Ana Gjebrea, vajza e Ardit Gjebreas, ka bërë debutimin e saj të parë në skenën e “Kënga Magjike”, por jo si konkurrente, siç është mësuar publiku, por si prezantuese përkrah vetë babait të saj.
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Ky moment u cilësua si një ëndërr e kthyer në realitet për Anën, e cila nuk e fshehu emocionin që të ndante skenën me një figurë të njohur të ekranit shqiptar, por mbi të gjitha me babain e saj.
Ajo vetë e quajti këtë përvojë një “magji të dyfishtë”, sepse ishte një kombinim mes pasionit të saj për skenën dhe mundësisë për të ndarë këtë eksperiencë me Ardit Gjebrean.
Në sallë nuk munguan emocionet dhe duartrokitjet nga publiku, i cili e mirëpriti prezencën e saj si një freski të re në këtë spektakël që prej vitesh është shndërruar në traditë.
Por krahas përgëzimeve, në rrjetet sociale ka shpërthyer edhe një debat i madh. Shumë komente kanë ngritur pyetje për meritokracinë, duke e quajtur këtë rast një shembull tipik të familjarizmit në ekran.
Sipas kritikëve, fakti që Ana mori një rol kaq të rëndësishëm krah babait të saj, pa një përvojë të mëparshme të theksuar në moderim, është një hap që nuk do t’i jepej kujtdo tjetër.
Ndërkohë, mbështetësit e saj argumentojnë se Ana ka treguar talent dhe siguri në skenë, duke sjellë një prezantim natyral dhe energjik, që mund të hapë rrugë për të ardhmen e saj në botën e televizionit.
Kjo përplasje mendimesh mes mbështetësve dhe kritikëve ka bërë që debutimi i saj të kthehet në një nga temat më të diskutuara të “Këngës Magjike” këtë vit.
Ardit Gjebrea, i cili është mësuar prej dekadash me vëmendjen e publikut, nuk ka reaguar drejtpërdrejt ndaj kritikave, por shfaqja e tij krah vajzës u pa si një moment krenarie prindërore.
Nga ana tjetër, Ana e ka shijuar deri në fund këtë eksperiencë, duke u shprehur se do të mbetet një kujtim i paharrueshëm në karrierën e saj që sapo ka nisur.
Ky debutim e vendos Anën në qendër të vëmendjes, jo vetëm për faktin që është vajza e një emri të madh të televizionit, por edhe si një figurë e re që mund të ndërtojë gradualisht rrugën e saj.
Megjithatë, diskutimet për meritën dhe privilegjin mbeten të hapura, duke e bërë këtë ngjarje një shembull tipik të debatit mbi familjarizmin dhe mundësitë në botën e spektaklit shqiptar.