-Në një goditje të fortë tregtare, Shtetet e Bashkuara kanë vendosur tarifa të reja për dhjetëra vende — mes tyre edhe Kosovën, me një normë 10 % mbi importet nga Amerika.

-Pas njoftimit, Kosova reagoi shpejt: kryeministri në detyrë, Albin Kurti, bëri të ditur se vendi do të heqë plotësisht këtë tarifë 10 %, duke i hapur rrugë mallrave amerikane për të hyrë në tregun kosovar pa taksa.

-Ky lëvizje është interpretuar si një mesazh pozitiv për politikën e hapjes ndaj investimeve amerikane dhe forcimit të marrëdhënieve ekonomike mes dy vendeve.

Nga mediat ndërkombëtare u përmend edhe veprimi i veçantë i Kosovës, që bën dallimin me shumë vende të tjera të Ballkanit që u goditën me tarifa të larta — si Serbia (37 %), Bosnja (35 %), Maqedonia e Veriut (33 %) — kurse Kosova mori shkallën më të butë 10 %.

-Vendimi u konsiderua një strategji pragmatike për të shmangur efektet negative në eksportuesit vendorë dhe për të ruajtur konkurrencën e tyre në tregun amerikan.

-Në mesin e ekspertëve të rajonit u përmend se ngritja e tarifave mund të çonte në humbje të rendimentit për sektorët eksportues, veçanërisht tekstil dhe industri të vogla që varen nga tregjet jashtë vendit.

Shtyrja 90-ditëshe për hyrjen në fuqi të tarifave u cilësua si një mundësi negociimi dhe përgatitjeje nga Kosova dhe fqinjët e saj për t’u përballur me ndikimet ekonomike.

Modeli i propozuar nga ana e Kosovës — heqje tarifash për mallrat amerikane në këmbim të favorizimit të investimeve — u shfaq si një hipotezë e re dialogu me Uashingtonin.

-Përdorimi i tarifave nga administrata amerikane u perceptua si një mjet politik më tepër se ekonomik, duke ngjallur shqetësim mes partnerëve tradicionalë si BE, Japonia dhe Kanadaja.

Në shumë media ndërkombëtare u diskutua se kjo politikë mund të rrezikonte bashkëpunime më të thella multilaterale dhe të destabilizonte marrëdhëniet me aleatë strategjikë.

Disa opinione ndërkombëtare sugjeruan se alternativa më e mirë për vendet e prekura ishte eliminimi i njëanshëm i tarifave, sikurse kishte bërë Kanadaja apo Zvicra, për të ruajtur fleksibilitetin ekonomik.

Ndërkohë, në bursa u vërejt një reagim negativ – frika e ekonomive globale u reflektua në rënien e indekseve dhe zhvlerësimin e dollarit.

Në këtë kontekst, heqja e tarifës nga Kosova u ruajt si një përpjekje disi simbolike për të mbrojtur tregun vendor dhe për të shmangur goditje të mëtejshme në një ekonomi të vogël, por me ambicie për përfshirje ndërkombëtare.

Ibrahim Rugova ishte një nga figurat më të rëndësishme politike dhe kombëtare në historinë moderne të Kosovës. Ai u njoh si udhëheqësi i rezistencës paqësore dhe si arkitekti i pavarësisë politike të Kosovës gjatë viteve më të vështira të historisë së saj.

Lindi më 2 dhjetor 1944 në fshatin Cerrcë të Istogut, në një familje shqiptare me tradita patriotike. Babai i tij u vra pas Luftës së Dytë Botërore nga forcat komuniste jugosllave, ngjarje që ndikoi thellë në formimin e karakterit të tij.

Rugova kreu shkollimin fillor dhe të mesëm në Istog e Pejë, ndërsa studimet universitare i përfundoi në Fakultetin Filologjik të Prishtinës për Letërsi dhe Gjuhë Shqipe. Ai vazhdoi studimet pasuniversitare në Paris, ku u njoh me kulturën dhe mendimin perëndimor.

Pas kthimit në Kosovë, punoi si profesor universitar dhe studiues në fushën e letërsisë. Ai botoi disa vepra letrare dhe kritike që trajtonin identitetin kulturor shqiptar dhe zhvillimin e letërsisë moderne.

Në fund të viteve ’80, Rugova u përfshi në jetën politike të Kosovës, në një kohë kur tensionet me regjimin serb po rriteshin. Ai themeloi Lidhjen Demokratike të Kosovës (LDK) në vitin 1989, partinë e parë politike shqiptare në Kosovë.

Nën udhëheqjen e tij, LDK-ja u bë forca kryesore politike që udhëhoqi lëvizjen për liri dhe pavarësi. Rugova promovoi filozofinë e rezistencës paqësore kundër shtypjes serbe, duke fituar mbështetjen e gjerë të popullit.

Ai u zgjodh President i Republikës së Kosovës në mënyrë simbolike gjatë viteve të okupimit, duke u njohur ndërkombëtarisht si përfaqësuesi politik i shqiptarëve të Kosovës.

Gjatë viteve ’90, ai zhvilloi takime me liderë botërorë për të sensibilizuar opinionin ndërkombëtar mbi gjendjen e Kosovës. Strategjia e tij e paqes dhe diplomacisë e bëri atë një figurë të respektuar në arenën ndërkombëtare.

Megjithëse u kritikua nga disa për qasjen e tij të butë ndaj Serbisë, Rugova mbeti i përkushtuar ndaj parimit se liria e qëndrueshme mund të arrihet vetëm me mjete paqësore dhe me mbështetjen e ndërkombëtarëve.

Pas përfundimit të luftës në vitin 1999, ai u rikthye në Prishtinë dhe u zgjodh President i Kosovës nga Kuvendi, duke udhëhequr vendin në procesin e rindërtimit dhe konsolidimit institucional.

Rugova njihej për sjelljen e tij të qetë, për komunikimin e butë dhe për simbolin e shallit që e mbante gjithmonë, duke u bërë një figurë e dallueshme në politikën ballkanike.

Ai ndërroi jetë më 21 janar 2006, duke lënë pas një trashëgimi të fuqishme politike dhe morale. Ibrahim Rugova kujtohet si “Presidenti i Paqes” dhe si njeriu që i dha Kosovës rrugën drejt pavarësisë përmes urtësisë dhe durimit.

Edi Rama është një nga figurat më të njohura të politikës shqiptare, i cili ka shërbyer si Kryeministër i Shqipërisë për disa mandate me radhë. Ai është i njohur për stilin e tij të veçantë të komunikimit dhe për përpjekjet për modernizimin e vendit.

Lindi në Tiranë më 4 korrik 1964, në një familje me traditë intelektuale dhe artistike. Babai i tij, Kristaq Rama, ishte skulptor i njohur, ndërsa nëna, Aneta Rama, ishte mjeke. Që në rini, Edi Rama tregoi prirje për art dhe sport.

Rama ndoqi studimet e larta në Akademinë e Arteve të Bukura në Tiranë, ku u diplomua për pikturë. Më pas punoi si pedagog në të njëjtën akademi dhe u bë i njohur për qasjen e tij moderne në art.

Në fillim të viteve ’90, pas rënies së regjimit komunist, Rama mori pjesë në debatet publike dhe u angazhua në jetën kulturore dhe politike të vendit. Ai u bë një nga figurat më të zëshme të intelektualëve që kërkonin ndryshime demokratike.

Pas disa viteve qëndrimi jashtë Shqipërisë, ai u rikthye në Tiranë dhe në vitin 1998 u emërua Ministër i Kulturës, Rinisë dhe Sporteve. Në këtë post, Rama u dallua për nismat e tij kulturore dhe promovimin e artit bashkëkohor.

Në vitin 2000, ai u zgjodh Kryetar i Bashkisë së Tiranës, ku fitoi popullaritet të madh për mënyrën e tij të veçantë të drejtimit. Projekti për lyerjen me ngjyra të fasadave të pallateve u bë simbol i transformimit urban të kryeqytetit.

Gjatë drejtimit të Bashkisë, Rama u fokusua në pastrimin e qytetit, rregullimin e hapësirave publike dhe përmirësimin e infrastrukturës. Ai fitoi tre mandate radhazi si kryebashkiak, duke u bërë një nga figurat më të dashura për shumë qytetarë.

Në vitin 2005, Rama u zgjodh kryetar i Partisë Socialiste të Shqipërisë. Ai e udhëhoqi partinë drejt një kursi reformues, me qëllim rikthimin në pushtet pas disa viteve opozite.

Pas disa përpjekjesh elektorale, Rama arriti të fitojë zgjedhjet parlamentare të vitit 2013, duke u bërë Kryeministër i Shqipërisë. Ai nisi një seri reformash, veçanërisht në drejtësi, administratë dhe ekonomi.

Qeverisja e tij është karakterizuar nga projekte të mëdha infrastrukturore dhe nga përpjekjet për afrimin e Shqipërisë me Bashkimin Europian. Megjithatë, periudha e tij në pushtet është shoqëruar edhe me kritika për mënyrën e qeverisjes dhe centralizimin e pushtetit.

Rama është gjithashtu i njohur për karrierën e tij artistike dhe për stilin e veçantë në paraqitje, shpesh duke kombinuar politikën me artin. Ai ka realizuar ekspozita personale brenda dhe jashtë vendit.

Në jetën personale, Edi Rama është i martuar me Linda Ramën dhe ka tre fëmijë. Ai mbetet një nga figurat më ndikuesa të politikës shqiptare moderne, me një profil që përzien artin, komunikimin dhe vizionin politik.

Në Tiranë ka shpërthyer debat pas publikimit të një drafti të ri ligjor që pritet të ndryshojë disa nene të rëndësishme të Kodit Civil.

Sipas këtij dokumenti, Shqipëria do të njohë vetëm dy kategori gjinore – burrë dhe grua, ndërsa pjesa tjetër e ligjit që parashihte “ndryshime të tjera” pritet të shfuqizohet.

Lajmi ka hapur diskutime të shumta në rrjetet sociale dhe në politikë, pasi shumë figura publike po ndajnë mendime të kundërta për këtë vendim.

Mbështetësit e nismës e quajnë një hap për “qartësi ligjore dhe përputhje me traditën”, ndërsa kritikët e konsiderojnë si një temë që kërkon më shumë debat publik dhe kujdes.

Qeveria ka bërë me dije se drafti nuk është ende përfundimtar dhe se do të kalojë në diskutim në komisionet parlamentare përpara çdo miratimi.

Përfaqësues të mazhorancës theksojnë se qëllimi nuk është përjashtues, por “sqarues” për mënyrën si trajtohen termat në dokumentet shtetërore.

Ndërkohë, disa organizata shoqërore kanë bërë thirrje që ligji të shqyrtohet me kujdes për të ruajtur ekuilibrin dhe respektin ndaj çdo qytetari.

Në opinionin publik, mendimet janë të ndara – një pjesë e qytetarëve e mbështesin si veprim të domosdoshëm, ndërsa të tjerë kërkojnë më shumë transparencë.

Kjo çështje pritet të jetë një nga më të përfolurat javëve të ardhshme, me debate që tashmë kanë kaluar kufijtë e politikës dhe janë bërë pjesë e diskutimeve të përditshme.

Në rrjete sociale po qarkullon pyetja që po ndan mendimet e shqiptarëve:
👉 A e mbështetni këtë nismë apo mendoni se duhet rishikuar plotësisht?

Një ngjarje tragjike ka tronditur komunitetin lokal – një person është gjetur i vetëvarur brenda banesës së tij.

Sipas policisë së vendit, sinjali për situatën iu dha nga fqinjët që nuk panë aktivitetin e zakonshëm dhe u shqetësuan për mungesën e lëvizjeve.

Kur oficerët hynë në banesë, shikuan skenën e tmerrshme dhe njoftuan autoritetet përkatëse për të nisur hetimet.

Derisa hetimet janë në zhvillim e sipër, policia ka konfirmuar se nuk ka pasur shenja dhune ose kontribues të jashtëm në ngjarje.

Zyrtarët thanë se viktima ishte person që jetonte i vetëm në banesë dhe nuk kishte pasur më parë histori publike të problemeve psikike në komunitet.

Familjarët dhe fqinjët shprehen të shokuar — disa thanë se nuk kanë vënë re ndonjë shenjë paralajmëruese apo ndryshim drastik në sjelljet e tij.

Njësitë e hetimit psikologjik dhe kriminalistik kanë nisur inspektimet, duke kontrolluar kushtet në banesë dhe komunikimet që mund të kenë ndodhur ditët e fundit.

Ambulanca dhe mjekët lokalë kanë konstatuar vdekjen e personit dhe kanë njoftuar se nuk ka mundur të ndërhyhet për ta shpëtuar në kohë.

Policia ka kërkuar memorial për fytyrën e publikut — që të mos spekullohet pa verifikim — dhe ka bërë apel për kujdes dhe ndjeshmëri ndaj familjes në këto momente të rënda.

Nga autoritetet pritet që ditëve në vijim të dalin raportet zyrtare të autopsisë dhe të gjithë studimit që do të ndihmojnë të kuptohet motivi që çoi në këtë akt.

Ky rast është përkujtim i hidhur për rëndësinë e shëndetit mendor dhe për faktin që shpesh vuajtjet nuk dallohen nga jashtë.

Stuhitë shkatërruese që kanë goditur Meksikën kanë shkaktuar një tragjedi të vërtetë, duke lënë pas 66 viktima dhe 75 persona të zhdukur.

Autoritetet vendase kanë shpallur gjendje emergjente në disa shtete, ndërsa dëmet janë përshkruar si katastrofike. Rrugë të tëra janë zhdukur nën ujë, ura janë shembur dhe qindra shtëpi janë përmbytur.

Më e goditura nga stuhitë është zona e Veracruz-it, ku dhjetëra banorë humbën jetën dhe dhjetëra të tjerë rezultojnë ende të humbur.

Në Hidalgo dhe Puebla, përmbytjet kanë qenë po aq të rënda. Shumë qytete janë izoluar plotësisht dhe autoritetet po përpiqen të arrijnë tek banorët me helikopterë.

Operacionet e kërkim-shpëtimit po zhvillohen në kushte jashtëzakonisht të vështira, pasi shirat e dendur dhe rrëshqitjet e dheut po vazhdojnë pa ndërprerje.

Mbi 3,700 persona janë evakuuar nga zonat më të rrezikuara, ndërsa qeveria federale ka mobilizuar ushtrinë për të ndihmuar në shpërndarjen e ndihmave.

Pamjet nga vendngjarja tregojnë qytete të tëra të përmbytura dhe banorë që presin ndihmë mbi çatitë e shtëpive të tyre.

Familjet e personave të zhdukur po përballen me ankth dhe pasiguri, ndërsa ekipet e emergjencës kërkojnë mes rrënojave e baltës për të gjetur të mbijetuar.

Presidenti i vendit ka kërkuar ndihmë ndërkombëtare, duke theksuar se situata është “më e keqja në dekada” dhe se prioritet mbetet shpëtimi i jetëve.

Shkollat, spitalet dhe shumë institucione publike janë mbyllur përkohësisht për shkak të dëmeve masive dhe rrezikut nga përmbytjet e reja.

Organizatat humanitare kanë nisur dërgimin e ushqimeve, ujit të pijshëm dhe ndihmave mjekësore në zonat më të prekura.

Ekspertët paralajmërojnë se kjo valë stuhish është vetëm një paralajmërim për ndryshimet klimatike që po intensifikojnë fenomenet ekstreme dhe po rrezikojnë miliona njerëz në rajone të paqëndrueshme.

Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, i është kundërpërgjigjur ashpër lëvizjes Vetëvendosje, pas akuzave që kjo parti i kishte bërë lidhur me qëndrimin e tij ndaj Gjykatës Speciale.

Në një deklaratë të publikuar për mediat, Rama tha se këto sulme janë “të pavend dhe të vonuara”, duke kujtuar se kur u ngritën debatet për Specialen, Vetëvendosje ende “nuk e njihte as himnin e Kosovës”.

Ai e cilësoi reagimin e VV-së si përpjekje për të përfituar politikisht nga një temë e ndjeshme kombëtare dhe tha se e vërteta historike nuk mund të shtrembërohet për interesa ditore.

“Kur unë ngrisja zërin për drejtësi ndërkombëtare, disa prej tyre as nuk dinin ku ndodhet Haga. Sot, pas më shumë se një dekade, dalin e japin leksione patriotizmi,” – u shpreh Rama me tone ironike.

Ai theksoi se qëndrimi i tij ndaj çështjeve të drejtësisë ndërkombëtare ka qenë gjithmonë parimor, duke mbrojtur interesin e Kosovës dhe jo kalkulimet elektorale.

Rama kujtoi se Shqipëria ka qenë dhe mbetet aleat i palëkundur i Kosovës, por paralajmëroi se “dashuria për Kosovën nuk matet me fjalë të mëdha, por me përgjegjësi dhe veprime”.

Sipas tij, retorika e Vetëvendosjes po nxit përçarje dhe po e kthen një çështje të ndjeshme kombëtare në betejë politike të brendshme.

Ai shtoi se bashkëpunimi mes Tiranës dhe Prishtinës duhet të jetë mbi interesat partiake, duke nënvizuar se “lufta për pushtet nuk duhet të prekë dinjitetin e institucioneve”.

Deklarata e Ramës ka nxitur menjëherë reagime të shumta në opinionin publik – një pjesë e mbështet si përgjigje të duhur, ndërsa të tjerë e shohin si përplasje të panevojshme mes dy qeverive shqiptare.

Në rrjete sociale, fjalia e tij “atëherë s’e njihnit as himnin e Kosovës” është bërë virale dhe ka ndezur debate mes përkrahësve të të dy palëve.

Ky është një tjetër episod në marrëdhëniet gjithnjë të tensionuara mes Edi Ramës dhe Lëvizjes Vetëvendosje, që prej kohës kur Kurti mori drejtimin e qeverisë në Prishtinë.

Megjithatë, Rama tha se pavarësisht mosmarrëveshjeve, “Shqipëria do të qëndrojë krah Kosovës në çdo rrethanë”, duke lënë të hapur derën për bashkëpunim të ardhshëm, por me më shumë maturi dhe më pak populizëm.

Një ngjarje tragjike ka tronditur komunitetin kosovar në Gjermani, ku një krim i rëndë brenda familjes ka përfunduar me dy viktima.

Sipas mediave gjermane, dyshohet se një burrë me origjinë nga Kosova ka vrarë bashkëshorten e tij dhe më pas ka vendosur t’i japë fund jetës.

Ngjarja ka ndodhur në orët e hershme të mëngjesit, në një apartament ku çifti jetonte prej disa vitesh. Policia gjermane është njoftuar nga fqinjët, të cilët kanë dëgjuar britma dhe zhurma të forta.

Kur oficerët kanë arritur në vendngjarje, kanë gjetur trupat e pajetë të çiftit, ndërsa gjithçka tregonte për një akt dhune të brendshme që kishte përfunduar në tragjedi.

Hetimet paraprake sugjerojnë se burri fillimisht ka mbytur gruan, për arsye ende të paqarta, dhe më pas ka përdorur një mjet për t’i dhënë fund jetës së tij.

Autoritetet gjermane po hetojnë motivet e mundshme të këtij akti, ndërsa përjashtojnë për momentin përfshirjen e ndonjë personi të tretë.

Policia lokale ka bërë të ditur se në shtëpi nuk kishte pasur fëmijë në momentin e ngjarjes, por fqinjët treguan se çifti kishte pasur probleme të vazhdueshme në marrëdhënie.

Komuniteti shqiptar në qytet është shprehur i tronditur nga lajmi, duke e cilësuar rastin si një “drame që mund të ishte shmangur”.

Autoritetet kanë urdhëruar autopsinë për të përcaktuar me saktësi mënyrën dhe kohën e vdekjes së të dyve.

Zyrtarët e ambasadës së Kosovës në Gjermani janë njoftuar për rastin dhe janë në kontakt me familjarët e viktimave për procedurat e mëtejshme.

Ky është një nga rastet më të rënda të dhunës në familje që ka përfshirë komunitetin kosovar jashtë vendit gjatë këtij viti.

Ngjarja po trajtohet me kujdes të veçantë nga policia, e cila paralajmëron se dhuna familjare është një plagë që po përhapet dhe duhet trajtuar me urgjencë përmes mbështetjes psikologjike dhe ligjore.

Ministri i Mbrojtjes së Kosovës, Bashkim Jashari, ka reaguar pas incidentit të ndodhur në veri të vendit, ku një ekip i Forcës së Sigurisë së Kosovës (FSK) ka hyrë gabimisht në zonën e ndjeshme kufitare.

Ngjarja ka shkaktuar reagime të menjëhershme, si brenda vendit ashtu edhe në qarqet ndërkombëtare, duke rikthyer në vëmendje ndjeshmërinë që ekziston rreth operacioneve ushtarake në veri.

Jashari tha se incidenti është marrë me seriozitet të plotë dhe se do të ndërmerren masa të brendshme disiplinore ndaj ekipit të përfshirë, për të garantuar që raste të tilla të mos përsëriten.

Ai theksoi se FSK është institucion profesional, por që në çdo rast duhet të respektojë protokollet operative dhe kufijtë e përcaktuar me kujdes.

“Çdo lëvizje që ndodh jashtë zonave të autorizuara kërkon analizë të thellë dhe përgjegjësi individuale,” – deklaroi ministri, duke shtuar se veriu mbetet zonë e ndjeshme për veprime të tilla.

Burime nga Ministria e Mbrojtjes thanë se hetimi i brendshëm ka nisur menjëherë dhe se komandantët janë urdhëruar të raportojnë me hollësi për arsyet që çuan në gabimin operativ.

Ky veprim shihet si përpjekje për të ruajtur integritetin e institucioneve të sigurisë, në një kohë kur Kosova po përpiqet të ruajë stabilitetin e brendshëm dhe marrëdhëniet me partnerët ndërkombëtarë.

Analistët ushtarakë e kanë cilësuar këtë si incident teknik dhe jo politik, por njëkohësisht kanë paralajmëruar se çdo keqinterpretim mund të përdoret nga Beogradi për propagandë.

Në anën tjetër, Ministri Jashari ka theksuar se FSK është forca më e besueshme në vend, dhe se ky rast nuk e njollos misionin e saj për mbrojtjen e sovranitetit dhe paqes.

Pjesëtarët e përfshirë në incident janë aktualisht nën hetim disiplinor, ndërsa për momentin janë pezulluar nga çdo detyrë fushore deri në përfundim të procesit.

Qeveria ka riafirmuar angazhimin e saj për të respektuar marrëveshjet ndërkombëtare dhe koordinimin me KFOR-in, për të shmangur tensionet e panevojshme në veri.

Ky incident pritet të trajtohet si një rast i izoluar, por që ka rikujtuar domosdoshmërinë e disiplinës dhe kujdesit maksimal në çdo veprim të forcave të sigurisë në territorin e ndjeshëm të Kosovës.

Ish-ministri i Jashtëm i Serbisë, Vuk Drashkoviq, ka rrëfyer një moment të rëndësishëm nga viti 2004 që lidhet me të ardhmen e Kosovës.

Ai ka thënë se gjatë një takimi me sekretarin amerikan të Shtetit, Colin Powell, mori një mesazh të qartë që Serbia e kishte humbur Kosovën.

Sipas Drashkoviqit, në fillim të mandatit të tij si ministër, ai udhëtoi drejt Uashingtonit për të prezantuar një ide të tijën lidhur me statusin e Kosovës.

Ai propozoi që Kosova të kishte një status që ishte më shumë se autonomi, por më pak se pavarësi, duke mbetur pjesë e Serbisë.

Ai shpjegoi se kjo ide iu duk e arsyeshme dhe e balancuar, duke synuar të shmangte një përplasje mes dëshirave të shqiptarëve dhe interesave të Serbisë.

Ai besonte se një zgjidhje e tillë do të ishte e pranueshme për të gjitha palët.

Por reagimi i sekretarit amerikan ishte shumë i shkurtër dhe i prerë. Sipas tij, Colin Powell e dëgjoi me kujdes, por më pas i tha: “Kosova ka shkuar.”

Kjo fjali e la të shtangur dhe i bëri të qartë se qëndrimi i SHBA-së ishte tashmë i vendosur.

Drashkoviq tha se nuk kishte reaguar menjëherë, por e kuptoi se situata ishte shumë më e avancuar nga sa kishte menduar.

Ai e kuptoi se fuqitë perëndimore tashmë e kishin përkrahur ndarjen faktike të Kosovës nga Serbia.

Ai kujtoi se në atë kohë Kosova tashmë kishte ndërtuar institucione të saj, kishte parlament, president dhe një formë qeverisjeje të veçantë.

Sipas tij, realiteti në terren tregonte qartë drejtimin që kishte marrë zhvillimi i ngjarjeve.

Rrëfimi i tij u bë publik përmes një interviste ku ai fliste mbi eksperiencat e tij politike.

Ai theksoi se shumë gjëra ishin të njohura për të, por që vetëm tani kishte vendosur t’i ndante me publikun.

Kujtimet e tij janë pjesë e një libri autobiografik që ai po promovon, në të cilin ka përfshirë edhe momente kyçe nga marrëdhëniet ndërkombëtare dhe rolin e tij si diplomat.

Deklarata për Kosovën është një nga pjesët më të komentuara të rrëfimit, pasi tregon se që në vitin 2004, SHBA kishte ndarë mendjen për të ardhmen e saj si një shtet i veçantë.

Kjo deklaratë ka ngjallur interes të madh në opinionin publik, si në Serbi ashtu edhe në rajon.

Ajo është komentuar gjerësisht në media dhe rrjete sociale.

Shumë analistë mendojnë se rrëfimi i Drashkoviqit është një pranim i vonuar i realitetit politik që Serbia nuk e ka pranuar zyrtarisht për vite me radhë.

Disa e shohin si një përpjekje për të hapur rrugën drejt një qasjeje më realiste.

Ngjarja tregon se çështja e Kosovës nuk ka qenë thjesht një proces i brendshëm rajonal, por pjesë e një vendimmarrjeje ndërkombëtare që është përcaktuar shumë vite më parë.