë balancat politike në Iran. Nëse Mojtaba Khamenei nuk është në gjendje të marrë drejtimin, mund të hapet një garë e fortë për pushtet brenda elitës iraniane. Kjo mund të sjellë përçarje të reja brenda sistemit.

Konflikti mes Iranit dhe Izraelit ka hyrë në një fazë shumë më të rrezikshme pas këtyre zhvillimeve. Sulmet, kërcënimet dhe reagimet e njëpasnjëshme po e shtyjnë rajonin drejt një përshkallëzimi të madh. Vendet e tjera në Lindjen e Mesme po e ndjekin situatën me shumë shqetësim.

Ndërkohë, bota po pret me vëmendje zhvillimet e ardhshme, pasi zgjedhja e liderit të ri të Iranit mund të ketë pasoja të mëdha për politikën globale dhe sigurinë në rajon. Gjendja e Mojtaba Khamenei dhe roli i tij në këtë proces mbeten ende të paqarta.

Rusia po përgatitet për një ofensivë të re brutale kundër Ukrainës.

Sipas autoriteteve gjermane të mbrojtjes, mbi 2 mijë dronë pritet të përdoren nga forcat ruse në muajt në vijim.

Gjenerali Christian Freuding, zyrtar i lartë në Ministrinë e Mbrojtjes së Gjermanisë, paralajmëroi për një kërcënim të përmasave të papara.

Dronët nuk do të jenë të zakonshëm — shumë prej tyre do të jenë modele të reja, më të sofistikuara, me rreze të gjatë veprimi.

Kjo lëvizje shihet si përpjekje e Rusisë për të thyer mbrojtjen ajrore të Ukrainës dhe për të çmontuar infrastrukturën strategjike.

Statistikat janë alarmante: vetëm në periudhën shtator 2022 – gusht 2023, Rusia përdori mbi 2 mijë dronë Shahed në Ukrainë.

Në vitin 2025, Kremlini synon të prodhojë mbi 2 milionë dronë luftarakë — një numër që sfidon çdo kapacitet mbrojtës.

Shërbimet sekrete ukrainase e kanë konfirmuar planin rus, duke e quajtur një “strategji të terrorit ajror”.

Gjenerali gjerman theksoi se përdorimi i raketave të shtrenjta Patriot për të ndaluar dronë të lirë është ekonomikisht i paqëndrueshëm.

Kostoja e çdo rakete Patriot mund të shkojë në mbi 3 milionë euro, ndërsa një dron Shahed kushton vetëm disa mijëra.

Freuding thotë se Perëndimi duhet të ndihmojë Ukrainën jo vetëm me pajisje, por edhe me zgjidhje më të zgjuara dhe të lira për t’u mbrojtur.

Nëse kjo ofensivë realizohet siç është planifikuar, ajo mund të shënojë një fazë të re, edhe më shkatërrimtare të luftës.

Kosova ka bërë të ditur të mërkurën se ka pranuar një ngarkesë me dronë kamikazë të tipit Skydagger, duke shënuar një zhvillim të rëndësishëm në kapacitetet e saj mbrojtëse.

Kryeministri në detyrë, Albin Kurti, e konfirmoi këtë përmes një postimi në Facebook.

Ai theksoi se pajisjet kanë mbërritur më herët nga sa ishte planifikuar dhe se pjesëtarë të Forcës së Sigurisë së Kosovës tashmë janë trajnuar për t’i përdorur.

Kurti bëri të ditur se dhjetëra ushtarakë kanë kaluar trajnimin e parë dhe se dronët janë të gatshëm për t’u vënë në funksion.

Skydagger RTF përshkruhet si një sistem i kompletuar “Ready to Fly”, që vjen i pajisur me të gjitha komponentët e nevojshëm për fluturim pa pasur nevojë për ndërhyrje teknike shtesë.

Paketa përfshin trupin e dronit, transmetuesin, marrësin dhe bateritë, duke e bërë të mundur përdorimin menjëherë pas dorëzimit.

Ky model është projektuar kryesisht për misione luftarake si dron kamikazë, por përdoret edhe në fusha civile, për shembull në misione kërkim-shpëtimi apo për vëzhgim.

Sipas të dhënave teknike, Skydagger arrin një shpejtësi deri në 130 kilometra në orë dhe ka një rreze operimi prej afërsisht 10 kilometrash.

Reagimi nga Serbia erdhi menjëherë pas këtij njoftimi. Presidenti Aleksandër Vuçiq akuzoi Turqinë se ka shkelur ligjin ndërkombëtar me këtë furnizim.

Në një reagim në rrjetin X, ai u shpreh se veprimi i Turqisë bie ndesh me Kartën e OKB-së dhe Rezolutën 1244 të Këshillit të Sigurimit.

Vuçiq tha se Ankaraja nuk është e interesuar për paqen në Ballkan, por përkundrazi po kërkon të ringjallë ndikimin e saj historik.

Sipas tij, Serbia edhe pse e vogël, e kupton qartë qëllimin e këtyre hapave.

Nga ana tjetër, Radio Evropa e Lirë njoftoi se ka kërkuar qëndrim nga autoritetet turke dhe është në pritje të një përgjigjeje, ndërkohë që kjo temë pritet të ndezë më tej tensionet politike dhe debatin mbi armatimin në rajon.