Author: admin

Banori i BBVK, Edi, është bërë temë diskutimi pasi një video e tij brenda shtëpisë ka ngritur shumë dyshime në publik.

Në pamje shihet ai duke marrë një qese të vogël të bardhë, të cilën e fut fshehurazi në xhep, pa u vënë re nga banorët e tjerë.

Momenti është kapur nga kamerat te kuzhina e jashtme, duke krijuar përshtypjen se bëhej fjalë për diçka që ai nuk dëshironte ta shihte askush.

Ndërkohë, Dolce ndodhej afër tij dhe dëgjohet duke pyetur produksionin nëse diçka e caktuar lejohej, gjë që e shtoi edhe më shumë dyshimin te shikuesit.

Pas pak sekondash, Dolce shihet duke u ulur poshtë banakut dhe qëndron aty e fshehur për disa çaste.

Ky veprim u komentua gjerësisht nga ndjekësit, të cilët nisën të pyesnin se çfarë po ndodhte në të vërtetë poshtë atij dollapi.

Publiku vuri re që Dolce dukej sikur po përpiqej të kryente një veprim që nuk dëshironte të kapej nga kamerat, duke e bërë situatën edhe më të paqartë.

Në rrjetet sociale u shpërndanë teori të ndryshme, duke nisur nga mendimet se ajo po konsumonte diçka të ndaluar, deri te pretendimet se thjesht po fshihte cigaren.

Sipas disa zërave, banorja është paralajmëruar më herët që të mos tentojë të pijë cigare në vende të fshehta brenda shtëpisë.

Pamjet janë bërë virale, duke e kthyer këtë moment në një nga situatat më të komentuara të këtij edicioni të Big Brother VIP Kosova.

Shumë ndjekës kërkojnë që produksioni të publikojë pamjet e plota për të sqaruar çfarë ndodhi në të vërtetë në këtë situatë të pazakontë.

Deri tani nuk ka asnjë reagim zyrtar, dhe pikërisht kjo heshtje ka bërë që debatet dhe dyshimet të vazhdojnë pa ndalur.

Leonora Jakupi u ndje thellësisht e prekura gjatë një momenti shumë emocional brenda “Big Brother VIP Kosova”, kur ajo komentoi rrëfimin e Elijonës për humbjen tragjike të nënës dhe motrës së saj. Gjatë diskutimit, Leonora nuk arriti të kontrollojë emocionet dhe shpërtheu në lot, duke treguar se historia e saj personale nuk është fare e lehtë.

Ajo tha se shumë njerëz që e njohin e dinë saktësisht çfarë ka kaluar – dhe e dinë që për të, kjo histori është “shumë e rëndë”. Në atë çast, zëri i saj dridhej, gjë që tregonte lëndimin e thellë që ajo mban brenda vetes. Ndërsa shikuesit dhe banorët e tjerë vazhdonin të shikonin, Leonora i dha fjalën dhe foli me hapësirë për të dërguar një mesazh të madh më tej.

Ajo bëri apel ndaj prindërve që të reflektojnë dhe të jenë më të kujdesshëm me fëmijët e tyre. Leonora kërkoi që, për hir të mirëqenies së fëmijëve, familjet të tregojnë më shumë mirëkuptim dhe respekt. Në fjalimin e saj, ajo nënvizoi rëndësinë e dashurisë prindërore dhe mungesën e saj si diçka që mund të lëndojë shumë në zemër.

Po ashtu, ajo foli për dhimbjen që lind prej mosdashurisë ose mungesës së vlerësimit nga prindërit. Sipas saj, kur prindërit janë gjallë, por nuk japin dashuri ose nuk tregojnë vëmendje, pasojat mund të jenë shumë të rënda për fëmijët. Ajo tha se dhimbja e brendshme, kur nuk ka dashuri, është diçka që mund të lëndojë njerëzit për shumë vite.

Ky moment intim brenda spektaklit u transmetua live, dhe reagimi i Leonorës nuk ishte vetëm personal, por u identifikua nga shumë shikues. Shumë njerëz ndanë emocionet e saj dhe e panë atë të rrëzohej publikisht – jo për shkak të spektaklit, por për plagët e thella që ajo ka në të kaluarën.

Duke u kthyer te rrëfimi i Elijonës, Leonora tha se ajo ishte lexuar lajmet dhe komentet në media për jetën e konkurrentes, dhe kjo lexim e tronditi thellë. Ajo tha se ajo që ishte shkruar në media për humbjen e Elijonës e kishte prekur shpirtin e saj – jo vetëm si opinioniste, por si dikush që ka përjetuar dhimbje të ngjashme.

Leonora hodhi dritë mbi realitetin që fëmijët kalojnë brenda familjeve ku ka divorc apo konflikte prindërore. Ajo e konsideroi këtë çështje si një “mësim” për prindërit që po përballen me sfida, duke u lutur që ata të bëjnë gjithçka për fëmijët e tyre – sepse, sipas saj, fëmijët meritojnë të kenë nën dashuri të madhe dhe pa tension familjar.

Në fjalimin e saj, ajo nënvizoi rolin e empatisë – jo vetëm brenda shtëpisë së Big Brother, por edhe jashtë, në shoqëri. Leonora beson se vetëm përmes mirëkuptimit dhe ndjeshmërisë mund të ndihen dhe shërohen plagët e brendshme që prindërit dhe fëmijët mund të kenë.

Ky moment emocional tregoi se “realiteti brenda Big Brother” nuk është thjesht spektakël: ai mund të jetë një pasqyrë e plagëve të vërteta që njerëzit mbajnë me vete. Leonora nuk foli vetëm si opinioniste, por si dikush që ka përjetuar humbje dhe dhimbje, dhe që e sheh në rrëfimin e Elijonës një lloj jehone me përvojën e saj.

Në fund, ajo bëri thirrje që prindërit të duan dhe respektojnë fëmijët pa kushte. Ajo beson se prindërimi nuk duhet të jetë vetëm detyrë ose rutinë – por një mision që kërkon angazhimin emocional të plotë për mirëqenien e fëmijëve.

Leonora gjithashtu theksoi se, pavarësisht se është public figure, plagët e saj personale janë reale dhe ajo nuk i fsheh. Ajo zbuloi se historia e saj nuk është vetëm për të rrëfyer – por për të sensibilizuar, për të bërë që njerëzit të kuptojnë pasojat e mungesës së dashurisë dhe empatisë.

Ky moment kishte ndikim edhe tek banorët e tjerë dhe publiku: të gjithë u përkulën përpara sinqeritetit të saj. Ndërsa lotët s’u kursyen, mesazhi i Leonorës përkujdese prindërit dhe ndjenjën e thellë të dashurisë vuajtëse pati fuqi të madhe.

Në përfundim, Leonora nuk kërkoi thjesht simpati, por një ndryshim: ajo apeloi që prindërit të kuptojnë se plagët emocionale që lihen pas mund të jenë thellë dhe se dashuria duhet të jetë themeli i çdo familjeje.

-Ish-i dërguari i posaçëm i presidentit amerikan për dialogun Kosovë–Serbi, Richard Grenell, ka reaguar ashpër ndaj presidentes së Kosovës, Vjosa Osmani, pas komenteve të saj në lidhje me marrëveshjen e Uashingtonit.

Grenell e akuzoi Osmanin për mungesë të ideve konkrete gjatë kohës kur ai ndërmjetësonte bisedimet dhe i kërkoi të ndalojë së kritikuari pa ofruar zgjidhje.

Ai tha se marrëveshja e vitit 2020, e nënshkruar në prani të presidentit Donald Trump, kishte për qëllim zhvillimin ekonomik dhe krijimin e vendeve të punës, jo simbolikën politike.

Sipas tij, kritikat e Osmanit janë të pabazuara dhe vijnë nga një qasje politike që s’ka ndihmuar në procesin e paqes apo bashkëpunimit ekonomik në Ballkanin Perëndimor.

Grenell theksoi se administrata Trump u përpoq të ofrojë një zgjidhje pragmatike për rajonin, e cila përfshinte projekte të mëdha infrastrukturore dhe energjetike.

Ai kritikoi faktin që Osmani nuk kishte dhënë asnjë alternativë konkrete gjatë kohës së dialogut, duke lënë të nënkuptohet se kritikat e saj janë të vonuara dhe jo produktive.

Në reagimin e tij, Grenell shprehu zhgënjimin ndaj udhëheqësve që, sipas tij, merren më shumë me propagandë politike sesa me përmirësimin e jetës së qytetarëve.

Ai e konsideroi të papranueshme që marrëveshja të nënvlerësohet, duke rikujtuar përfitimet e saj të drejtpërdrejta për Kosovën dhe Serbinë.

Sipas Grenell, diplomacia amerikane e asaj kohe ishte e përqendruar në ekonomi, për të shmangur përplasjet politike që kishin bllokuar dialogun për vite me radhë.

Ai paralajmëroi se mungesa e lidershipit vizionar në rajon mund të shkatërrojë shanset për paqe afatgjate dhe rritje të qëndrueshme.

Grenell përfundoi reagimin e tij me thirrjen që liderët të veprojnë në mënyrë konstruktive, duke ofruar alternativa dhe duke punuar për rezultate konkrete.

Përmendja e Donald Trump nuk u shoqërua me citime të manipuluara nga ana e Osmanit, siç pretendohet në disa media, por me një mbrojtje të asaj çfarë administrata e tij përfaqësonte në raport me Kosovën.

Sali Berisha lindi më 15 tetor 1944 në fshatin Viçidol të Tropojës, një zonë malore dhe e izoluar, larg qendrave politike të Shqipërisë. Për shumëkënd, fakti që një djalë nga një skaj i vendit do të arrinte të bëhej figura më e rëndësishme politike e tranzicionit shqiptar dukej thuajse i pabesueshëm.

Rrjedh nga një familje e thjeshtë, ku kushtet e jetesës ishin modeste dhe e vetmja pasuri e vërtetë ishte këmbëngulja për arsim. Pikërisht kjo e çoi Berishën drejt shkollimit, duke u dalluar si nxënës i zoti dhe me ambicie të qeta, por të pandalshme.

Në rininë e tij të hershme, askush nuk e mendonte se ky djalë i qetë e i përkushtuar ndaj mjekësisë do të përfundonte në qendër të politikës shqiptare. Ai u regjistrua në Fakultetin e Mjekësisë në Tiranë, ku shkëlqeu në studime dhe më vonë u bë kardiolog.

Në vitet ’70 dhe ’80, Berisha u njoh si një kardiolog elitë, duke punuar në QSUT dhe duke u bërë pjesë e disa prej rrymave intelektuale të kohës. Karriera e tij shkencore po rritej në mënyrë të natyrshme, ndërsa politika dukej shumë larg horizontit të tij publik.

Megjithatë, fillimi i viteve ’90 solli një moment historik në Shqipëri. Ndërsa regjimi komunist po lëkundej, Berisha, i cili dukej i pozicionuar fort në botën e mjekësisë, hyri papritur në skenën politike. Shumë e panë këtë si një kthesë të menjëhershme dhe të papritur në jetën e tij.

Ai u bë një ndër zërat kryesorë të lëvizjes opozitare dhe mori pjesë në themelimin e Partisë Demokratike në vitin 1990. Aftësia e tij për të artikuluar ide dhe për të komunikuar me publikun e bëri qendër gravitacioni në rrethet opozitare.

Në vitin 1992, si pasojë e valës së ndryshimeve demokratike, Berisha u zgjodh President i Shqipërisë. Për një njeri që vinte nga një zonë e largët malore dhe një profesion shkencor, kjo rrugë drejt majës së shtetit dukej thuajse si një ngjitje e pamundur.

Mandati i tij presidencial ishte i ngarkuar me transformime të mëdha, por edhe me sfida të thella. Shqipëria po kalonte nga sistemi komunist në një ekonomi të tregut dhe ndryshimet shpesh ishin të dhimbshme. Berisha u gjend në qendër të çdo debati.

Kriza e vitit 1997 shënoi një kthesë të fortë për të dhe për vendin. Humbja e kontrollit të situatës dhe rënia e skemave piramidale sollën rrëzimin e qeverisë së tij dhe e lanë vendin në kaos. Megjithatë, Berisha nuk u tërhoq nga politika.

Në vitet që pasuan, ai mbeti figurë qendrore e Partisë Demokratike, duke vazhduar betejat politike dhe duke ruajtur ndikim të fortë. Pavarësisht goditjeve, ai e rindërtoi pozicionin e tij me këmbëngulje tipike për formimin e tij nga një zonë ku fortësia e karakterit vlerësohej lart.

Në vitin 2005, Berisha u rikthye në pushtet, këtë herë si kryeministër. Për të, ky rikthim ishte dëshmi se rrugët që duken të papritura mund të çojnë në majë më shumë se një herë, nëse ambicia dhe rrjetet politike mbeten aktive.

Më pas, pas vitit 2013, edhe pse humbi pushtetin ekzekutiv, ai vazhdoi të jetë një figurë e rëndësishme dhe shpesh polemike në politikën shqiptare. Edhe sot, emri i tij mbetet i lidhur me debatet më të mëdha të vendit.

Historia e Sali Berishës, pavarësisht bindjeve politike të secilit, është rrëfimi i një ngritjeje që shumë herë është perceptuar si e paparashikuar: nga një fshat i thellë malor, në sallat e mjekësisë, e më pas në qendër të politikës shqiptare për më shumë se tre dekada.

Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, ka rritur sërish tonet e tij ndaj Kosovës me deklarata të forta që kanë shkaktuar reagime të menjëhershme në opinionin rajonal.

-Në një konferencë për media në Beograd, ai foli për situatën në veri të Kosovës, duke e përshkruar si të rrezikshme dhe të paqëndrueshme.

Vuçiq u shpreh se Serbia do të mbrojë interesat e popullit serb në Kosovë me çdo kusht, duke përdorur një gjuhë të ashpër.

Ai akuzoi autoritetet kosovare për, siç tha ai, shtypje të komunitetit serb dhe veprime që e tensionojnë situatën edhe më tej.

Presidenti serb përmendi edhe ndërhyrjen e Perëndimit, duke kritikuar qëndrimin e Bashkimit Europian dhe Shteteve të Bashkuara.

Sipas tij, këto vende po mbajnë anën e Prishtinës dhe nuk po tregojnë asnjë vullnet për kompromis.

Deklaratat e Vuçiqit janë parë nga analistët si një vazhdim i retorikës nacionaliste që ai përdor për të ruajtur mbështetjen e brendshme.

Në Kosovë, politikanë dhe analistë kanë reaguar ashpër, duke thënë se këto fjalë përbëjnë kërcënim për sigurinë dhe paqen në rajon.

Ata kanë theksuar se Kosova është shtet i pavarur dhe i njohur nga shumica e vendeve të botës, dhe nuk do të pranojë presione të tilla.

Bashkimi Europian ndërkohë ka bërë thirrje për uljen e tensioneve dhe për vazhdimin e dialogut në Bruksel.

Edhe NATO ka përsëritur se është e gatshme të ndërhyjë për të garantuar stabilitetin në Kosovë dhe sigurinë e qytetarëve.

Situata mbetet e brishtë, ndërsa gjuha e fortë e Beogradit shihet si pengesë e madhe për arritjen e një marrëveshjeje përfundimtare me Prishtinën.

Aleanca e Atlantikut të Veriut është vendosur në gatishmëri të lartë pas provokimeve të fundit të Rusisë në hapësirën ajrore të Polonisë.

Mediat ndërkombëtare raportojnë se avionë luftarakë të NATO-s janë ngritur urgjentisht për të interceptuar dronët rusë.

Ky veprim ka shtuar frikën se tensionet mes Moskës dhe Perëndimit po afrohen gjithnjë e më shumë drejt një përplasjeje të drejtpërdrejtë.

Polonia ka konfirmuar se një numër i madh dronësh rusë kanë hyrë në territorin e saj, duke rritur alarmet për sigurinë kombëtare.

Autoritetet në Varshavë e kanë quajtur këtë një sulm të papranueshëm ndaj një vendi të NATO-s.

-Sipas marrëveshjes së aleancës, çdo sulm ndaj një shteti anëtar konsiderohet si sulm ndaj të gjithëve.

Kjo ka bërë që shumë analistë të paralajmërojnë për rrezikun real të shpërthimit të një konflikti shumë më të madh.

Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s ka deklaruar se Aleanca është e gatshme të mbrojë çdo centimetër të territorit të saj.

Nga ana tjetër, Moska vazhdon të mohojë përgjegjësinë e drejtpërdrejtë, duke e quajtur incidentin “propagandë perëndimore”.

Shumë kryeqytete europiane kanë ngritur nivelin e alarmit dhe kanë paralajmëruar qytetarët për situatën e tensionuar.

Ndërkohë, Ukraina po përballet çdo ditë me sulme të rënda, ndërsa kërkon edhe më shumë mbështetje nga Perëndimi.

Ekspertët thonë se çdo hap i gabuar në këto momente mund të ndezë një konflikt global me pasoja të paparashikueshme.

-Kosova ka marrë një mesazh të fortë mbështetjeje nga Europa, duke treguar se nuk do të lejojë cenimin e pavarësisë së saj.

Zyrtarë të lartë europianë kanë përsëritur se çdo tentativë për “Republika Srpska” në Kosovë është e papranueshme.

Ky qëndrim është parë si një sinjal i qartë për Beogradin, i cili ende refuzon ta njohë Kosovën.

Mesazhi erdhi në një kohë kur dialogu mes dy vendeve ka hyrë në një fazë të vështirë.

Kryeqytetet europiane kanë shtuar presionin mbi Serbinë për të ecur drejt normalizimit.

Sipas diplomatëve, pa zgjidhjen e çështjes së Kosovës, Serbia nuk ka rrugë drejt BE-së.

Prishtina e ka mirëpritur këtë mbështetje, duke e parë si garanci për stabilitetin e saj.

Reagimi në Beograd ka qenë i ashpër, duke e quajtur këtë një ndërhyrje të huaj.

Megjithatë, Europa duket e vendosur të mos lejojë skenarë destabilizues.

Ky pozicion është në përputhje me qëndrimin e Shteteve të Bashkuara.

Kosova shihet si pjesë e rëndësishme e sigurisë në Ballkan.

Beogradit i mbetet të vendosë nëse do të përballet me izolim apo do të zgjedhë rrugën e integrimit.

Plani për ndryshimin e kufijve mes Kosovës dhe Serbisë ka qenë një prej temave më të diskutuara në politikën ballkanike gjatë viteve të fundit.

-Shpesh ky projekt iu atribua Hashim Thaçit dhe Aleksandar Vuçiqit, duke u paraqitur si një marrëveshje e fshehtë mes tyre.

Megjithatë, burime të shumta diplomatike tregojnë se ideja nuk lindi në Beograd apo në Prishtinë, por jashtë kufijve të Ballkanit.

Ish-këshilltari për siguri kombëtare i Shtëpisë së Bardhë, John Bolton, ka qenë një nga mbështetësit më të mëdhenj të kësaj ideje.

Ai e konsideronte korrigjimin e kufijve si një mënyrë të shpejtë për ta mbyllur konfliktin e gjatë mes Kosovës dhe Serbisë.

Në atë kohë, disa qarqe të administratës amerikane dhe një pjesë e BE-së e shihnin si zgjidhje të pranueshme.

Mirëpo, reagimi i fuqishëm i Gjermanisë dhe disa shteteve tjera europiane e ndaloi këtë projekt.

Argumenti kryesor ishte se ndryshimi i kufijve do të hapte kutinë e Pandorës në gjithë Ballkanin.

Shumë analistë paralajmëronin se një precedent i tillë mund të çonte në kërkesa të ngjashme edhe në Bosnje, Maqedoni apo Mal të Zi.

Në Kosovë pati kundërshtim të madh shoqëror dhe politik, pasi shihej si rrezik për integritetin territorial.

Vuçiq dhe Thaçi në publik nuk e pranuan kurrë hapur se po punonin mbi këtë plan, por bisedimet e tyre shpesh e ushqyen këtë dyshim.

Sot, ideja e korrigjimit të kufijve shihet si një faqe e mbyllur, por debati për origjinën e saj tregon qartë ndikimin e fuqive të mëdha në rajon.

-I dërguari special i Gjermanisë për Ballkanin, Manuel Sarrazin, ka bërë një deklaratë të prerë duke theksuar se nuk do të lejohet krijimi i një strukture të tipit “Republika Srpska” në Kosovë.

Ky mesazh është parë si një sinjal i qartë i qëndrimit gjerman kundër tendencave për ndarje apo modele që rrezikojnë funksionalitetin e shtetit të Kosovës.

Reagimi i tij ka ngjallur menjëherë polemika në Beograd.

Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, u shpreh i pakënaqur me këtë deklaratë, duke e konsideruar ndërhyrje në çështje që sipas tij duhet të vendosen vetëm mes serbëve dhe shqiptarëve.

Vuçiq tha se ishte i habitur nga fakti që diplomati gjerman e ka thënë kaq hapur, duke shtuar se kishte menduar se për këto gjëra nuk vendos Berlini, por palët në dialog.

Ai theksoi se edhe pavarësia e Kosovës, sipas tij, nuk do të zhvillohet ashtu siç kanë planifikuar shtetet perëndimore.

Me këtë, presidenti serb la të kuptohet se Serbia do të vijojë ta kundërshtojë atë dhe nuk pranon vendime të njëanshme.

Në deklaratën e tij, Vuçiq akuzoi Gjermaninë se tashmë ka plane të hartuara për rajonin, duke e interpretuar mesazhin e Sarrazinit si një konfirmim të kësaj.

Sipas tij, fakti që i dërguari special e ka thënë hapur e bën edhe më të qartë qëndrimin gjerman dhe tregon se këto vendime janë marrë pa u konsultuar me Serbinë.

Këto qëndrime pasqyrojnë sërish tensionet e thella mes Serbisë dhe shteteve kryesore të BE-së sa i përket të ardhmes së Kosovës dhe statusit të saj politik.

Në anën tjetër, qëndrimi gjerman shkon në përputhje me politikën e Bashkimit Europian, i cili prej kohësh ka paralajmëruar kundër ndarjes së Kosovës sipas vijave etnike.

Kjo deklaratë shihet si pjesë e përpjekjeve për të forcuar funksionalitetin e Kosovës si shtet i vetëm dhe për të frenuar çdo tentativë për autonomi të thelluar të komunave serbe.

Reagimi i Vuçiqit, megjithatë, tregon se rruga drejt një marrëveshjeje gjithëpërfshirëse mes Kosovës dhe Serbisë mbetet e vështirë dhe e mbushur me kundërshtime.

Diplomacia europiane pritet të vazhdojë përpjekjet për të gjetur një zgjidhje që do të ruajë stabilitetin në Ballkan, megjithëse qëndrimet e palëve duken larg kompromisit.

Kjo situatë e fundit është një shembull i qartë i hendekut të madh mes vizionit të perëndimit dhe këmbënguljes së Beogradit për të mos e njohur pavarësinë e Kosovës.

Një fotografi që simbolizon një lloj “pajtimi” brenda Partisë Demokratike të Kosovës është publikuar nga kryetari i partisë, Bedri Hamza. Në qendër të kësaj nisme duket të ketë qenë Ali Ahmeti, lideri shqiptar nga Maqedonia e Veriut.

Hamza shkroi se në takimin me Ahmetin kanë ritheksuar se Ramiz Lladrovci ka qenë dhe mbetet pjesë e PDK-së, duke e quajtur Drenasin një bastion të vizionit të heronjve të luftës dhe paqes. Ai shtoi se bashkimi i energjive të UÇK-së dhe PDK-së në këtë komunë do të jetë dëshmi e unitetit për zgjedhjet e 28 dhjetorit.

Gjatë ditës, Ali Ahmeti vizitoi edhe Skenderajn, ku u takua me kryetarin e sapo zgjedhur të komunës, Sami Lushtakun. Ky takim u paraqit si miqësor dhe i ngrohtë.

Lushtaku publikoi foto nga vizita dhe shprehu mirënjohjen për angazhimin e Ahmetit në mbështetje të shqiptarëve, jo vetëm në Maqedoninë e Veriut, por në gjithë hapësirat shqiptare. Ai e cilësoi vizitën si të veçantë dhe me vlerë.

Ende mbetet e paqartë nëse Ahmeti kishte synuar edhe në Skenderaj të ndërmjetësonte pajtimin mes Lladrovcit dhe Lushtakut, dy figura që tani kanë pasur përplasje të hapura publike. Për këto tensione, nuk ka ende konfirmim zyrtar.

Lladrovci më herët kishte shprehur pakënaqësi ndaj Lushtakut dhe Hamzës, madje kishte paralajmëruar “hapa konkretë”. Ato deklarata kishin thelluar ndasitë brenda degës së PDK-së në Drenas.

Pas zgjedhjes si kryetar partie, Hamza u angazhua menjëherë që të qetësonte situatën e brendshme dhe të zgjidhte krizën që kishte shpërthyer në këtë komunë. Ai pati disa takime të rëndësishme për këtë qëllim.

Një takim i rëndësishëm u mbajt në mesjavë mes Hamzës dhe Lladrovcit. Ky i fundit e kishte mposhtur PDK-në në zgjedhjet e fundit duke garuar me një iniciativë të pavarur, pas mosmarrëveshjeve të brendshme me partinë. Ata thuhet se biseduan rreth tre orë.

Megjithatë, pavarësisht takimit, tensionet nuk duket se u zbutën. Vetë Lladrovci publikoi një reagim ku nuk la vend për shumë optimizëm rreth ribashkimit me PDK-në. Mesazhi i tij ishte i ashpër dhe kritik.

Në reagimin e tij, Lladrovci theksoi se PDK ka nevojë për rishikim të qasjes dhe metodave politike, duke kërkuar vizion të qartë dhe largim të “shkurtpamësisë politike”. Ai e lidhi këtë me ruajtjen e vlerave të trashëgimisë së luftës.

Ai kritikoi ata që i quajti “keqbërës dhe bedelë politikë”, duke paralajmëruar se këta persona rrezikojnë t’i bëjnë dëm partisë që ai e konsideron shtetformuese dhe me trashëgimi të fortë atdhetare.

Në këtë klimë të tensionuar, vizita e Ahmetit dhe përpjekjet e Hamzës po shihen si hapa për rikthimin e unitetit në parti, megjithëse ende nuk ka sinjale të qarta se palët do të gjejnë gjuhë të përbashkët.

Për momentin, situata brenda PDK-së në Drenas mbetet e paqartë dhe e mbushur me shumë pikëpyetje, duke e bërë çdo lëvizje të re politike të ketë peshë të madhe për ecurinë e partisë në këtë komunë.