Category: VIRAL

Irina Podnosova, një emër i njohur në sistemin gjyqësor të Federatës Ruse dhe ish-gjyqtare e Gjykatës Supreme, ka ndërruar jetë më 22 korrik 2025 në qytetin e Moskës.

Në momentin e vdekjes, Podnosova ishte 71 vjeç dhe, sipas burimeve zyrtare, ajo kishte kohë që vuante nga një formë agresive e kancerit.

Lajmi për ndarjen e saj nga jeta u bë i ditur nga mediat ruse, por shumë shpejt u përhap edhe në mediat ndërkombëtare, duke ngjallur interes të gjerë publik dhe mediatik.

Sipas një raporti të publikuar nga tabloidi britanik The Sun, Podnosova kishte qenë shoqe klase me presidentin aktual të Rusisë, Vladimir Putin, gjatë viteve të hershme të edukimit të tij në Shën Petersburg.

Kjo lidhje e hershme personale me një nga figurat më të fuqishme të botës e bëri lajmin për vdekjen e saj tërheqës për opinionin publik, duke e vendosur atë në qendër të vëmendjes më shumë se zakonisht për një zyrtare të drejtësisë.

Në vitet e fundit, Rusia është përballur me një sërë vdekjesh të papritura apo të dyshimta në radhët e elitës politike, ekonomike dhe institucionale të vendit, çka ka ngritur shqetësime për një trend të frikshëm që nuk mund të anashkalohet.

Shumë analistë ndërkombëtarë, por edhe ish-zyrtarë rusë të larguar në mërgim, shprehen të alarmuar për atë që e përshkruajnë si një model të qëllimshëm eliminimesh apo heshtjesh në nivelet e larta të shtetit.

Irina Podnosova njihej si një profesioniste me integritet dhe një gjykatëse me përvojë shumëvjeçare, e cila kishte fituar respekt në qarqet ligjore për vendosmërinë dhe korrektësinë e saj në interpretimin e ligjit.

Pavarësisht se nuk kishte mbajtur poste politike, roli i saj në sistemin gjyqësor rus e kishte bërë një figurë me ndikim në vendimmarrjen ligjore dhe në strukturën e drejtësisë.

Ajo ishte e njohur për mbrojtjen e vijës zyrtare shtetërore dhe shpesh konsiderohej si një ndër figurat kyçe në ruajtjen e stabilitetit institucional juridik në vend.

Vdekja e saj ka hapur diskutime për sigurinë fizike dhe shëndetësore të figurave të larta të lidhura me Kremlinin, veçanërisht duke parë rastet e mëparshme të ngjashme që janë regjistruar në periudhën pas vitit 2022.

Edhe pse autoritetet ruse kanë deklaruar se vdekja e saj ka ndodhur për arsye natyrore, konkretisht për shkak të kancerit, zëra kritikë dhe vëzhgues të pavarur kanë ngritur pikëpyetje mbi rrethanat e vërteta dhe kanë kërkuar më shumë transparencë rreth ngjarjes.

Një tërmet me magnitudë 5.1 të shkallës Rihter ka tronditur së fundmi rajonin e Deti Egje, duke shkaktuar lëkundje të ndjeshme në zonat përreth.

Sipas të dhënave nga Instituti Gjeodinamik, epiqendra e tërmetit është lokalizuar rreth 8 kilometra në veriperëndim të qytetit Karya.

Tërmeti është regjistruar në një thellësi prej vetëm 5 kilometrash, çka e bën atë një tërmet relativisht të cekët dhe për pasojë më të ndjeshëm për banorët e zonës.

Për shkak të kësaj thellësie të ulët, lëkundjet janë ndjerë qartë jo vetëm pranë epiqendrës, por edhe në zona më të gjera përreth rajonit të Egjeut.

Deri në këto momente, nuk janë raportuar dëme materiale apo persona të lënduar nga ky tërmet, sipas informacioneve paraprake nga autoritetet lokale.

Megjithatë, institucionet përkatëse kanë bërë thirrje për kujdes të shtuar, duke paralajmëruar mundësinë e pasgoditjeve që shpesh pasojnë tërmete të kësaj natyre.

Ekspertët theksojnë se pasgoditjet mund të jenë më të vogla në magnitudë, por sërish mund të ndihen dhe të shkaktojnë panik tek qytetarët.

Banorëve u rekomandohet të shmangin ndërtesat e dëmtuara (nëse ka të tilla), të qëndrojnë në ambiente të sigurta dhe të ndjekin udhëzimet e autoriteteve.

Zona e Deti Egje është e njohur për aktivitet të lartë sizmik, për shkak të pozicionit të saj në kufirin e pllakave tektonike.

Kjo e bën rajonin një nga më të ndjeshmit në Evropë ndaj tërmeteve, të cilat ndodhin relativisht shpesh gjatë vitit.

Autoritetet vijojnë monitorimin e situatës në terren dhe pritet që në orët në vijim të ketë përditësime të tjera nëse regjistrohen zhvillime të reja.

Qytetarët këshillohen të qëndrojnë të informuar dhe të ruajnë qetësinë, duke ndjekur vetëm burime zyrtare për informacione të sakta.

Bombarduesit e fshehtë B-2 janë parë duke iu afruar Bazës Ajrore Whiteman në Misuri të dielën, vetëm një ditë pas sulmeve të Shteteve të Bashkuara kundër Iranit.

Pentagoni konfirmoi të dielën detaje për Operacionin me emrin “Midnight Hammer”, që kishte si objektiv tre lokacione kryesore bërthamore të Iranit.

Operacioni u quajt nga zyrtarët amerikanë si “sulmi më i madh operativ me B-2 në historinë e SHBA-së”, sipas Fox News.

Bombarduesit e parë u nisën nga Baza Ajrore Whiteman në Misuri në orën 12:01 të mëngjesit të së shtunës.

Më shumë se 125 avionë morën pjesë në këtë mision kompleks dhe të koordinuar në mënyrë precize.

Operacioni përfshiu shtatë bombardues të fshehtë B-2, avionë luftarakë të gjeneratës së katërt dhe të pestë, si dhe dhjetëra cisterna për furnizim në ajër.

Përveç kësaj, u angazhua edhe një nëndetëse me raketa të drejtuara dhe një flotë e gjerë avionësh zbulimi dhe mbikëqyrjeje.

Sipas gjeneralit Dan Caine, gjatë sulmeve u përdorën rreth 75 municione me precizion të lartë.

Ndër to ishin edhe 14 bomba të mëdha depërtuese të llojit GBU-57, një armë me kapacitet të madh shkatërrues.

Kjo shënonte përdorimin e parë operacional të këtyre bombave në një operacion real.

Gjenerali Caine, anëtar i Shtabit të Përbashkët të Ushtrisë, theksoi se qëllimi ishte të dëmtoheshin kapacitetet bërthamore iraniane.

Operacioni u krye pa humbje për forcat amerikane dhe vlerësohet si një mesazh i qartë për kundërshtarët rajonalë të SHBA-së.

Presidentja e Zvicrës, Karin Keller-Sutter, ka ndërmarrë një përpjekje për të zbutur tensionet tregtare me Presidentin amerikan Donald Trump përmes një bisede telefonike. Ajo synonte të ndërmjetësonte në mënyrë diplomatike, duke kërkuar një marrëveshje të pranueshme për të dyja palët në lidhje me tarifat që SHBA kishte vendosur ndaj Zvicrës.

Biseda e tyre telefonike nuk shkoi siç ishte parashikuar. Nga Uashingtoni mbërriti një mesazh i prerë që kërkonte ndërprerjen e menjëhershme të komunikimit. Vetëm pak minuta më pas, lidhja mes dy presidentëve u ndërpre papritur, duke e shënuar fundin e një tentative që kishte nisur me shpresë për pajtim.

Keller-Sutter kishte bërë disa hapa të rëndësishëm më herët për të shmangur përshkallëzimin e situatës. Pas vendosjes së tarifave ndëshkuese, ajo kishte arritur të fitonte pak kohë duke siguruar një shtyrje të zbatimit të tyre. Kjo ishte parë si një fitore e pjesshme diplomatike nga ana e saj.

Në ndërkohë, autoritetet ekonomike të Zvicrës u përfshinë në negociata me përfaqësuesit amerikanë. Në një kohë të shkurtër, Zvicra paraqiti një propozim konkret që përfshinte tarifa të ulëta dhe investime të mëdha në ekonominë amerikane, duke synuar të zbusë tensionin dhe të shmangë masa më të ashpra.

Edhe pse Presidenti Trump kishte shfaqur interes fillestar për të nënshkruar një marrëveshje, planet për takim u anuluan dy herë radhazi. Kjo krijoi pasiguri dhe konfuzion në Zvicër, ndërsa SHBA dha sinjale kontradiktore për ecurinë e negociatave.

Presidentja Keller-Sutter këmbënguli për një bisedë të drejtpërdrejtë me Presidentin amerikan. Takimi telefonik u zhvillua në fund të korrikut, me shpresën për të rikthyer kontrollin mbi situatën dhe për të arritur një mirëkuptim të ri.

Gjatë bisedës, Trump shprehu pakënaqësi të thellë për ofertën zvicerane. Ai e quajti të pamjaftueshme tarifën e propozuar, duke e justifikuar qëndrimin e tij me deficitin tregtar dhe numrin e popullsisë së Zvicrës, të cilën e konsideronte joproporcionale me përfitimet tregtare.

Në përpjekjet e saj për të shpjeguar qëndrimin zviceran, Keller-Sutter hasi në rezistencë të ashpër nga ana e Presidentit Trump. Ai e cilësoi qasjen e saj si moraliste dhe reagoi me një kundërpërgjigje të ashpër: një tarifë e re e rritur ndjeshëm.

Situata u bë gjithnjë e më e ndërlikuar. Pas një bisede të tensionuar dhe të gjatë, një mesazh urgjent nga Uashingtoni kërkonte ndërprerjen e menjëhershme të komunikimit për të shmangur pasoja të mëtejshme diplomatike.

Pas përfundimit të telefonatës, Presidentja e Zvicrës e shpalli procesin negociator si të dështuar. Ishte një deklaratë që la të kuptohej se marrëdhëniet mes dy vendeve kishin hyrë në një fazë të re dhe të ftohtë.

Vetëm pak orë më vonë, Zvicra u përball me një vendim të rëndë nga SHBA. Një tarifë ndëshkuese shumë më e lartë u zyrtarizua, duke e vendosur Zvicrën përballë një sfide të re në marrëdhëniet tregtare me njërin nga partnerët më të rëndësishëm ekonomikë.

Shefi i NATO-s, Mark Rutte, ka deklaruar se aktivizimi i Nenit 5 nuk po merret në konsideratë, pavarësisht një incidenti serioz që ndodhi në hapësirën ajrore të Turqisë. Mbrojtja ajrore e aleancës ka rrëzuar një raketë balistike, duke ngritur menjëherë alarmin për një përshkallëzim të mundshëm të situatës në rajon.

Rutte e cilësoi ngjarjen si “serioze”, por u shpreh qartë se aktualisht nuk ka diskutime për një reagim kolektiv ushtarak sipas Nenit 5. Kjo deklaratë synon të qetësojë tensionet dhe të shmangë panikun për një përfshirje të drejtpërdrejtë të NATO-s në konflikt.

Sipas Nenit 5 të NATO-s, një sulm ndaj një vendi anëtar konsiderohet si sulm ndaj të gjithë aleancës, duke detyruar reagim të përbashkët. Megjithatë, në këtë rast, aleanca duket se po ndjek një qasje më të kujdesshme për të shmangur përshkallëzimin.

Incidenti i djeshëm shënon një moment delikat për Turqinë, e cila për herë të parë përfshihet drejtpërdrejt në tensionet e lidhura me konfliktin në Lindjen e Mesme. Kjo ka shtuar shqetësimet se konflikti mund të zgjerohet përtej kufijve aktualë.

Burime të sigurisë bëjnë të ditur se sistemi i mbrojtjes ajrore reagoi menjëherë, duke neutralizuar raketën përpara se ajo të shkaktonte dëme. Megjithatë, vetë fakti që një raketë balistike arriti në hapësirën ajrore të një vendi anëtar të NATO-s konsiderohet një zhvillim alarmant.

Mark Rutte theksoi gjithashtu se NATO mbështet veprimet e United States kundër kapaciteteve raketore dhe bërthamore të Iran. Sipas tij, Irani ishte afër të shndërrohej në një kërcënim serioz edhe për kontinentin evropian.

Nga ana tjetër, Iran ka mohuar çdo përfshirje në këtë incident, duke deklaruar se raketa e rrëzuar mbi territorin turk nuk është lëshuar nga forcat e tij. Kjo ka shtuar edhe më shumë paqartësinë mbi origjinën e sulmit.

Ekspertët e sigurisë po analizojnë të gjitha mundësitë, përfshirë edhe skenarë të gabimeve teknike ose përfshirje të palëve të treta. Në një rajon kaq të tensionuar, çdo incident i tillë mund të keqinterpretohet dhe të çojë në pasoja të rrezikshme.

Ndërkohë, Turqia ka rritur nivelin e gatishmërisë ushtarake dhe ka forcuar mbrojtjen ajrore në zonat kyçe. Autoritetet po monitorojnë situatën nga afër, ndërsa bashkëpunimi me aleatët e NATO-s është intensifikuar.

Ky zhvillim ka shkaktuar reagime të menjëhershme në arenën ndërkombëtare, ku liderë të ndryshëm kanë bërë thirrje për përmbajtje dhe dialog. Frika kryesore mbetet që incidente të tilla të mos shërbejnë si shkak për një përshkallëzim më të madh.

Në të njëjtën kohë, tregjet globale dhe opinioni publik po reagojnë me shqetësim ndaj çdo zhvillimi që lidhet me sigurinë ndërkombëtare. Ngjarje të tilla kanë potencialin të ndikojnë jo vetëm në politikë, por edhe në ekonomi dhe stabilitet global.

Pavarësisht tensioneve, deklaratat e fundit nga NATO sugjerojnë një përpjekje për të mbajtur situatën nën kontroll dhe për të shmangur një konflikt të hapur. Megjithatë, situata mbetet e brishtë dhe çdo zhvillim i ri mund të ndryshojë rrjedhën e ngjarjeve.

Lëvizja “Shqipëria Bëhet”, e drejtuar nga Adriatik Lapaj, ka përfunduar protestën e saj përpara Kryeministrisë, e cila kishte zgjatur mbi tre muaj. Vendimi u bë publik këtë të martë përmes një postimi në rrjetet sociale.

Aktivistja Edona Haklaj reagoi duke thënë se ata që më parë ankoheshin për hapësirën publike tashmë mund të gëzojnë qetësinë që kërkonin, duke lënë të kuptohet se protesta ka pasur edhe një mesazh simbolik për hapësirën publike dhe lirinë.

Protesta, e nisur në muajin dhjetor, u karakterizua nga një prani e vazhdueshme e aktivistëve dhe qytetarëve, të cilët ngritën zërin për çështje të ndryshme sociale dhe politike. Gjatë kësaj periudhe, ajo u kthye në një nga protestat më të gjata dhe më të dukshme në vend.

Megjithatë, përgjatë këtyre tre muajve nuk munguan momentet e tensionit, përfshirë edhe përplasje me policinë, që herë pas here krijuan situata të vështira në zonën përreth Kryeministrisë.

Këto zhvillime sollën vëmendje të shtuar nga publiku dhe mediat, duke nxitur diskutime mbi mënyrën se si organizohen dhe menaxhohen protestat në hapësirat publike.

Pavarësisht sfidave, protestuesit kanë qëndruar për një kohë të gjatë duke kërkuar realizimin e kërkesave të tyre, duke ruajtur një prezencë të qëndrueshme në qendër të Tiranës.

Me përfundimin e protestës, situata në zonë është qetësuar dhe hapësira publike është rikthyer në normalitet, të paktën për momentin.

Mbetet për t’u parë nëse kjo lëvizje do të vazhdojë aktivitetin në forma të tjera, apo nëse ky vendim shënon një pauzë të përkohshme në angazhimin e saj.

Analistët vlerësojnë se, pavarësisht përfundimit të protestës, ajo ka lënë gjurmë në debatin publik dhe ka ngritur ndërgjegjësimin për çështjet e trajtuara.

Ky zhvillim konsiderohet si një moment reflektimi si për protestuesit ashtu edhe për institucionet.

Në fund, përfundimi i protestës sjell një kthim në normalitet në qendër të kryeqytetit, ndërsa vëmendja tashmë zhvendoset te hapat e ardhshëm të lëvizjes dhe zhvillimet politike në vend.

Mette Frederiksen ka dhënë dorëheqjen pas një humbjeje të rëndësishme të koalicionit të saj trepartiak në zgjedhjet e përgjithshme në Danimarkë. Sipas pallatit mbretëror, ajo ia ka paraqitur dorëheqjen zyrtarisht Mbretit, duke shënuar një moment të rëndësishëm politik për vendin nordik.

Megjithatë, Frederiksen do të qëndrojë në detyrë përkohësisht deri në formimin e një qeverie të re. Ajo mbetet gjithashtu një nga figurat kryesore dhe favoritët potencialë për të rifituar postin e kryeministres në negociatat që priten të zhvillohen.

Në deklaratat e saj, ajo theksoi se situata ndërkombëtare është bërë gjithnjë e më e paqëndrueshme dhe se vendet duhet të gjejnë mënyra për të bashkëpunuar më shumë. Sipas saj, bota nuk po pret dhe tensionet globale janë rritur që nga shpallja e zgjedhjeve.

Pas dorëheqjes, pritet që të caktohet një i ashtuquajtur “hetues mbretëror”, i cili do të udhëheqë bisedimet për formimin e qeverisë së re. Ky proces është pjesë e sistemit politik danez dhe synon të sigurojë një tranzicion të rregullt të pushtetit.

Partitë politike tashmë po përgatiten për negociata të vështira dhe të gjata, të cilat do të përcaktojnë nëse Frederiksen do të rikthehet si kryeministre apo nëse një lider tjetër do të marrë drejtimin e qeverisë së ardhshme.

Frederiksen ka qenë në pushtet që nga viti 2019 dhe gjatë kësaj kohe është përballur me sfida të rëndësishme, përfshirë marrëdhëniet me Donald Trump dhe reagimin e Evropës ndaj luftës në Ukrainë. Ajo është vlerësuar për qëndrimin e saj të fortë në politikën e jashtme.

Megjithatë, në nivel të brendshëm, ajo është përballur me kritika nga të dyja krahët politikë. Kriza e kostos së jetesës ka qenë një nga çështjet kryesore që ka ndikuar në pakënaqësinë e votuesve.

Nga e majta, disa mbështetës e kanë kritikuar për politikat e ashpra të imigracionit, ndërsa nga e djathta është parë si jo mjaftueshëm e fortë në çështjet ekonomike. Kjo e ka bërë pozitën e saj politike më të brishtë.

Në Bruksel, Frederiksen gëzon respekt për qëndrimet e saj ndaj Groenlandës dhe për rritjen e shpenzimeve të mbrojtjes në kuadër të NATO-s pas luftës në Ukrainë. Megjithatë, stili i saj negociues është cilësuar shpesh si i fortë dhe i drejtpërdrejtë.

Procesi i formimit të qeverisë së re pritet të jetë i gjatë dhe kompleks, pasi partitë duhet të gjejnë kompromis për çështje të rëndësishme politike dhe ekonomike. Kjo e bën situatën aktuale mjaft të ndjeshme.

Ndërkohë, opinioni publik në Danimarkë është i ndarë mbi të ardhmen politike të vendit dhe rolin e Frederiksen. Disa qytetarë kërkojnë ndryshim, ndërsa të tjerë mbështesin vazhdimin e udhëheqjes së saj.

Në fund, e ardhmja e saj politike mbetet e hapur dhe do të varet nga rezultatet e negociatave dhe marrëveshjeve politike që do të arrihen në ditët dhe javët në vijim.

Joe Biden është vënë së fundmi në qendër të vëmendjes globale, teksa zhvillimet e fundit politike dhe ushtarake kanë krijuar një situatë të papritur për administratën amerikane. Vendimet që po merren në Uashington po ndiqen me shqetësim të madh nga aleatët dhe kundërshtarët, duke e kthyer presidentin amerikan në figurën kyçe të një momenti delikat ndërkombëtar.

Situata është tensionuar ndjeshëm për shkak të përshkallëzimit të konfliktit në Lindjen e Mesme, ku përfshirja indirekte e Shteteve të Bashkuara ka rritur ndjeshëm rrezikun e një përplasjeje më të gjerë. Biden po përballet me presion të madh për të balancuar ndërhyrjen dhe shmangien e një lufte të hapur.

Reagimet nga liderë botërorë kanë qenë të menjëhershme. Disa kanë shprehur mbështetje për qëndrimin e SHBA-së, ndërsa të tjerë kanë kërkuar përmbajtje dhe dialog, duke paralajmëruar për pasoja të rënda nëse situata del jashtë kontrollit. Kjo ka vendosur Biden në një pozitë të vështirë diplomatike.

Brenda vetë Shteteve të Bashkuara, debatet politike janë intensifikuar. Opozita ka kritikuar ashpër qasjen e administratës, duke e cilësuar atë si të rrezikshme dhe të paqartë, ndërsa mbështetësit argumentojnë se vendimet janë të nevojshme për sigurinë kombëtare dhe stabilitetin global.

Ndërkohë, tregjet financiare kanë reaguar me luhatje të forta. Investitorët po ndjekin me kujdes çdo deklaratë që vjen nga Shtëpia e Bardhë, ndërsa pasiguria ka ndikuar në rritjen e çmimeve të energjisë dhe në rënien e besimit në tregje.

Analistët politikë theksojnë se kjo mund të jetë një nga sfidat më të mëdha të presidencës së Biden, pasi çdo vendim i tij mund të ketë pasoja të menjëhershme dhe afatgjata jo vetëm për SHBA-në, por për të gjithë botën.

Në arenën ndërkombëtare, tensionet mes fuqive të mëdha po rriten. Vendimet e Uashingtonit po analizohen me kujdes nga vende si Kina dhe Rusia, të cilat mund të përfitojnë nga çdo dobësi ose gabim strategjik.

Nga ana tjetër, organizatat ndërkombëtare kanë bërë thirrje për qetësi dhe negociata urgjente. Diplomatët po punojnë në prapaskenë për të shmangur një përshkallëzim të mëtejshëm, ndërsa sytë e botës janë drejtuar nga çdo hap i ardhshëm i Biden.

Popullata civile në zonat e prekura po përballet me pasojat më të rënda. Frika për një konflikt më të gjerë ka krijuar panik dhe pasiguri, ndërsa mijëra njerëz janë detyruar të largohen nga shtëpitë e tyre.

Ekspertët e sigurisë paralajmërojnë se çdo lëvizje e gabuar mund të çojë në një zinxhir reagimesh të pakontrollueshme. Kjo e bën situatën edhe më të ndjeshme dhe rrit presionin mbi presidentin amerikan.

Ndërkohë, komunikimi i administratës amerikane është bërë më i kujdesshëm, me deklarata të balancuara që synojnë të qetësojnë situatën pa dhënë sinjale dobësie. Kjo strategji po analizohet në detaje nga mediat dhe ekspertët.

Në fund, situata mbetet e paqartë dhe në zhvillim të shpejtë. Joe Biden ndodhet në një moment kyç të presidencës së tij, ku çdo vendim mund të ndikojë në drejtimin e ngjarjeve globale në ditët dhe javët në vijim.

Në një goditje të fortë tregtare, Shtetet e Bashkuara kanë vendosur tarifa të reja për dhjetëra vende — mes tyre edhe Kosovën, me një normë 10 % mbi importet nga Amerika.

Pas njoftimit, Kosova reagoi shpejt: kryeministri në detyrë, Albin Kurti, bëri të ditur se vendi do të heqë plotësisht këtë tarifë 10 %, duke i hapur rrugë mallrave amerikane për të hyrë në tregun kosovar pa taksa.

Ky lëvizje është interpretuar si një mesazh pozitiv për politikën e hapjes ndaj investimeve amerikane dhe forcimit të marrëdhënieve ekonomike mes dy vendeve.

Nga mediat ndërkombëtare u përmend edhe veprimi i veçantë i Kosovës, që bën dallimin me shumë vende të tjera të Ballkanit që u goditën me tarifa të larta — si Serbia (37 %), Bosnja (35 %), Maqedonia e Veriut (33 %) — kurse Kosova mori shkallën më të butë 10 %.

Vendimi u konsiderua një strategji pragmatike për të shmangur efektet negative në eksportuesit vendorë dhe për të ruajtur konkurrencën e tyre në tregun amerikan.

Në mesin e ekspertëve të rajonit u përmend se ngritja e tarifave mund të çonte në humbje të rendimentit për sektorët eksportues, veçanërisht tekstil dhe industri të vogla që varen nga tregjet jashtë vendit.

Shtyrja 90-ditëshe për hyrjen në fuqi të tarifave u cilësua si një mundësi negociimi dhe përgatitjeje nga Kosova dhe fqinjët e saj për t’u përballur me ndikimet ekonomike.

Modeli i propozuar nga ana e Kosovës — heqje tarifash për mallrat amerikane në këmbim të favorizimit të investimeve — u shfaq si një hipotezë e re dialogu me Uashingtonin.

Përdorimi i tarifave nga administrata amerikane u perceptua si një mjet politik më tepër se ekonomik, duke ngjallur shqetësim mes partnerëve tradicionalë si BE, Japonia dhe Kanadaja.

Në shumë media ndërkombëtare u diskutua se kjo politikë mund të rrezikonte bashkëpunime më të thella multilaterale dhe të destabilizonte marrëdhëniet me aleatë strategjikë.

Disa opinione ndërkombëtare sugjeruan se alternativa më e mirë për vendet e prekura ishte eliminimi i njëanshëm i tarifave, sikurse kishte bërë Kanadaja apo Zvicra, për të ruajtur fleksibilitetin ekonomik.

Ndërkohë, në bursa u vërejt një reagim negativ – frika e ekonomive globale u reflektua në rënien e indekseve dhe zhvlerësimin e dollarit.

Në këtë kontekst, heqja e tarifës nga Kosova u ruajt si një përpjekje disi simbolike për të mbrojtur tregun vendor dhe për të shmangur goditje të mëtejshme në një ekonomi të vogël, por me ambicie për përfshirje ndërkombëtare.

-Rusia i ka përsëritur kushtet e saj të mëparshme për arritjen e një marrëveshjeje të paqes me Ukrainën përmes një komunikate private të njohur ndryshe edhe si “non paper” dërguar Shteteve të Bashkuara në fundjavë, i thanë agjencisë së lajmeve “Reuters” dy zyrtarë amerikanë..

-Në këtë “non paper” ritheksohet kërkesa e Rusisë për ta marrë nën kontroll tërë rajonin e Donbasit, tha njëri nga zyrtarët amerikanë.

-Ky pozicion praktikisht e hedh poshtë qëndrimin e tanishëm të presidentit amerikan, Donald Trump, i cili ka bërë thirrje që vija e frontit të ngrihet sipas pikave aktuale.

– Më herët të hënën, gazeta “Nacionale” publikoi të përkthyer një raport të “Bloomberg”-ut, sipas së cilit vendet evropiane janë duke punuar bashkë me Ukrainën në një propozim me 12 pika për t’i dhënë fund luftës së Rusisë në pikat aktuale të vijës së frontit, duke iu kundërvënë kërkesave të përtërira të presidentit rus, Vladimir Putin, ndaj Shteteve të Bashkuara që Kievi të dorëzojë territor në këmbim të një marrëveshjeje të paqes.

-Rusia deri më tani i ka refuzuar thirrjet për t’u dhënë fund luftimeve në vijën aktuale të frontit pavarësisht se ka pësuar shumë në ushtarë në konfliktin që tashmë është në vitin e tij të katërt, transmeton “Nacionale”.

-Sekretari i Shtetit i ShBA-së, Marco Rubio, të hënën zhvilloi bisedë telefonike me homologun rus, Sergei Lavrov, por palët dështuan që të arrinin marrëveshje për t’u takuar që të përgatiteshin për një samit të mundshëm mes Trumpit e Putinit..

– Udhëheqësit evropianë kanë thënë se e “përkrahin fuqishëm” ndaljen e menjëhershme të luftës së Rusisë në Ukrainë në pozicionet aktuale për ta lejuar fillimin e bisedimeve të paqes..