Në një reagim të ashpër për akuzat e ish-nënkryetarit të Gjykatës Kushtetuese, Kadri Kryeziu, Enver Hasani ka kundërshtuar me forcë çdo akuzë që i atribuohet për shkaktimin e krizës së gjendjes në Kosovë. Ai ka quajtur deklaratat e Kryeziut si të pabazuara dhe të tejskaluara nga realiteti institucional. Një ndër arsyet kryesore të tensionit mes tyre ka qenë interpretimi i Kushtetutës, ku Hasani është akuzuar për “deformim” në dy aktgjykimet e vitit 2011 dhe 2014 — për rastin e Behgjet Pacollit dhe për zgjedhjen e Isa Mustafës si kryeparlamentar në një rrjetë multilaterale parlamentare .
VAZHDO LEXIMIN ME POSHTE!
Sipas Kryeziut, Hasani ka shfrytëzuar autoritetin për të instaluar procedura të reja, si kuorumin prej 80 deputetësh për zgjedhjen e presidentit, të cilat sipas tij nuk kishin bazë ligjore dhe përfaqësonin një tentativë për centralizim të pushtetit. Kjo sipas Kryeziut ka sjellë tensione dhe keqinterpretime serioze në funksionimin e institucioneve .
Për këtë arsye, Kryeziu shkon më larg kur thotë se Hasani synonte të kryente një “grusht shtetit institucional”, duke punuar fshehurazi drejt marrjes së presidencës përmes legjitimitetit gjyqësor dhe pa votë popullore .
Hasani ka reaguar ndaj deklaratave të Kryeziut me ironinë e tij karakteristike: ai ka thënë se do t’i përgjigjet vetëm nëse Kryeziu është në gjendje të ribotojë fjalët e tij sikur t’i thoshte live në televizion. Ky reagim është interpretuar si një sfidë për të marrë përgjegjësi për ato që ai vetë i sheh si deklarata të ekzagjeruara dhe të pabazuara .
Në pikëpamjen e Hasanit, akuzat e Kryeziut tentojnë të manipulojnë perceptimin publik dhe të diskretitojnë punën e Gjykatës Kushtetuese gjatë mandatit të tij. Ai ka nënvizuar se politika dhe interpretimi kishtë kufij të qartë që ai i ka respektuar gjatë gjithë kohës .
Ka pasur edhe një përmendje simbolike: Hasani ka deklaruar se madje as fotografia e Kryetarit të Shtetit nuk ishte e lejuar në institucionin e Gjykatës Kushtetuese në kohën e tij, duke treguar një kulturë rigoroze të pavarësisë institucional dhe simbolikës zyrtare .
Këto deklarata reflektuan një konflikt midis pikëpamjes konservatore për pavarësinë institucionale dhe qasjes më fleksibile të Kryeziut, që sipas Hasanit përbënte kërcënim për drejtësinë kushtetuese.
Kryeziu tashmë është distancuar publikisht duke theksuar se nuk ka pasur precedent të dërgimit të një letre urimi nga Presidenti i Gjykatës Kushtetuese për Kryeministrin — një akt që Hasani e cilësoi si jashtë protokollit institucional dhe një dëshmi e ndërhyrjes së politizuar  .
Në përgjigjen e tij, Hasani ka kërkuar që debatet të zhvillohen me transparencë — duke kërkuar që çdo deklaratë të jetë e përsëritshme në publik në të njëjtën formë si e shkruar. Kjo sipas tij është mënyra më e ndershme për të konfrontuar pretendimet. 
Skena e tensionuar mes tyre është reflektim i një përplasjeje më të gjerë mbi interpretimin e ligjit dhe politikave që lidhen me funksionimin e institucioneve më të larta të shtetit, përfshirë rolin dhe kompetencat e Gjykatës Kushtetuese. Në thelb, ky konflikt është më shumë mbi etikën institucionale sesa mbi çështje personale.
Përfundimisht, ky konflikt krahasohet me një përpjekje për të rivlerësuar drejtshmërinë dhe interpretimin e së drejtës kushtetuese në Kosovë. Ai ngre pyetje mbi mënyrën se si përfaqësohet pavarësia institucionale dhe roli i drejtësisë në stabilitetin e demokracisë vendore.
Në vend të konkluzionit, fjalët e Hasanit shndërrohen në një sfidë për të gjithë ata që kritikojnë institucionet: “Riprodhoje live”, thotë – si mënyrë për të treguar besueshmërinë dhe qëndrueshmërinë e qëndrimit të tyre.