Rozana rrëfen tmerrin që ka përjetuar: “Më perndiqte, më dilte kudo”
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Ajo që nisi si shqetësim i vogël, u kthye në makth që nuk e la të qetë — Rozana ka bërë publike historinë e dhimbshme me dikë që mesa duket nuk pranoi të largohej.
Në rrëfimin e saj, ajo tregon se kjo personë vinte përreth shtëpisë, e ndiqte në rrugë, çdo detaj i lëvizjeve të saj ndiqej me kujdes.
“Kur dalë jashtë, ndieja sy që më shikonin — ndonjëherë ai ishte aty para se unë ta vini re,” — ka dëshmuar Rozana me zë të dridhur dhe me lot në sytë e kujtimeve.
Për të, nuk ishte frikë e përkohshme — ishte përsëritje ditore që e shkatërronte botën e brendshme dhe e bënte rutinën tonë t’i nënshtrohej paranojës.
Ajo ka pasur frikë të lajmërojë autoritetet sepse ndjente se nuk do të pranohej seriozisht, apo do të përballej me fajësime — një fenomen që shumë viktima të ngacmimeve seksual apo të përndjekjes përjetojnë.
Por përfundimisht vendosi ta ndajë publikisht këtë përvojë, për t’u bërë zë atyre që nuk guxojnë të flasin dhe për të sensibilizuar për këtë problem që prek shumë njerëz.
Rrëfimi i Rozanës shërben si paralajmërim: se çdo sjellje që tejkalon kufijtë duhet të merret seriozisht dhe të ndërhyhet juridikisht.
Në rrjetet sociale, mbështetësit i janë bashkuar me komente që shprehin solidaritet dhe dëshirojnë që e ardhmja e saj të jetë pa drojë dhe me liri për të lëvizur kudo.
Kjo histori ngre pyetje të mëdha për sigurinë e individëve dhe rolin që duhet të luajnë institucionet në parandalimin e përndjekjes.
Në një shoqëri ku zërat për vuajtje të ngjashme shpesh heshtin, rrëfime si kjo e Rozanës janë veçse dritë që përplaset ndaj errësirës.